Η δημοσκοπική «καθήλωση» του Ιανουαρίου – Η ακρίβεια και η κοινωνική δυσαρέσκεια δημιουργούν ένα αδιαπέραστο «ταβάνι» για το κυβερνών κόμμα
Η διαπίστωση για την αδυναμία της Νέας Δημοκρατίας να υπερβεί το όριο του 24% στην πρόθεση ψήφου επιβεβαιώνεται από τη σειρά των πρόσφατων μετρήσεων. Παρά τις προσπάθειες του Μεγάρου Μαξίμου να αλλάξει την ατζέντα, το κυβερνών κόμμα φαίνεται να έχει εγκλωβιστεί σε μια ζώνη φθοράς, με το εκλογικό σώμα να στέλνει ένα σαφές μήνυμα αποδοκιμασίας για την οικονομική πραγματικότητα και τη διαχείριση κρίσιμων θεσμικών ζητημάτων.
Η «ακτινογραφία» της πολιτικής φθοράς
Οι τελευταίες δημοσκοπήσεις του Ιανουαρίου 2026 αναδεικνύουν μια εικόνα στατικής υποχώρησης. Το ποσοστό που καταγράφεται στην πρόθεση ψήφου —το οποίο σε μετρήσεις όπως της Metron Analysis διολισθαίνει ακόμα και στο 22,3%— αποτυπώνει μια βαθιά αποσυσπείρωση.
Οι παράγοντες που συντηρούν αυτή την καθίζηση είναι συγκεκριμένοι:
- Η «μέγγενη» της ακρίβειας: Οι συνεχιζόμενες αυξήσεις στα βασικά αγαθά αποτελούν την κύρια αιτία της «ψυχρότητας» των πολιτών προς την κυβερνητική παράταξη.
- Θεσμικές σκιές: Η υπόθεση των Τεμπών και η πίεση για το κράτος δικαίου από την αντιπολίτευση διατηρούν σταθερή εστία αρνητικής δημοσιότητας.
- Δεξιές διαρροές: Η κινητικότητα στα δεξιά της Νέας Δημοκρατίας, σε συνδυασμό με τις δημόσιες παρεμβάσεις του Αντώνη Σαμαρά, στερεί από το κόμμα τη δυνατότητα να ανακτήσει το παραδοσιακό του ακροατήριο.
Στοιχεία Προθέσεως Ψήφου (Ιανουάριος 2026)
| Πηγή / Εταιρεία | Ποσοστό Πρόθεσης Ψήφου | Κατάσταση |
| Metron Analysis | 22,3% | Πτώση |
| GPO | 23,8% | Στασιμότητα |
| Pulse | 24% | Σταθερότητα (Οριακή) |
| Opinion Poll | 24,4% | Σταθερότητα (Οριακή) |
Το «αγκάθι» των αναποφάσιστων
Το μεγαλύτερο πρόβλημα για τον Κυριάκο Μητσοτάκη δεν είναι μόνο το χαμηλό ποσοστό, αλλά η διόγκωση της «γκρίζας ζώνης». Η αδιευκρίνιστη ψήφος, που σε ορισμένες μετρήσεις αγγίζει το 19%, αποτελείται σε μεγάλο βαθμό από απογοητευμένους ψηφοφόρους της Νέας Δημοκρατίας. Η αδυναμία επαναπατρισμού αυτού του κοινού δείχνει ότι η κυβερνητική ρητορική περί «σταθερότητας» δεν αρκεί πλέον για να πείσει μια κοινωνία που νιώθει το εισόδημά της να συρρικνώνεται.
Η επόμενη περίοδος θα είναι καθοριστική, καθώς η σταθεροποίηση κάτω από το 24% δημιουργεί τις προϋποθέσεις για πολιτικές ανακατατάξεις, ενισχύοντας τη δυναμική των κομμάτων της αντιπολίτευσης που επιδιώκουν να εκμεταλλευτούν το κενό εκπροσώπησης.
