Του Γιώργου Λακόπουλου
Το καλαμπούρι με τις αρχαιρεσίες του ΣΥΡΙΖΑ, είναι ότι ενώ πλησιάζουν δεν ξέρουμε ούτε ποιοί θα ψηφίσουν, ούτε πόσοι θα είναι τελικά υποψήφιοι.
Οι περισσότεροι από όσους έχουν κάνει ήδη τα χαρτιά τους θέλουν να οργανώσουν εξ αρχής το κόμμα.
Αυτό παραπέμπει στο, σόκιν, ανέκδοτο που είχε πει ο Τρίτσης στον Παπανδρέου: κορίτσια δεν έχουμε, αλλά από οργάνωση σκίζουμε.
Περισσότερο ενδιαφέρον έχει η υποψηφιότητα της Έφης Αχτσιόγλου.
Από τις δυο τελευταίες συνεντεύξεις της προκύπτει ότι όταν δεν μιλάει για τον εαυτό της, μιλάει για τον ΣΥΡΙΖΑ.
Τίποτε για την πολιτική δεν έχει να πει; Κανένα σχέδιο για τη χώρα δεν της βρίσκεται;
Το μόνο χειροπιαστό είναι αυτό που της έβγαλε με το τσιγκέλι ο ημέτερος Βασ. Σκουρής:
-Υπό την ηγεσία της το κόμμα θα μείνει στην ομάδα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς- με τα γκρουπούσκουλα
Μοιάζει σαν ρουσφέτι στον Κούλογλου που το είχε παράπονο: ο Τσίπρας πήγαινε πάντα στις συνάξεις των Ευρωσοσιαλιστών και ποτέ σ αυτούς.
Με την κυρία δεν υπάρχει φόβος: δεν θα την καλούν. Η πρόσκληση δεν είναι εξ οφίτσιο.
Ο Τσίπρας δεν πήγαινε ως εκπρόσωπος του Φίλη, του Σκουρλέτη και της Δούρου.
Πριν το 2015 και μετά το 2019, τον καλούσαν ως δυνάμει Πρωθυπουργό, Στο ενδιάμεσο ως Πρωθυπουργό.
Αν η Αχτσιόγλου βλέπει με τα πρωτοβρόχια να παίρνει το ρόλο, πρέπει να σπεύσει. Ενδιαφέρεται και ο Παππάς.
Στη συνέντευξη για το «Πρώτο Θέμα» , ο Δημ. Δανίκας διαισθάνθηκε ότι «την απωθεί η εικόνα Συριζαίων με ούζα , τσίπουρα και χαβαλέ».
Ο ίδιος πρόσθεσε μερικούς λόγους για να γίνει πρόεδρος :
«Από κοντά η κομψότητά της παραπέμπει σε μοντέλο επιπέδου Prada» , είναι Vigan, έκανε μπαλέτο από τεσσάρων ετών, και ενώ είναι «38 Μαΐων» μοιάζει με «κορίτσι που θα δρασκελίσει το κατώφλι των τριάντα».
Μετά τα ποιητικά, τη ρώτησε και μερικά πολιτικά. Αδίστακτος καθώς είναι, την πήγε και στην ενδεχομένη συνύπαρξη με τον Πολάκη.
-«Άπαξ και είμαι εγώ πρόεδρος…θα υπάρχουν δομές, δεν θα υπάρχουν πρόσωπα, σχέσεις, φιλίες, ομάδες, παρέες».
Το πιάσαμε το υπονοούμενο: ο Τσίπρας έφταιγε.
Καμία αντίρρηση. Ο απελθών αρχηγός δεν είχε βέβαια την ευρηματικότητα της φιλόδοξης επιγόνου του, αλλά είχε δυο πράγματα.
Πρώτο, πήρε παράγκα και την έκανε κυβέρνηση. Δεύτερο έκανε τη δουλειά μόνος του:
Ρωτήστε και τη γάτα Ιμαλάιων, που του πρότεινε: έλα μαζί μαζί μας και θα βαρεθείς να είσαι πρωθυπουργός.
Δεν πήγε «μαζί τους»- αλλά έγινε πρωθυπουργός.
Οι «μαζί μας» είναι αυτοί που έβγαλαν τον Σημίτη, δυο Μητσοτάκηδες – τον έναν τον έφαγαν, στη μοιρασιά- και τώρα θέλουν την Αχτσιόγλου.
Το ενδιαφέρον στην περίπτωση της, είναι ότι για πρώτη φορά υποψήφιος αρχηγός ανάθεσε την εκλογή του, φασόν σε εφημερίδες και κανάλια…
