Η Υπουργός Τουρισμού παραδέχεται πως χρησιμοποιεί τη φωτογραφική διάταξη που η ίδια ψήφισε, ενώ ο Μίνως Μάτσας την εγκαλεί για πολιτικό σφετερισμό και ηθικό κατήφορο
Σε μια κίνηση που προκαλεί θύελλα αντιδράσεων και εγείρει μείζονα ηθικά ζητήματα, η Όλγα Κεφαλογιάννη επέλεξε να απαντήσει στις κατηγορίες για τη «φωτογραφική» τροπολογία περί γονικής μέριμνας, επιβεβαιώνοντας ουσιαστικά πως το νομοθετικό έργο της κυβέρνησης λειτούργησε ως ιδιωτικό εργαλείο για την επίλυση των προσωπικών της διαφορών. Η Υπουργός, όχι μόνο δεν αρνήθηκε τη χρήση της διάταξης που ψηφίστηκε με διαδικασίες εξπρές μέσα σε νομοσχέδιο για τον… ΟΠΕΚΕΠΕ, αλλά επιχείρησε να την επενδύσει με το μανδύα του «μητρικού καθήκοντος», προκαλώντας το κοινό αίσθημα.
Η «κραυγή» της Υπουργού και η απόδραση από τη δικαστική κρίση
Με μια δήλωση που βρίθει συναισθηματισμού αλλά στερείται θεσμικής σοβαρότητας, η κ. Κεφαλογιάννη υποστήριξε πως η τροπολογία —την οποία η ίδια υπέγραψε και ψήφισε— είναι «σωστή και δίκαιη». Παραδέχθηκε χωρίς περιστροφές ότι κατέφυγε σε αυτήν για να ανατρέψει την πρωτόδικη απόφαση συνεπιμέλειας, ισχυριζόμενη πως τα παιδιά της «αναγκάζονται να αλλάζουν σπίτι κάθε δύο ημέρες», κάτι που θεωρεί επιζήμιο για την ψυχική τους ισορροπία.
«Ως μητέρα, αλλά και ως μέλος της Κυβέρνησης, πιστεύω ότι δεν έχω λιγότερα δικαιώματα από οποιονδήποτε πολίτη λόγω της ιδιότητας μου», δήλωσε προκλητικά η Υπουργός, παραγνωρίζοντας το γεγονός ότι ο μέσος πολίτης δεν έχει τη δυνατότητα να νομοθετεί κατά το δοκούν για να παρακάμπτει δικαστικές αποφάσεις που δεν τον ευνοούν.
Το εξώδικο-κόλαφος: «Σφετερισμός εξουσίας και κλαυσίγελος»
Η απάντηση του Μίνωα Μάτσα μέσω εξωδίκου απογυμνώνει το αφήγημα της Υπουργού, κάνοντας λόγο για μια «καταπληκτική σύμπτωση» που εκθέτει ανεπανόρθωτα την ίδια και την κυβέρνηση. Ο μουσικοσυνθέτης υπενθυμίζει ότι η επίμαχη διάταξη ήρθε λίγες μόλις ημέρες μετά την απόφαση 2226/2025, η οποία διέγνωσε την «αδυναμία της κ. Κεφαλογιάννη να διαχειριστεί τον θυμό της».
Στο εξώδικο, ο κ. Μάτσας είναι καταπέλτης: «Προκαλεί κλαυσίγελο και θα συζητηθεί οπωσδήποτε στη δημόσια σφαίρα, η καταπληκτική σύμπτωση, ότι (…) επιχειρείτε την ad hoc επανάκριση της υπόθεσης από το πρωτοβάθμιο δικαστήριο, ενώ μάλιστα εκκρεμεί η υπόθεση σε δεύτερο βαθμό από το εφετείο», σημειώνει, προσθέτοντας με νόημα: «Οι πολιτικοί όχι απλώς δεν επιτρέπεται να σφετερίζονται την εξουσία, αλλά επιπλέον έχουν την υποχρέωση να μην σκανδαλίζουν, δημιουργώντας την υποψία ότι τη σφετερίζονται».
Μια τροπολογία «σκάνδαλο» στα μέτρα της ελίτ
Η ουσία της υπόθεσης παραμένει η πρωτοφανής μεθόδευση: μια διάταξη με χαρακτήρα κατεπείγοντος, «φυτευμένη» σε άσχετο νομοσχέδιο, δίνει το προνόμιο σε έναν γονέα —στην προκειμένη περίπτωση στην ίδια την Υπουργό— να μην περιμένει την κρίση του Εφετείου, αλλά να σύρει τον άλλο γονέα σε μια νέα δίκη από το μηδέν.
Η κ. Κεφαλογιάννη, κρυπτόμενη πίσω από την ψήφο 179 βουλευτών, φαίνεται να αγνοεί ότι η εξουσία της δόθηκε για να υπηρετεί το δημόσιο συμφέρον και όχι για να διορθώνει τις προσωπικές της δικαστικές αποτυχίες. Η επίκληση της «μητρικής ιδιότητας» για να δικαιολογηθεί μια προφανής θεσμική εκτροπή, μετατρέπει μια οικογενειακή διαφορά σε ένα σκοτεινό δείγμα πολιτικής αυθαιρεσίας.
