Δυο κυριακάτικες εφημερίδες, από τις πρώτες σε κυκλοφορία, προσπαθούν να εκλογικεύουν την απόφαση για την αποφυλάκιση Λιγνάδη και να τη χωρέσουν στο μυαλό μας. Πιο δυναμικά το κάνει το Πρώτο Θέμα που σε τίτλο του αναρωτιέται «Ποιος τελικά “δικάζει” στην Ελλάδα;» και στο κείμενο γράφει: «Ενα… σωρό κουβάρι “δικαστές” όλων των ειδών media, social media, δικηγόροι-τηλεμαντανοί, συνθέτουν μεταξύ άλλων μια ιδιόμορφη “εικόνα δίκης” που συχνά αγνοεί κλασικές αρχές της δικονομίας».
Πιο λεπτά, χωρίς χαρακτηρισμούς, χειρίζεται το θέμα η Καθημερινή στο πρωτοσέλιδο σύντομο άρθρο της. Με τίτλο «Η Θέμις υπό πίεση», αναφέρεται στη δύσκολη αποστολή των δικαστών που καλούνται να λάβουν αποφάσεις για πολύκροτες υποθέσεις «ανάμεσα σε μία θυμωμένη και διχασμένη κοινωνία και σε ένα εξαιρετικά πολωμένο πολιτικό σκηνικό». Και καταλήγει: «Απαιτείται ωριμότητα και γενναιότητα από τους δικαστικούς λειτουργούς για να προστατευτεί το κράτος δικαίου».
Η άλλη πλευρά
Στον κυριακάτικο Τύπο υπάρχουν και δύο εφημερίδες που βλέπουν την υπόθεση από διαφορετική γωνία. Το Documento στο βασικό του θέμα γράφει ότι «το δικαστήριο δεν κάλεσε μάρτυρες που ήξεραν».Το Μπαμ στο Ρεπορτάζ αναφέρει ότι ο Λιγνάδης ήταν κακοποιητής από το 1984 και κάνει δύο αποκαλύψεις, όπως τις χαρακτηρίζει: Α) Η χαμένη δικογραφία που δεν έλαβε υπόψη το δικαστήριο. Β)Τα ντοκουμέντα και τα μηνύματα που αγνοήθηκαν στη διαδικασία.
