Το σύστημα Γρατσία, η «γραμμή» Κασιδιάρη από τη φυλακή και οι ύποπτες χρηματοδοτήσεις από τα παλαιά πλυντήρια της Χρυσής Αυγής
Η ΠΥΘΙΑ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΙ
Η ίδρυση του κόμματος από τη Μαρία Καρυστιανού δεν αποτελεί πλέον μια απλή κινηματική συνέχεια, αλλά μια στρατηγική επιχείρηση ανακατάληψης του χώρου της ακροδεξιάς. Πίσω από τη βιτρίνα της «κάθαρσης» για το έγκλημα των Τεμπών, υφαίνεται ένα δίκτυο προσώπων, χρηματοδοτήσεων και παρεκκλησιαστικών οργανώσεων που παραπέμπει ευθέως στις πιο σκοτεινές περιόδους της ελληνικής πολιτικής σκηνής, με τις ευλογίες ενός ακροατηρίου που αναζητά νέο πολιτικό όχημα.
Η στήριξη Κασιδιάρη και η γραμμή μέσα από τη φυλακή
Το πιο θορυβώδες στοιχείο της νέας πραγματικότητας είναι η ανοιχτή στήριξη που παρέχει ο καταδικασμένος Ηλίας Κασιδιάρης μέσα από τις φυλακές. Εδώ στο Periodista.gr έχουμε αποκαλύψει ότι ο Κασιδιάρης «δείχνει» το κόμμα Καρυστιανού ως την επόμενη εφεδρεία, καθώς η ρητορική του για «πόλεμο στο διεφθαρμένο σύστημα» ταυτίζεται απόλυτα με το αφήγημα της Καρυστιανού. Ακροδεξιές ιστοσελίδες και λογαριασμοί στα social media που κάποτε πλαισίωναν τους «Σπαρτιάτες» έχουν ήδη ξεκινήσει μια συντονισμένη καμπάνια προβολής του νέου εγχειρήματος, λειτουργώντας ως ο επικοινωνιακός βραχίονας της «Κάθαρσης».
Μαρία Γρατσία, Μοναστήρια και παρεκκλησιαστικά δίκτυα
Κεντρικό πρόσωπο παραμένει η δικηγόρος Μαρία Γρατσία, πρώην υποψήφια της ΝΙΚΗΣ, η οποία λειτουργεί ως ο απόλυτος σύνδεσμος με τα θρησκευτικά δίκτυα και το παρακράτος της ορθοδοξίας στη Βόρεια Ελλάδα. Η Γρατσία διατηρεί στενές σχέσεις με μοναστήρια και παρεκκλησιαστικές οργανώσεις, οι οποίες προσφέρουν όχι μόνο ιδεολογική κάλυψη αλλά και οργανωτική βάση. Η επιρροή αυτών των κύκλων είναι εμφανής στις θέσεις του κόμματος για τις αμβλώσεις και τις ταυτότητες, μετατρέποντας το εγχείρημα σε έναν «ιερό αγώνα» που υπερβαίνει τα όρια της πολιτικής.
Μιχάλης Πατσίκας και Δελιβάνη: Το μέτωπο των Πρεσπών και της δραχμής
Στο πλευρό της Μαρίας Καρυστιανού εμφανίζονται πλέον στελέχη με βαρύ ακροδεξιό ιστορικό. Ο Μιχάλης Πατσίκας, γνωστός από τη διοργάνωση των συλλαλητηρίων κατά της Συμφωνίας των Πρεσπών, προσδίδει στο κόμμα τον απαραίτητο εθνικιστικό τόνο, ενώ η Μαρία Νεγρεπόντη-Δελιβάνη αναλαμβάνει τον ρόλο του οικονομικού συμβούλου, προωθώντας θεωρίες οικονομικής απομόνωσης και επιστροφής στη δραχμή. Η Δελιβάνη μάλιστα σχετίζεται με νοσταλγούς της περιόδου του Ιωάννη Μεταξά. Η παρουσία τους επιβεβαιώνει ότι το κόμμα δεν απευθύνεται στον προοδευτικό χώρο, αλλά στη σκληρή, αντιευρωπαϊκή ακροδεξιά.
Χρηματοδοτήσεις από τα δίκτυα της Χρυσής Αυγής
Το πιο κρίσιμο ερώτημα αφορά τις πηγές των κεφαλαίων. Ανακύπτουν σοβαρές υπόνοιες για τη συμμετοχή δικτύων που κάποτε χρηματοδοτούσαν τη Χρυσή Αυγή. Η έντονη παρουσία εκδοτικών κύκλων που συνδέονται με αμυντικά συμβόλαια και εξοπλιστικά, σε συνδυασμό με τη χορηγούμενη προβολή σε τοπικά κανάλια και στα social media, δείχνει ότι πίσω από το κίνημα κινούνται μεσάζοντες και επιχειρηματίες που αναζητούν μια νέα δήθεν πατριωτική εφεδρεία. Η σιωπή γύρω από την προέλευση αυτών των χρημάτων αποτελεί τη μεγαλύτερη απειλή για την αξιοπιστία ενός εγχειρήματος που υπόσχεται την κάθαρση, ενώ φαίνεται να τρέφεται από τις ίδιες μαύρες πηγές του παρελθόντος.
