Το προεδρικό διάταγμα διάλυσης της Βουλής έχει ήδη θυροκολληθεί στο κτήριο του Κοινοβουλίου και πλέον, η προεκλογική περίοδος έχει ξεκινήσει με κάθε επισημότητα, με όλους τους εμπλεκόμενους να γνωρίζουν ότι οι 28 ημέρες που απομένουν ως τις εκλογές είναι ταυτοχρόνως ένα βραχύ χρονικά διάστημα, αλλά και αρκετά μακρύς χρόνος ώστε κάποιο λάθος να ανατρέψει τα πάντα…
Το ενδιαφέρον της περιόδου που ξεκίνησε το απόγευμα του περασμένου Σαββάτου είναι ότι καθείς εκ των βασικών πρωταγωνιστών των εξελίξεων αισθάνεται –και εν μέρει έχει δίκιο- ότι είναι στα χέρια του να διαμορφώσει το αποτέλεσμα των εκλογών. Παρά ταύτα, η μάχη που ξεκινά είναι δύσκολη, έχει πολλές αστάθμητες μεταβλητές –αφού είναι η πρώτη αναμέτρηση στη χώρα που θα διεξαχθεί με το σύστημα της απλής αναλογικής- και το κάθε λάθος μπορεί να κοστίσει πολύ.
Προσδοκίες και φόβοι
Η ΝΔ, για παράδειγμα, έχει κάθε λόγο να ποντάρει στην ψαλίδα που φαίνεται να διευρύνεται και στην απάλυνση των εντυπώσεων από την τραγωδία των Τεμπών, αφού όσο απομακρυνόμαστε από την αποφράδα 28η Φεβρουαρίου που κόστισε τη ζωή σε 57 συμπολίτες μας, τόσο υποχωρεί ως κριτήριο ψήφου η τραγωδία αυτή που αποτέλεσε το «ξεγύμνωμα» της «επιτελικότητας» και της «αποτελεσματικότητας» της κυβέρνησης Μητσοτάκη. Συν τοις άλλοις, οι συνθήκες διάλυσης που επικρατούν στην «Ελληνική Λύση» του Κυριάκου Βελόπουλο φαίνεται ότι ανοίγουν και πάλι τον δρόμο του επαναπατρισμού απογοητευμένων ψηφοφόρων στη ΝΔ –αν και μένει να φανεί αν η εσωστρέφεια στο κόμμα Βελόπουλου μπορεί να κάνει τους απογοητευμένους δεξιούς ψηφοφόρους να ξεχάσουν την οργή τους για τις επιδόσεις της ΝΔ στη διακυβέρνηση της χώρας –ειδικά από τη Λάρισα και πάνω…
Συν τοις άλλοις, ο πρωθυπουργός ποντάρει και στο κλίμα ενότητας που καλλιεργείται στη ΝΔ –κάτι που φάνηκε με την απλόχερη στήριξη που παρέσχε προχθές στην Καλαμάτα ο Αντώνης Σαμαράς στον Κυριάκο Μητσοτάκη, ενώ θα φανεί και στις 9 Μαΐου, στην κοινή εμφάνιση των Μητσοτάκη-Σαμαρά-Καραμανλή στο Ζάππειο, απ’ αφορμή της επετείου από την ένταξη της Ελλάδας στην ΕΟΚ.
Βουβή οργή
Βεβαίως, η αστάθμητη μεταβλητή των εκλογών είναι η βουβή οργή που αφορά τόσο τα Τέμπη, όσο και τα «απόνερα» της πανδημίας και της οικονομικής πολιτικής της κυβέρνησης. Στο Μαξίμου επικρατεί τρόμος κατά πόσον αυτή η «βουβή οργή», αλλά και η προεξόφληση ότι θα διεξαχθούν δύο εκλογές μπορεί να οδηγήσει πολλούς δεξιούς ψηφοφόρους σε αποχή από την πρώτη κάλπη, ώστε να στείλουν «μήνυμα» στην κυβέρνηση. Αυτό αποτελεί το βασικότερο «αγκάθι» για τον Κυριάκο Μητσοτάκη, αλλά ταυτόχρονα και το μεγαλύτερο στοίχημα για τον Αλέξη Τσίπρα: ο ΣΥΡΙΖΑ ακόμη δεν έχει «βγάλει μπροστά» νέα πρόσωπα, ούτε έχει δώσει βάρος στα προγραμματικά και στην προβολή των προγραμματικών του θέσεων.
Μ’ άλλα λόγια, ο πρώην πρωθυπουργός έχει 28 ολόκληρες ημέρες να προσπαθήσει να προσελκύσει την ψήφο εκατοντάδων χιλιάδων απογοητευμένων ψηφοφόρων, αλλά και νέων που δεν ξέρουν καν αν θα προσέλθουν στις κάλπες. Μάλιστα, ο αριθμός αυτών των ψηφοφόρων είναι τόσο μεγάλος που, θεωρητικά, αν ο ΣΥΡΙΖΑ καταφέρει να τούς προσελκύσει κατά πλειοψηφία, τότε μπορεί να ανατραπούν όλα τα προγνωστικά για την κάλπη της 21ης Μαΐου.
Ο τρίτος παράγοντας
Οι επόμενες 28 ημέρες αποτελούν μεγάλο στοίχημα και για τον Νίκο Ανδρουλάκη: έως τώρα, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ έχει δει ότι «τού βγαίνει» η λογική των ίσων αποστάσεων και η τακτική να αφήνει όλα τα ενδεχόμενα ανοιχτά για μετά τις εκλογές, αφού το κόμμα του έχει ανοιχτούς διαύλους με απογοητευμένους και τη ΝΔ και του ΣΥΡΙΖΑ.
Ωστόσο, τώρα που η πόλωση θα χτυπήσει… κόκκινο, μένει να φανεί αν μπορεί να φτάσει ως την 21η Μαΐου το ΠΑΣΟΚ με την ίδια λογική ή αν θα κινδυνεύσει να συνθλιβεί από τις μυλόπετρες του δικομματισμού, αν επιμείνει να μην δίνει σαφείς απαντήσεις και να τοποθετείται προγραμματικά είτε προς την μία, είτε προς την άλλη κατεύθυνση.
