Έξι μήνες μετά την έναρξη της θερινής αντεπίθεσης της Ουκρανίας για την ανάκτηση των εδαφών που κατέχουν οι Ρώσοι στην ανατολική της επικράτεια, το Κίεβο βρίσκεται ακόμη αντιμέτωπο με τις αντίστοιχες γραμμές των Ρώσων, παρουσιάζοντας ελάχιστη πρόοδο.
Οι ρωσικές αμυντικές γραμμές, που θεωρούνται οι ισχυρότερες στην Ευρώπη μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, αντέχουν στις προσπάθειες ανακάταληψης από τις ουκρανικές δυνάμεις, οι οποίες προσδοκούσαν σε μεγαλύτερη πρόοδο.
Κατά τη διάρκεια του χειμώνα, προβλέπεται ότι οι επιχειρήσεις θα παγώσουν, εκτός εάν η Ρωσία αποφασίσει να εξαπολύσει νέα επίθεση για να κερδίσει περισσότερα εδάφη στην Ουκρανία.
Οι λόγοι που καθυστέρησε η ουκρανική αντεπίθεση είναι πολλοί. Οι δυτικοί σύμβουλοι, κυρίως οι Αμερικανοί, πρότειναν στην Ουκρανία να επικεντρωθεί στη Ζαπορίζια, κόβοντας τις γραμμές εφοδιασμού από τη Ρωσία προς την Κριμαία. Αντί να ακολουθήσει αυτήν τη στρατηγική, η Ουκρανία επέλεξε να επιτεθεί σε διάφορα μέρη του μετώπου ταυτόχρονα, αποδεικνύοντας ότι αυτή η προσέγγιση δεν οδήγησε στην επιτυχία.
Η στρατηγική επιλογή της Ουκρανίας να μειώσει τον κίνδυνο μεγάλων απωλειών ήταν ένας παράγοντας που επηρέασε αρνητικά την πορεία της επίθεσης. Συγκεκριμένα, οι Ουκρανοί δεν επικεντρώθηκαν στη Ζαπορίζια, αλλά αντεπιτέθηκαν σε πολλά μέτωπα, με αποτέλεσμα να χωριστούν σε τρεις άξονες και να αντιμετωπίσουν δυσκολίες στο να διακόψουν τις ρωσικές γραμμές εφοδιασμού.
Τον δεύτερο λόγο για την αποτυχία της Ουκρανίας αναζητούμε στο χρονικό πλαίσιο της επίθεσης. Οι Ρώσοι είχαν αρκετό χρόνο για να ενισχύσουν τις θέσεις τους στη Ζαπορίζια κατά τη διάρκεια του χειμώνα, ενώ η Ουκρανία προετοιμαζόταν μήνες για την επίθεση. Στο διάστημα αυτό, οι Ρώσοι ενίσχυσαν τις αμυντικές τους θέσεις και πραγματοποίησαν εργασίες όπως νάρκωση και ενίσχυση οχυρωμάτων.
Επιπλέον, η δυσκολία της Ουκρανίας να απομακρύνει νάρκες αποδείχτηκε καθοριστική. Η προσπάθεια να καθαρίσει το έδαφος από νάρκες οδήγησε σε επιθέσεις από τις ρωσικές δυνάμεις, με αποτέλεσμα τους Ουκρανούς να παγιδεύονται στη ζώνη βολής του εχθρικού πυροβολικού.
Οι περιορισμένες επιτυχίες της Ουκρανίας στην αντεπίθεση τους αντανακλούν και στην έλλειψη οχυρωματικών έργων από τη μεριά τους. Μετά από έξι μήνες μάχης, η Ουκρανία κατάφερε να προχωρήσει μόλις 7,5 χιλιόμετρα στα κατεχόμενα εδάφη των Ρώσων. Παρά τις σημαντικές απωλείες και τις δυσκολίες με βλήματα πυροβολικού, οι Ουκρανοί στρατιώτες που βρίσκονται στην πρώτη γραμμή αντιμετωπίζουν προβλήματα λόγω ελλείψεων εξοπλισμού.
Οι αμυντικές γραμμές των Ρώσων περιλαμβάνουν στατικά εμπόδια, όπως χαρακώματα, δίκτυα χαρακωμάτων, καμουφλαρισμένα πυροβολικά, αρμάτων μάχης και κέντρα διοίκησης. Τα Ρωσικά πυροβολικά υποστηρίζουν αυτές τις θέσεις από δεύτερη γραμμή άμυνας.
