Από τη «μαύρη λίστα» του 2020 στην απόλυτη πετρελαϊκή «καραντίνα» του 2026: Πώς ισχυροί ναυτιλιακοί όμιλοι βρέθηκαν στη δίνη των αμερικανικών κυρώσεων και πώς η πρόσφατη απαγωγή του Νικολάς Μαδούρο αλλάζει τα δεδομένα για τον ελληνικό στόλο
Η ΠΥΘΙΑ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΙ
Η σχέση της ελληνικής ναυτιλίας με το πετρέλαιο της Βενεζουέλας δεν είναι καινούργια, αλλά αποτελεί μια από τις πιο «θερμές» σελίδες των ελληνοαμερικανικών σχέσεων. Ήδη από το 2020, το Γραφείο Ελέγχου Ξένων Περιουσιακών Στοιχείων (OFAC) του αμερικανικού Υπουργείου Οικονομικών είχε θέσει στο στόχαστρο κορυφαίους ναυτιλιακούς ομίλους, κατηγορώντας τους για «σπάσιμο» του εμπάργκο που είχε επιβάλει η Ουάσινγκτον στο καθεστώς Μαδούρο. Οι κυρώσεις εκείνης της περιόδου φωτογράφιζαν ηχηρά ονόματα της εγχώριας οικονομικής ελίτ, προκαλώντας διεθνή σάλο. Η πίεση τότε ήταν τόσο ασφυκτική που οι εμπλεκόμενοι πλοιοκτήτες αναγκάστηκαν να δώσουν γραπτές διαβεβαιώσεις ότι θα διακόψουν κάθε συναλλαγή με την κρατική πετρελαϊκή εταιρεία της Βενεζουέλας προκειμένου να εξαιρεθούν από τις λίστες των κυρώσεων και να αποφύγουν τον οικονομικό στραγγαλισμό των εταιρειών τους.
Η «απαγωγή» Μαδούρο και ο νέος αποκλεισμός του 2026
Η κατάσταση πήρε δραματική τροπή το Σάββατο της 3ης Ιανουαρίου 2026, όταν ειδικές δυνάμεις των ΗΠΑ πραγματοποίησαν επιδρομή στο Καράκας, αιχμαλωτίζοντας τον Νικολάς Μαδούρο. Η ενέργεια αυτή, την οποία η Μόσχα και το Καράκας χαρακτηρίζουν ως παράνομη απαγωγή και κράτηση, συνοδεύτηκε από την επιβολή μιας καθολικής πετρελαϊκής «καραντίνας» γύρω από τη Βενεζουέλα. Ο Αμερικανός Υπουργός Εξωτερικών δήλωσε ξεκάθαρα ότι ο αμερικανικός στρατός θα κατάσχει οποιοδήποτε τάνκερ προσπαθήσει να προσεγγίσει ή να αποχωρήσει από τα λιμάνια της χώρας χωρίς την έγκριση της Ουάσινγκτον. Ήδη, οι βίαιες συλλήψεις δεξαμενοπλοίων στον Ατλαντικό αποτελούν το πρώτο σήμα κινδύνου για τον «σκιώδη στόλο» που συνεχίζει να διακινεί βενεζουελάνικο αργό.
Η περίπτωση του «5+1»: Η σκιά του «διπλού παιχνιδιού»
Ενώ συγκεκριμένοι πέντε όμιλοι είχαν στοχοποιηθεί επίσημα στο παρελθόν, το ενδιαφέρον στρέφεται τώρα σε μια επιπλέον περίπτωση που απασχολεί έντονα τον αμερικανικό παράγοντα. Πρόκειται για εφοπλιστικό όμιλο που, σύμφωνα με πρόσφατα ρεπορτάζ, φέρεται να εμπλέκεται σε ένα «διπλό παιχνίδι», διακινώντας βενεζουελάνικο και ρωσικό πετρέλαιο μέσω δαιδαλωδών διαδρομών, παρά τις δημόσιες διακηρύξεις περί συμμόρφωσης. Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι πλοία ελληνικών συμφερόντων συνεχίζουν να αποτελούν σημαντικό μέρος των μεταφορών αργού προς την Ασία, χρησιμοποιώντας συχνά τη μέθοδο των μεταφορτώσεων στην ανοιχτή θάλασσα για να αποκρύψουν την προέλευση του φορτίου. Με τον Μαδούρο πλέον υπό αμερικανική κράτηση και τον Τραμπ να απαιτεί τον πλήρη έλεγχο των ενεργειακών αποθεμάτων, η ανοχή προς τις ελληνικές ναυτιλιακές δραστηριότητες φαίνεται να εξαντλείται οριστικά.
Η «λεία» των 50 εκατομμυρίων βαρελιών
Ο Τραμπ ανακοίνωσε ήδη ότι οι ΗΠΑ θα ιδιοποιηθούν και θα πουλήσουν 50 εκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου που βρίσκονται εγκλωβισμένα σε δεξαμενόπλοια και αποθήκες λόγω του αποκλεισμού. Η κίνηση αυτή στέλνει ένα σαφές μήνυμα: το πετρέλαιο της Βενεζουέλας δεν ανήκει πλέον στο Καράκας, αλλά ελέγχεται επ’ αόριστον από την Ουάσινγκτον. Όσοι επιλέξουν να αγνοήσουν τη νέα «καραντίνα» του 2026, κινδυνεύουν όχι μόνο με εξοντωτικές οικονομικές κυρώσεις αλλά και με στρατιωτική επέμβαση κατά των περιουσιακών τους στοιχείων από το αμερικανικό ναυτικό. Το εμπόριο με το βενεζουελάνικο αργό μετατρέπεται πλέον σε μια επικίνδυνη αποστολή, καθώς οι θάλασσες της Καραϊβικής γίνονται το πεδίο μιας βίαιης αναδιανομής της παγκόσμιας ενέργειας.
