Διαβάστε το άρθρο του Γιώργου Λακόπουλου που δημοσιεύτηκε στο iediseis.gr:
Γιατί το κάνει αυτό; Αν κάποιοι και κάποιες λιγώνονται με τα οφίτσια που τους μοιράζει – και πουλάνε «τη μάνα τους και τον πατέρα τους» και κυρίως το κόμμα τους – θα μπορούσε να τους συστήσει αξιοπρεπέστερη συμπεριφορά.
Να καταθέσουν πρώτα την κομματική τους ταυτότητα και μετά να αρπάξουν το κόκαλο εξουσίας. Γιατί τους εξευτελίζει;
Η Μενδώνη το βράδυ των εκλογών του 2019 ήταν στο ΠΑΣΟΚ δίπλα στη Φώφη και την επομένη ορκίσθηκε υπουργός του Μητσοτάκη.
Ο Χρυσοχοΐδης, ο Πιερακάκης, ο Φλωρίδης… Κανονικός εξανδραποδισμός.
Για να νιώσει «αυτοκράτορας» – όπως τον τρολάρει (;) ο Μητσός στα ΝΕΑ – προχωράει τώρα στα λιμά.
Οι δημοσιογράφοι πρωτάκουσαν γι’ αυτήν τη Δημαδάμα επί Γ. Παπανδρέου, όταν επιζητούσε να την αναφέρουν οι παραπολιτικές σελίδες ως ανακάλυψή του…
Έμεινε βεντούζα στους επομένους τρεις αρχηγούς, με το αξιωματάκι της αγκαζέ:
Και ξαφνικά τσουκ: γραμματέας στην κυβέρνηση του κόμματος, με το «παρακράτος» του οποίου συγκρουόταν, υποτίθεται. Τελικά απλώς νταραβεριζόταν.
Ανερυθρίαστα επικαλέστηκε, το «ευρωπαϊκό σύστημα αξιών» (!!!) και το «αίσθημα ευθύνης και χρέους» – που δεν έχει.
Την «εμπειρία και τη γνώση» που «απέκτησε» – αποσιωπώντας ότι ήταν κατ’ ανάθεση από το ΠΑΣΟΚ.
Ευτελίζοντας έννοιες, μίλησε «για αποστολή εθνικού χαρακτήρα» – τρομάρα της – και ζήτησε με θράσος τη στήριξη «των δημοκρατικών πολιτικών δυνάμεων». Αδίστακτα.
Στην πολιτική όσοι δεν έχουν ιερό και όσιο, βρισκόμουν το πολιτικό τέλος που τους αξίζει.
Ούτε με τη Δημαδάμα θα ασχοληθεί κανείς περισσότερο από την περιφρόνηση των μέχρι τώρα ομοϊδεατών της.
Το θέμα είναι ο Μητσοτάκης, που ακολουθεί τον πατρικό δρόμο στην Αποστασία.
Διαφθείρει πολιτικές συνειδήσεις προσώπων από άλλα κόμματα – όταν δεν τα διαλύει -όπως έκανε με το Ποτάμι του Θεοδωράκη.
Ή όταν δεν προσπαθεί να τα… διοικήσει, με παρακολουθήσεις της ΕΥΠ, όπως υπαινίχθηκε ο Ανδρουλάκης ότι, προσπάθησε να κάνει στο ΠΑΣΟΚ – μέσω Λοβέρδου.
Ο προκλητικός ισχυρισμός για «κυβέρνηση ενός κόμματος αλλά όχι ενός χρώματος», προσπαθεί να θεωρητικοποιήσει, όζουσες πράξεις αποστασίας που οργανώσει πρωτίστως στο ΠΑΣΟΚ.
Οι πράσινοι προσήλυτοι δεν εισήλθαν στο πρυτανείο του την ημέρα που το μάθαμε. Είχαν προηγηθεί, συνεννοήσεις, παζάρια και αντίδωρα.
Ήτοι προϋπήρχαν πράξεις δολιοφθοράς του πολιτικού συστήματος, με εξαγορές φρονημάτων, για την αλλοίωση των συσχετισμών που διαμορφώνει η λαϊκή ετυμηγορία.
Οι βουλευτές και τα στελέχη των κομμάτων δεν είναι εμπόρευμα, για να βγαίνει ο προύχοντας στην αγορά και να ψωνίζει κατά τις ορέξεις του…
Ότι κάθε τόσο σκάει και μια περίπτωση συναλλαγής του Μητσοτάκη με αριβίστες του ΠΑΣΟΚ, ανατινάζει την πολιτική ηθική.
Οι «αξιωματούχοι της νύχτας», που μετατρέπουν τον εαυτό τους σε πραμάτεια, ωθούν την πολιτική στην ανυποληψία.
