Του Δημήτρη Τζιώτη
Το νέο κύμα που ενέπνευσε ο Αλέξης Τσίπρας εξελίχθηκε σε ένα πολιτικό τσουνάμι. Τα μέλη του ΣΥΡΙΖΑ έστειλαν ένα ξεκάθαρο πολιτικό μήνυμα στους κομματικούς μηχανισμούς, κάνοντας ένα πρώτο άλμα προς το μέλλον. Αυτό που δεν τόλμησαν στο ΠΑΣΟΚ, τόσα και τόσα χρόνια. Με τη βεβαιότητα ότι το πρόβλημα του κόμματος δεν ήταν ο ηγέτης τους, δεν έμειναν στα λόγια και αποφάσισαν να ακολουθήσουν τις προτροπές του κατά γράμμα:
«Το νέο κύμα στην κοινωνία, στην τέχνη, στην πολιτική, περνά είτε με συγκρούσεις, είτε επειδή κάποιοι – που κατέχουν θέσεις ευθύνης – κατανοούν την αναγκαιότητά του. Κι εγώ κατανοώ την ανάγκη για ένα νέο κύμα στον Σύριζα. Αποφάσισα να παραμερίσω για να περάσει…Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει πια κλείσει έναν μεγάλο ιστορικό κύκλο, που πρέπει να τον αποτιμήσουμε με υπερηφάνεια και να ανοίξουμε συλλογικά έναν επόμενο κύκλο. Δύσκολο, πρωτόγνωρο, αλλά ελπιδοφόρο και δημιουργικό…Να ανανεώσουμε το στελεχικό μας δυναμικό από πάνω μέχρι κάτω…Να εφεύρουμε έναν νέο ΣΥΡΙΖΑ, που θα μπορέσει με σεμνότητα και ανοιχτά μάτια να διαβάσει τις νέες προκλήσεις της εποχής και να ανταποκριθεί στις προσδοκίες εκείνων που θέλει και έχει ταχθεί να εκπροσωπεί…Μία διαδικασία βαθιάς ανανέωσης και επανίδρυσης». Τελεία!
Η μάχη στον Σύριζα δεν είναι επικοινωνιακή. Ήταν από την αρχή μόνο πολιτική. Όπως αποδεικνύεται εκ του αποτελέσματος, το σύνολο των μηχανισμών του ΣΥΡΙΖΑ δεν κατάφερε να κερδίσει τις εκλογές από την πρώτη Κυριακή απέναντι σε ένα νέο άνθρωπο, που εμφανίσθηκε μόλις πριν από τρεις μήνες, μέσα στο ίδιο το κόμμα, που ελέγχουν οι κληρονόμοι του. Πως είναι δυνατόν οι ίδιοι άνθρωποι να πείσουν ότι μπορούν να κερδίσουν τη ΝΔ και τον Κυριάκο Μητσοτάκη;
