Ο Ρώσος Πρόεδρος έκανε δεκτή την προσωπική έκκληση του Τραμπ για εκεχειρία μίας εβδομάδας – Η Μόσχα δείχνει «ανθρωπιστικό πρόσωπο» την ώρα που το εδαφικό παζάρι κορυφώνεται – Στο τραπέζι η επιβίωση της Ουκρανίας και η νέα πυρηνική ισορροπία
Σε μια κίνηση που ερμηνεύεται ως ισχυρό δείγμα καλής θέλησης προς τη νέα αμερικανική διοίκηση, ο Βλαντίμιρ Πούτιν έδωσε εντολή για κατάπαυση του πυρός διάρκειας μίας εβδομάδας, ανταποκρινόμενος στο προσωπικό αίτημα του Ντόναλντ Τραμπ. Η απόφαση αυτή, που αφορά το Κίεβο και άλλα μεγάλα αστικά κέντρα, παρουσιάζεται από το Κρεμλίνο ως μια ανθρωπιστική κίνηση λόγω των ακραίων καιρικών συνθηκών, αλλά στην πραγματικότητα αποτελεί το «κλειδί» για την επιτάχυνση των συνολικών ειρηνευτικών διαπραγματεύσεων.
Πούτιν και Τραμπ: Η «χημεία» που φέρνει αποτελέσματα
Η ανακοίνωση του Τραμπ για τη συμφωνία με τον Πούτιν αναδεικνύει την ισχυρή προσωπική επικοινωνία των δύο ηγετών, η οποία φαίνεται να ξεκλειδώνει αδιέξοδα ετών.
«Ζήτησα προσωπικά από τον Πούτιν να μην ανοίξει πυρ… και εκείνος το έκανε. Ήταν πολύ ωραίο», δήλωσε ο Αμερικανός Πρόεδρος, υπογραμμίζοντας ότι ο Ρώσος ηγέτης τίμησε τον λόγο του παρά τις αντίθετες εισηγήσεις των «γερακιών» της Δύσης.
Το στρατηγικό κέρδος της Μόσχας
Η εβδομαδιαία εκεχειρία δίνει στον Πούτιν το πλεονέκτημα του «διαλλακτικού παίκτη» στη διεθνή σκηνή, την ίδια στιγμή που:
- Το εδαφικό παζάρι συνεχίζεται: Με τις συμφωνίες ασφαλείας να έχουν ολοκληρωθεί (όπως δήλωσε ο Στιβ Γουίτκοφ), η Ρωσία επικεντρώνεται πλέον στην κατοχύρωση των κερδών της στο Ντονμπάς.
- Η New START παραμένει το υπερόπλο: Το Κρεμλίνο χρησιμοποιεί τη σιγή πυρός ως μοχλό πίεσης για την παράταση της συνθήκης πυρηνικών όπλων, η οποία λήγει στις 5 Φεβρουαρίου.
Προς μια «Ρωσική Ειρήνη» στην Ουκρανία;
Η αποδοχή της κατάπαυσης πυρός από τον Πούτιν δείχνει ότι η Ρωσία αισθάνεται αρκετά ισχυρή στο πεδίο των μαχών ώστε να επιτρέψει μια «ανάσα» στο Κίεβο, υπό τον όρο ότι η τελική συμφωνία θα περιλαμβάνει τις βασικές ρωσικές αξιώσεις. Η κίνηση αυτή απομονώνει τους υποστηρικτές της συνέχισης του πολέμου στην Ευρώπη και ενισχύει το αφήγημα του Τραμπ ότι μόνο η δική του διπλωματία μπορεί να φέρει το τέλος των εχθροπραξιών.
