Του Μελέτη Ρεντούμη
Η πρόσφατη μεγάλη κρίση που συνέβη στις σχέσεις μεταξύ Σερβίας και Κοσόβου, η οποία παρ΄ολίγο να εξελιχθεί σε μία ανοιχτή στρατιωτική σύγκρουση ανάμεσα στις δύο πλευρές, δεν είναι καθόλου ανεξάρτητη από τον πόλεμο στην Ουκρανία και την ρωσική εισβολή.
Η προσπάθεια επιρροής της Δύσης στα Βαλκάνια, είναι ένα ευρύτερο πεδίο σύγκρουσης ανάμεσα στις ΗΠΑ, την ΕΕ και την Ρωσία, η οποία προσπαθεί με οποιοδήποτε μέσο να διατηρήσει σφαίρες επιρροής σε όσα περισσότερα κράτη των Βαλκανίων μπορεί, ώστε να έχει ένα σημαντικό ανάχωμα απέναντι στο ΝΑΤΟ και την δυτική επέκταση ευρύτερα.
Είναι γεγονός ότι η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία θα έχει συνέπειες και σε άλλα μέρη του κόσμου, όσον αφορά αποσχιστικές τάσεις διαφόρων χωρών ή διάθεση υπεράσπισης κυριαρχίας από μία δυτική χώρα.
Σε αυτό το πλαίσιο, τα Βαλκάνια είναι ήδη μία ευαίσθητη και πολύπαθη περιοχή, στην οποία μετά και τον πόλεμο στην πρώην Γιουγκοσλαβία, η Ρωσία έχει χάσει σε μεγάλο βαθμό τα ερείσματά της, ενώ συνεχίζει να διατηρεί μία προνομιακή σχέση με την Σερβία, παρά την προσπάθεια της τελευταίας να δεθεί όσο το δυνατόν πιο άμεσα στο άρμα της ΕΕ.
Η σύγκρουση στο Κόσοβο και μία πιθανή στρατιωτική σύρραξη, ενδέχεται να προκαλέσει την επέμβαση τόσο του ΝΑΤΟ, όσο και των ίδιων των ΗΠΑ, για την προάσπιση της συμφωνίας που έχει εξασφαλίσει κυριαρχία και ανεξαρτησία στο Κόσοβο, ενώ η Ρωσία από την άλλη πλευρά είναι βέβαιο ότι θα αντιδράσει υπέρ των Σέρβων και της σερβικής κυριαρχίας στο Κόσοβο, καθώς δεν αναγνωρίζουν την ανεξαρτησία και την δικαιοδοσία της άλλης πλευράς.
Σε κάθε περίπτωση, πρόκειται για μία δύσκολη και περίπλοκη κατάσταση, που δεν θέλει πολύ για να αναθερμανθεί, κυρίως ως συνέπεια του πολέμου της Ουκρανίας, που έχει προκαλέσει ήδη μία ευθεία αμφισβήτηση κυριαρχίας και παραβίαση των συνόρων από την πλευρά της Ρωσίας.
Αν λοιπόν ανοίξει και το μέτωπο των Βαλκανίων, πέρα από την εστία έντασης στην Ανατολική Ευρώπη, θα αυξηθούν περαιτέρω οι πιθανότητες για μία ευθεία σύγκρουση Δύσης και Ρωσίας, ενώ προς το παρόν, ισχύει μία έμμεση μάχη δια αντιπροσώπου, με την Ουκρανία να χρησιμοποιεί σύγχρονα δυτικά όπλα εναντίον του εχθρού.
Σε κάθε περίπτωση, τόσο η ΕΕ με τις δικές της διπλωματικές προσπάθειες, καθώς και η χώρα μας με το δικό της ειδικό βάρος στα Βαλκάνια, θα πρέπει να συνδράμουν στην εξομάλυνση των σχέσεων των γειτονικών χωρών, ώστε να αποκλειστεί τουλάχιστον στο εγγύς μέλλον, μία ανάφλεξη με απρόβλεπτες συνέπειες για την ειρήνη στην ευρύτερη περιοχή.
