Αναγνώστριες και αναγνώστες μου. Συντρόφισσες και σύντροφοι.
Πέρυσι, μέσα στις γιορτές, ο Αλέξης Τσίπρας είχε κάνει μία επιλογή. Μια επιλογή αποτυχημένη. Είχε επιλέξει και είχε τοποθετήσει στη θέση της εκπροσώπου του ΣΥΡΙΖΑ την Πόπη Τσαπανίδου, μία τηλεπερσόνα που κλήθηκε να διαδραματίσει έναν ρόλο με μεγαλύτερο βάρος από εκείνο που μπορούσε να σηκώσει.
Αφήνω το “έλα με φόρα πρόεδρε” που έγινε το εθνικό μας ανέκδοτο.
Σας αποκαλύπτω μόνο ότι το πρωί των εκλογών του περασμένου Μαΐου η Πόπη Τσαπανίδου πίστευε πως ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν πρώτος. Τελικά συνετρίβη.
Πάμε στο σήμερα.
Ο Αλέξης Τσίπρας είναι συναισθηματικός τύπος. Να φανταστείτε πως νόμιζε – και ίσως νομίζει- πως οι υπονομευτές ήταν και είναι φίλοι του. Ήταν τόσο συναισθηματικός που αναγκάστηκε και έγινε όμηρος μιας αγέλης μετριοτήτων που τον οδήγησαν στην καταστροφή.
Το συναίσθημα τον οδήγησε και στο να συναντηθεί με τύπους όπως ο Γαβριήλ Σακκελαρίδης ή ο Νάσος Ηλιόπουλος που σε μία φυσιολογική χώρα, σε φυσιολογικές συνθήκες δεν θα αποτελούσαν ποτέ πολιτικούς παράγοντες. Αλλά συνέβη και αυτό. Καταντήσαμε να θεωρούμε πολιτικούς παράγοντες αυτούς τους τύπους που το μόνο που έκαναν στη ζωή τους ήταν να πηγαίνουν από το σπίτι στην Κουμουνδούρου και από την Κουμουνδούρου στο σπίτι.
Τώρα, οι φήμες οργιάζουν. Ο Αλέξης μυαλό δεν βάζει. Και οι φήμες λένε πως ο Αλέξης Τσίπρας ετοιμάζεται για συνεργασία με τον Πόπη Τσαπανίδου που θα συζητηθεί.
Τώρα, “τι συνεργασία θα είναι αυτή;”, μη με ρωτάτε. Δεν ξέρω.
