Η αποκάλυψη για το παρελθόν της Μαρίας Γρατσία στη «Νίκη» και οι σχέσεις με παρεκκλησιαστικούς κύκλους γκρεμίζουν το αφήγημα του «άφθαρτου» – Το κόμμα θα είναι έτοιμο τον Φεβρουάριο – Σφοδρή επίθεση από συγγενείς των θυμάτων για εργαλειοποίηση του πόνου και πολιτικές σκοπιμότητες
Η αντίστροφη μέτρηση για την ίδρυση του κόμματος της Μαρίας Καρυστιανού το 2026 συνοδεύεται από μια καταιγίδα αποκαλύψεων που θέτουν σε αμφισβήτηση την «ανεξάρτητη» φύση του εγχειρήματος. Η επίσημη ανακοίνωση της πρόθεσής της να εισέλθει στην πολιτική αρένα έγινε το βράδυ της Δευτέρας 5 Ιανουαρίου 2026, προκαλώντας άμεσες αντιδράσεις. Παρά τις προσπάθειες της δικηγόρου και στενής της συνεργάτιδας, Μαρίας Γρατσία, να παρουσιάσει έναν φορέα χωρίς «ιδεολογικά βαρίδια», οι επικριτές μιλούν για έναν πολιτικό «δούρειο ίππο» που καθοδηγείται από την Άκρα Δεξιά και σκοτεινά θρησκευτικά κέντρα.
Το παρελθόν στη «Νίκη» και οι «ιερές» συμμαχίες
Η προσπάθεια της κ. Γρατσία να υποβαθμίσει τη συμμετοχή της στο κόμμα «Νίκη» (όπου υπήρξε πρώτη σε σταυρούς στην Α’ Αθηνών το 2023) ως μια «κίνηση της τελευταίας στιγμής» χαρακτηρίζεται από πολιτικούς αναλυτές ως εμπαιγμός της νοημοσύνης των πολιτών. Το γεγονός ότι τόσο η κ. Γρατσία όσο και η κ. Καρυστιανού εμφανίζονται ως πρόσωπα με έντονη επιρροή από παρεκκλησιαστικούς κύκλους και «γερόντισσες» προκαλεί δέος. Οι επικριτές τονίζουν πως πίσω από την «κάθαρση» κρύβεται μια ατζέντα που αγγίζει τα όρια του θρησκευτικού φανατισμού, με δηλώσεις της κ. Γρατσία περί «εσχάτης προδοσίας» για τα εθνικά θέματα να φωτογραφίζουν το σκληρό δεξιό ακροατήριο.
Η οργή των συγγενών: «Εργαλειοποίηση του τάφου των παιδιών μας»
Το πιο σκληρό πλήγμα για την κ. Καρυστιανού έρχεται από το εσωτερικό του Συλλόγου Τεμπών. Η παραίτησή της την Τετάρτη 14 Ιανουαρίου 2026 ήταν το αποτέλεσμα μιας βίαιης ρήξης με οικογένειες που αρνούνται να δουν την τραγωδία να μετατρέπεται σε «σκαλοπάτι» για την είσοδο στη Βουλή. Συγγενείς όπως ο Νίκος Πλακιάς και η Ευδοκία Τσαγκλή έχουν εκφράσει την κάθετη διαφωνία τους, κατηγορώντας την κ. Καρυστιανού ότι «έγραφε στα παλιά της τα παπούτσια τον Σύλλογο» για να προωθήσει τη δική της ατζέντα. Η καταγγελία ότι το κόμμα στήνεται πάνω στον τάφο των θυμάτων αποτελεί ηθικό κόλαφο που αποδομεί το προφίλ της «δικαιώτριας».
Οικονομικές σκιές και η «αποκαθήλωση» της τελειομανίας
Ενώς η κ. Γρατσία περιγράφει την κ. Καρυστιανού ως «τελειομανή», οι πληροφορίες για οικονομικό έλεγχο από το ΣΔΟΕ στον Σύλλογο και οι διαφωνίες για τη διαχείριση των εσόδων από τη συναυλία στο Καλλιμάρμαρο δημιουργούν ένα εκρηκτικό κλίμα. Η κοινωνία, που αρχικά αγκάλιασε τον αγώνα των οικογενειών, παρακολουθεί πλέον με καχυποψία ένα εγχείρημα που, μετά την πρώτη του ανακοίνωση στις 5 Ιανουαρίου, δείχνει να βυθίζεται στις συμπληγάδες των προσωπικών φιλοδοξιών και των ακροδεξιών εξαρτήσεων. Η «άχρωμη» πολιτική που υπόσχεται η κ. Γρατσία, με ορόσημο την παρουσίαση του προγράμματος τον Φεβρουάριο, φαίνεται τελικά να έχει το βαθύ χρώμα του ριζοσπαστικού συντηρητισμού.
