Με φόντο τη βαθιά πολιτική σταθερότητα της κυβέρνησης Μητσοτάκη και την απόγνωση της αντιπολίτευσης, το reunion της Κοινωνικής Συμφωνίας (Λούκα Κατσέλη, Χάρης Καστανίδης) με λίγη σάλτσα ΣΥΡΙΖΑ (Κώστας Αρβανίτης) και Νέα Αριστεράς (Έφη Αχτσιόγλου) ήρθε να μας θυμίσει τι πάει να πει πολιτικό deja vu. Οι παλιοί γνώριμοι του ΠΑΣΟΚ που έφυγαν το 2012 με παντιέρα την «αξιοπρέπεια», επανενώθηκαν με χαμόγελα και βλέψεις για… πολιορκητικό ρόλο. Το μόνο που ξέχασαν είναι ότι τότε, ο λαός τους χάρισε το αξιομνημόνευτο 0,96%. Αποδοχή που θα ζήλευε μέχρι και ανεξάρτητος υποψήφιος κοινοτάρχης.
Κι όμως, μετά από 13 χρόνια πολιτικής απουσίας, το comeback ήρθε για να «ρίξει τον Μητσοτάκη». Ή έστω να του στείλει ένα pass στη ΝΔ μέσω Twitter. Το ραντεβού των «παλιών καλών» σοσιαλιστών θύμιζε περισσότερο reunion τάξης Λυκείου με θεματολογία «θυμάσαι τότε που παραιτηθήκαμε;». Η μόνη σταθερά; Η απόλυτη έλλειψη δυναμικής – και η εμμονή σε ρόλους που ούτε το εκλογικό σώμα ούτε η πραγματικότητα αναγνωρίζει. Αν η πολιτική είναι θέατρο, τότε εδώ μιλάμε για κακή επανάληψη, με ελλιπή σκηνικά και κοινό μόνο τους ίδιους. Καλά κρασιά, λοιπόν – ξινά, παλαιωμένα, και χωρίς ημερομηνία λήξης.
