Του Τάκη Ψαρίδη
Αυτοπεποίθηση και απλά μαθήματα ψυχολογίας. Σε γενικές γραμμές αυτοπεποίθηση είναι η πίστη στις δυνατότητες σου.
Όμως «αστική αυτοπεποίθηση» τι σημαίνει; Έψαξα στο λεξικό της Οξφόρδης και δεν υπάρχει το λήμμα. Ούτε και στον Μπαμπινιώτη.
Να υποθέσω ότι είναι η πίστη στις αστικές σου δυνατότητες; Σε αυτές που προκύπτουν αναλόγως το κολέγιο που πήγες; Αν όμως η αυτοπεποίθηση σου μετριέται με το κολέγια που σε έστειλε ο μπαμπάς σου και η μαμά σου, τότε αυτή η αυτοπεποίθηση θα πρέπει να διαβαθμίζεται αναλόγως και με το brand name του κολεγίου σου.
Αυτό σημαίνει ότι έχει μεγαλύτερη την αυτοπεποίθηση του αυτός που τελείωσε το Χάρβαρντ και το Κολούμπια, ή την έχει μεγαλύτερη εκείνος της Οξφόρδης, διότι το κολέγιο αυτό περιβάλλεται και από μια βασιλική αίγλη και διαθέτει και την αυτοκρατορική διάσταση του παρελθόντος;
Τα ερωτήματα αυτά οδηγούν σε μια ταξική αντίληψη της αυτοπεποίθησης την οποία και στην συγκεκριμένη περίπτωση απορρίπτω. Διότι με κανέναν τρόπο δεν μπορώ να δεχτώ ότι ένας ορίτζιναλ αριστερός σαν τον Τσακαλώτο, θεωρεί πως η κολεγιακή «αυτοπεποίθηση» του, όχι μόνο δεν είναι ανασφαλής, αλλά και είναι ανώτερη των άλλων..
Ας βρούμε λοιπόν τις απαντήσεις μας στην ίδια τη ζωή και ας πάρουμε για παράδειγμα τον πρωθυπουργό μας που είναι του Χάρβαρντ και του Κολούμπια και ταυτοχρόνως έχει την αυτοπεποίθηση του βασιλιά Λουδοβίκου και μάλιστα σε βαθμό ναρκισσιστικής αλαζονείας.
Άρα ο Τσακαλώτος που δηλώνει της Οξφόρδης έχει λιγότερη αυτοπεποίθηση ή μεγαλύτερη; Η δημόσια δήλωση του για την «αστική αυτοπεποίθηση» του έναντι της λαϊκής ανασφάλειας του Τσίπρα, υποκρύπτει και κάποιον ναρκισσισμό; Άραγε μεγαλύτερο ή μικρότερο από εκείνον του μεγαλειοτάτου πρωθυπουργού μας;
Εντάξει, όπως είπε και ο ίδιος η «αστική αυτοπεποίθηση» του δεν είναι υπεροψία. Το όραμα της αριστεράς είναι η μόρφωση και η γνώση για όλους, όμως αυτή διαβαθμίζεται αναλόγως το brand name του κολεγίου του; Αλλά μπορεί και η Οξφόρδη να χωρέσει τόσους πολλούς αριστερούς στον κόσμο, ή όλοι πρέπει να πάνε στην Οξφόρδη για να βγουν αριστεροί;
Μεγάλα ερωτήματα της ζωής. Έχουμε πλέον μπει και στα χωράφια της πολιτικής και τα πράγματα μπερδεύονται περισσότερο. Καλύτερα λοιπόν να επανέλθουμε στα απλά μαθήματα ψυχολογίας. Σε κάθε περίπτωση δηλαδή, η αυτοπεποίθηση στα όρια του ναρκισσισμού, αποκαλύπτει μια βαθύτερη ανασφάλεια η οποία με τη σειρά της εδράζεται στην χαμηλή αυτοεκτίμηση που έχει ένας εαυτός για τον ίδιο τον εαυτόν του..
