Εν αναμονή του επίσημου πορίσματος ο Φαίδων Καραϊωσηφίδης, αεροναυπηγός και εκδότης του περιοδικού ΠΤΗΣΗ, εξηγεί τι μπορεί να έχει συμβεί με την μοιραία πτήση.
Μιλώντας στην ΕΡΤ, αρχικά σημείωσε ότι τα συγκεκριμένα αεροπλάνα (CL-215) δεν έχουν σύστημα εκτίναξης ή διαφυγής και ότι η μοναδική ελπίδα διάσωσης που έχουν οι χειριστές είναι να επιχειρήσουν αναγκαστική προσγείωση έστω και σε ανώμαλο έδαφος, όπως συνέβη το 2015 στη Λακωνία και το 2016 στα Δερβενοχώρια.
Με τις εικόνες να είναι συνταρακτικές αναφέρθηκε στον πλωτήρα (το βοηθητικό εξάρτημα του Canadair το οποίο τον βοηθάει στην προσθαλάσσωση) που φαίνεται να ακουμπάει στις κορυφές των δέντρων. Άγνωστο ωστόσο είναι τι συνέβη προηγουμένως και η τροχιά του αεροπλάνου το οδήγησε μέσα στο εδαφικό ανάγλυφο. «Από κει και ύστερα δεν υπήρχε ούτε χρόνος αλλά κυρίως ούτε χώρος ελιγμών (…) Και αμέσως μετά τη ρίψη, επειδή το αεροπλάνο ελαφρώνει, εκτινάσσεται στον αέρα και λαμβάνεται κι αυτό υπόψη για το πώς μπορεί να ακολουθήσει μετά η τροχιά του ιπτάμενου μέσου» υποστήριξε.
Όσον αφορά το πώς αποφασίζεται το ύψος από το οποίο θα γίνει η ρίψη απάντησε ότι η εκπαίδευση των πιλότων γίνεται με βάση προδιαγραφές. Δηλαδή υπάρχει ένα σημείο εισόδου στην περιοχή της φωτιάς και ένα υπολογιζόμενο σημείο εξόδου. Πριν γίνει η ρίψη, τα πυροσβεστικά αεροσκάφη περνάνε από πάνω και κάνουν επιθεώρηση του χώρου, ιδιαίτερα αν είναι η πρώτη φορά η πρώτη ρίψη της ημέρας μετά την υδροληψία. «Είναι θέμα εμπειρίας, είναι θέμα συνθηκών και βέβαια όλα γίνονται με γνώμονα την ασφάλεια. Είναι απόφαση του πιλότου μέχρι τι βάθος θα κατέβει για να κάνει τη ρίψη, χωρίς να υπάρχει κάποιο σύστημα ή κάποιο άλλο βοήθημα, δυστυχώς» κατέληξε.
