Του Γιώργου Λακόπουλου
Ότι κατά την ελληνική δημοσκοπική δραστηριότητα η ΝΔ του Μητσοτάκη αποκλείεται να πέσει κάτω από τις δέκα μονάδες στη διαφορά της με τον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ του Τσίπρα το εμπεδώσαμε..
Ούτε όταν όλοι βρίζουν την κυβέρνηση; Ούτε. Σ’ αυτές τις περιπτώσεις μπορεί να μην ανεβαίνει η ΝΔ -αν και συμβαίνει κι αυτό κατά περίπτωση- αλλά συνήθως πέφτει ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ.
Ωραίοι οι Ελληνες. Με την κυβέρνηση τα έχουν, την αξιωματική αντιπολίτευση καταψηφίζουν.
Από αυτή την άποψη όσοι ενδιαφέρονται για τον Μητσοτάκη δεν έχουν παρά να τον βρίζουν περισσότερο. Θα πέσει κι άλλο… ο Τσίπρας.
Δεν μειώνεται η διαφορά ακόμη και όταν οι πολίτες βρίζουν πολύ την κυβέρνηση; Άγνωστο.
Γιατί τότε … δεν δημοσιεύονται δημοσκοπήσεις , όπως ξέρουμε από την μεταπυρική περίοδο του καλοκαιριού και πριν ανέβει για τον ετήσιο θρίαμβό του στη ΔΕΘ ο Πρωθυπουργός;
Σ’ αυτήν την πολύ ενδιαφέρουσα εμπειρία, κατά την οποία όσο χειρότερα πάει η κυβέρνηση, τόσο χάνει πόντους η αντιπολίτευση, προστέθηκε τώρα και ένα νέο στοιχείο.
Εκτός από την κυβερνηση που δεν χάνει, κερδίζει και το τρίτο κόμμα. Το οποίο άλλαξε μεν αρχηγό, αλλά δεν πρόλαβε να ανοίξει τα χαρτιά του ο άνθρωπος.
Εδώ υπάρχει επίσης κάτι ενδιαφέρον. Προ Ανδρουλάκη η διαφορά παρέμενε σταθερά υπέρ της ΝΔ- είπαμε: πάνω από 10-12 μονάδες. Το ΚΙΝΑΛ ήταν καθηλωμένο, αλλά ανέβαιναν τα μικρά κόμματα. Σαν να έπαιρναν από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Τώρα ανεβαίνει το ΚΙΝΑΛ, αλλά πέφτουν τα μικρότερα κόμματα. Σα να αλλάξαν γνώμη εκείνοι που τα προτιμούσαν στις δημοσκοπήσεις και στρέφονται προς τον Ανδρουλάκη.
Τα ευρήματα των δημοσκόπων του δίνουν κιόλας δίνουν ρόλο πρωταγωνιστή των εξελίξεων και διάφορα ΜΜΕ προεξοφλούν ότι θα υπερσκελίσει τον Τσίπρα.
Ωραία ιδέα και να μην τον ματιάσουμε. Αλλά ο άνθρωπος δεν έχει κάνει τίποτε ακόμη.
Απλώς τον ψήφισαν 135.000 άνθρωποι από τους 460.000 που είχαν ψηφίσει το κόμμα του στις εκλογές και έκανε μια ομιλία στους βουλευτές του ΚΙΝΑΛ. Δεν είναι καν βουλευτής ο ίδιος.
Τι ήταν αυτό που έκανε την κοινή γνώμη να του δώσει τόση ώθηση;
Υπενθυμίζουμε την περίπτωση Τσίπρα που το 2008 του έδιναν 20% και πήρε 4% στις κάλπες. Ο Μαν. Κοττάκης τον Σαμαρά το 1993 που τον έφερναν πάνω από τον Μητσοτάκη και πάτωσε.
Χώρια ο Αβραμόπουλος που του έδιναν πάνω από 20%, αλλά δεν τους πήρε στα σοβαρά και δεν κατέβηκε στις εκλογές.
Αν πρόκειται για μυστήριο, θα μπορούσε να το λύσει μόνο ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ. Ως κόμμα της μείζονος αντιπολίτευσης έχει κάποια δικαιώματα.
Αλλά μην το πείτε σε κανένα από τα στελέχη του. Και μην κάνετε θόρυβο και ξυπνήσουν.
Αλλιώς θα είχαν ζητήσει από το ΕΣΡ να κάνει αιφνιδιαστικό έλεγχο και να βρει τις απαντήσεις στα εξής ερωτήματα:
-Ποιοι πλήρωσαν γι’ αυτές τις δημοσκοπήσεις και πόσο; Όχι ποιος φέρεται ως «εντολέας». Ποιος πλήρωσε- με χαρτιά.
-Πώς ακριβώς διενεργήθηκε κάθε μια δημοσκόπηση, αλλά όχι από πλευράς επιστημονικής μεθόδου; Πόσοι εργάστηκαν στη συμπλήρωση των ερωτηματολογίων, με πόσους επόπτες και ποιοι έκαναν τις στατιστικές επεξεργασίες. Με ονοματεπώνυμα και δελτία πληρωμής.
-Πού βρίσκεται το σώμα κάθε δημοσκόπησης και ποιος το έχει ελέγξει -πέρα από τον … αυτοέλεγχο του κλάδου; Ποιος ελέγχει δηλαδή ότι οι αριθμοί που δόθηκαν στη δημοσιότητα είναι ακριβώς όπως προκύπτουν από τα ερωτηματολόγια.
Απλά πράγματα. Αλλά πού να τρέχουν τώρα οι Συριζαίοι…
