Η δημοσκόπηση της GPO αποδομεί το πολιτικό προφίλ της – «Κόλαφος» το 68,1% των πολιτών που απορρίπτει τις θέσεις της, παρά τη δυνητική ψήφο – Σημάδια κόπωσης και για το «κόμμα Τσίπρα»
Σε έναν ανεπανόρθωτο στρατηγικό σκόπελο προσέκρουσε η Μαρία Καρυστιανού, καθώς η πρόσφατη δημοσκόπηση της GPO για το Star αποκαλύπτει μια βαθιά αντίφαση που ναρκοθετεί την πολιτική της ανάδυση. Παρά το γεγονός ότι ένα μέρος του εκλογικού σώματος τη βλέπει ως μια αντισυστημική επιλογή, οι προσωπικές της τοποθετήσεις σε κρίσιμα κοινωνικά ζητήματα προκαλούν την καθολική αντίδραση της κοινής γνώμης, εκθέτοντάς την σε ένα συντηρητικό ακροατήριο που απέχει παρασάγγας από τις σύγχρονες κοινωνικές αξίες.
Αποδοκιμασία-σοκ: Το 68,1% γυρνά την πλάτη στις αμβλώσεις
Το πλέον εντυπωσιακό και ταυτόχρονα καταστροφικό εύρημα για την κ. Καρυστιανού αφορά τη στάση της απέναντι στο δικαίωμα της άμβλωσης. Η κοινωνία εμφανίζεται ως ένας αμείλικτος κριτής, με το 68,1% των ερωτηθέντων να διαφωνεί κάθετα με τις απόψεις της. Η προσπάθειά της να εισαγάγει μια ατζέντα που αμφισβητεί κεκτημένα δικαιώματα δεκαετιών χαρακτηρίζεται από την πλειοψηφία ως «σκοταδιστική», περιορίζοντας τη διείσδυσή της αποκλειστικά σε ένα ακραίο και περιορισμένο κομμάτι της δεξιάς πολυκατοικίας (Φωνή Λογικής, Νίκη).
Μια δυνητική ψήφος υπό αίρεση
Αν και το 20,1% δηλώνει ότι θα μπορούσε να ψηφίσει έναν φορέα υπό την ηγεσία της, η ανάλυση των ποιοτικών στοιχείων δείχνει ότι αυτή η «δεξαμενή» είναι εξαιρετικά εύθραυστη. Οι πολίτες που δηλώνουν αναποφάσιστοι ή ανήκουν στην αντισυστημική ψήφο φαίνεται να έλκονται από τη συναισθηματική φόρτιση της κ. Καρυστιανού, αλλά απομακρύνονται μόλις η συζήτηση περνά στην πολιτική ουσία και τη διακυβέρνηση. Η ταύτισή της με θέσεις που συγκρούονται με τη φιλελεύθερη δημοκρατία αποτελεί τον μεγαλύτερο κίνδυνο για τη μετατροπή της δυνητικής ψήφου σε πραγματική κάλπη.
Συρρίκνωση και για το «κόμμα Τσίπρα»
Η δημοσκόπηση αποτελεί πλήγμα και για το έτερο υπό διαμόρφωση σχήμα, αυτό του Αλέξη Τσίπρα. Η δεξαμενή του πρώην Πρωθυπουργού κατρακύλησε στο 17,6% (από 21,8% τον Νοέμβριο), γεγονός που μαρτυρά ότι οι πολίτες αναζητούν μεν εναλλακτική, αλλά δεν πείθονται από «σχήματα του παρελθόντος» ή από προσωπικότητες που δεν διαθέτουν ολοκληρωμένο πολιτικό πρόγραμμα.
Το κυρίαρχο αίτημα για «κάτι άλλο»
Η κοινωνία στέλνει ένα ηχηρό μήνυμα αποδοκιμασίας προς όλο το πολιτικό σύστημα, με το 69,5% να ζητά «κάποια άλλη κυβέρνηση». Ωστόσο, η περίπτωση της Μαρίας Καρυστιανού αποδεικνύει ότι η δυσαρέσκεια δεν αποτελεί «λευκή επιταγή». Η συντριπτική απόρριψη των θέσεών της για τις αμβλώσεις λειτουργεί ως κόλαφος, υπενθυμίζοντας ότι ο δρόμος προς την πολιτική απαιτεί κάτι περισσότερο από την εκμετάλλευση της οργής: απαιτεί σεβασμό στις κοινωνικές κατακτήσεις και στη λογική.
