Η στήριξη του «Πρώτου Θέματος» αποκαλύπτει τη στρατηγική επιλογή της κυβέρνησης να αναδείξει τη Μαρία Καρυστιανού σε κεντρικό αντίπαλο – Στόχος ο κατακερματισμός της Κεντροαριστεράς και η απορρόφηση των κραδασμών από τα Τέμπη μέσα από ένα «πυροτέχνημα» που βολεύει τον Κυριάκο Μητσοτάκη
Η ΠΥΘΙΑ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΙ
Η επιλογή μιας εφημερίδας με τη γραμμή του «Πρώτου Θέματος» να προβάλει τη Μαρία Καρυστιανού με τον τίτλο «Πρόεδρος Μαρία» αποτελεί την επίσημη πρεμιέρα του κυβερνητικού σχεδιασμού. Το Μέγαρο Μαξίμου φαίνεται να «επιλέγει» την Καρυστιανού ως τον ιδανικό αντίπαλο, ποντάροντας στο ότι η δυναμική της θα λειτουργήσει ως πολιτικός οδοστρωτήρας για τα παραδοσιακά κόμματα που βρίσκονται σήμερα στην αντιπολίτευση. Η στρατηγική είναι σαφής: όσο η Καρυστιανού «τραντάζει» το σκηνικό, τόσο ο ΣΥΡΙΖΑ, το ΠΑΣΟΚ και η Πλεύση Ελευθερίας θα βυθίζονται στην εσωστρέφεια, χάνοντας ψηφοφόρους προς έναν φορέα που η κυβέρνηση θεωρεί «πυροτέχνημα μικρής διάρκειας». Και βέβαια στο στόχαστρο του Μεγάρου Μαξίμου βρίσκεται και το υπό ίδρυση νέο κόμμα του Αλέξη Τσίπρα. Για το επιτελείο του Κυριάκου Μητσοτάκη, η Μαρία Καρυστιανού αποτελεί την ευκαιρία να διαλυθεί οριστικά το αντικυβερνητικό μέτωπο, μετατρέποντας την οργή για τα Τέμπη σε ένα ελεγχόμενο επικοινωνιακό παιχνίδι.
Δημοσκοπικός κανιβαλισμός και η διάλυση της Κεντροαριστεράς
Τα στοιχεία που έρχονται στο φως δείχνουν ότι η κάθοδος της Καρυστιανού στην πολιτική «ανακατεύει την τράπουλα» με τρόπο που ευνοεί τη Νέα Δημοκρατία. Οι μετρήσεις δείχνουν ότι το υπό διαμόρφωση κόμμα της «κόβει» σημαντικά ποσοστά από την Πλεύση Ελευθερίας (52,8%), τη Νίκη (63,4%) και τον ΣΥΡΙΖΑ (26,8%), ενώ απειλεί να ρίξει το ΠΑΣΟΚ στην τρίτη ή ακόμη και στην τέταρτη θέση. Η κυβέρνηση διακρίνει ότι η συγκυριακή αποδοχή της Καρυστιανού θα προκαλέσει πλήγμα στις σοβαρές πολιτικές δυνάμεις στον δρόμο προς τις κάλπες, αφήνοντας τον Κυριάκο Μητσοτάκη χωρίς ισχυρό αντίπαλο. Ήδη οι πρώτες «βολές» ο Φάμελλοκαι ο Καρτερό, αλλά και η διαγραφή του Φαραντούρη, επιβεβαιώνουν ότι η «Πρόεδρος Μαρία» λειτουργεί ως πυροκροτητής εσωτερικών συγκρούσεων που αποδυναμώνουν την αντιπολίτευση πριν καν αρχίσει η προεκλογική περίοδος.
Η στρατηγική αντεπίθεση Μητσοτάκη για τη δήθεν σταθερότητα και ο προσχηματικός «φωτογραφικός» πόλεμος με το εγχείρημα Καρυστιανού
Στην ομιλία του στο Μοσχάτο, ο Κυριάκος Μητσοτάκης έδωσε το σύνθημα για τη μετωπική σύγκρουση με το νέο πολιτικό σκηνικό που διαμορφώνεται. Ο Πρωθυπουργός, γιορτάζοντας τα 10 χρόνια στην ηγεσία της ΝΔ, εγκατέλειψε τους χαμηλούς τόνους και έστειλε σαφές μήνυμα εγρήγορσης, καλώντας τους πολίτες να μην παρασύρονται από τις «σειρήνες» εναλλακτικών προτάσεων. Χωρίς να κατονομάσει τη Μαρία Καρυστιανού, «φωτογράφισε» την κίνησή της, προειδοποιώντας ότι η χώρα πλήρωσε πολύ ακριβά στο παρελθόν τους πειραματισμούς με τον λαϊκισμό.
Ο «ιδανικός αντίπαλος» και το στοίχημα του Κέντρου
Στο κυβερνητικό στρατόπεδο, η ίδρυση του κόμματος Καρυστιανού αντιμετωπίζεται πλέον ως μια ευκαιρία για την επαναφορά του διλήμματος «σταθερότητα ή περιπέτειες». Εκτιμούν ότι το νέο κόμμα θα αντλήσει δυνάμεις κυρίως από τον αντισυστημικό χώρο και τους αναποφάσιστους, λειτουργώντας ως ο «ιδανικός αντίπαλος» που θα συσπειρώσει τους ψηφοφόρους της λογικής. Ωστόσο, ο κίνδυνος ενός περαιτέρω κατακερματισμού των δυνάμεων παραμένει, καθώς κανείς δεν μπορεί να προεξοφλήσει τη διείσδυση που μπορεί να αποκτήσει η κ. Καρυστιανού στο φορτισμένο κοινωνικό ρεύμα που υπερβαίνει τα παραδοσιακά κομματικά στεγανά. Η «μάχη» έχει πλέον προσωποποιηθεί και οι τόνοι αναμένεται να ανέβουν κατακόρυφα το επόμενο διάστημα.
Το ρίσκο του Μαξίμου και το στοίχημα της επόμενης μέρας
Παρά την αισιοδοξία του Μαξίμου ότι η Καρυστιανού θα αποδειχθεί μια «συγκυριακή» παρουσία, το ρίσκο παραμένει υψηλό. Το γεγονός ότι η κυβέρνηση επιλέγει να την αντιμετωπίσει ως «ευκαιρία παρά ως απειλή», δείχνει διάθεση να μετατραπεί η τραγωδία των Τεμπών σε ένα πεδίο προσωπικής αντιπαράθεσης, το οποίο θεωρείται πιο εύκολα διαχειρίσιμο. Ωστόσο, η «μάνα των Τεμπών» έχει ταυτιστεί στην κοινή γνώμη με την απαίτηση για δικαιοσύνη, ένα αίτημα που παραμένει στον πυρήνα της πολιτικής ταυτότητας των πολιτών. Αν το «πυροτέχνημα» δεν σβήσει γρήγορα και η Καρυστιανού καταφέρει να συσπειρώσει το «κόμμα του θυμού», τότε η στρατηγική του επιλεγμένου αντιπάλου μπορεί να γυρίσει μπούμερανγκ, δημιουργώντας μια ανεξέλεγκτη δυναμική που θα αμφισβητήσει την ίδια την κυβερνητική κυριαρχία την ώρα της κάλπης.
