Η ταινία που δίχασε τις αίθουσες δεν κρίνεται για τις κινηματογραφικές της ατέλειες, αλλά για το γεγονός ότι τόλμησε να «δείξει» τους αληθινούς αυτουργούς της δολοφονίας του Ιωάννη Καποδίστρια και να αναδείξει τον διαχρονικό αποικιοκρατισμό της Δύσης
Η ΠΥΘΙΑ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΙ
Η ταινία του Γιάννη Σμαραγδή για τον Ιωάννη Καποδίστρια βρέθηκε στο επίκεντρο μιας πρωτοφανούς επίθεσης από κριτικούς και «ειδικούς», όχι τόσο για τις όποιες απλουστεύσεις ή υπερβολές της, αλλά για την πολιτική της ουσία. Το πραγματικό «αμάρτημα» του δημιουργού είναι ότι δεν δίστασε να καταδείξει τον βρετανικό παράγοντα ως τον βασικό ενορχηστρωτή της δολοφονίας του Κυβερνήτη στο Ναύπλιο. Σε μια εποχή που η ιστορική αλήθεια θυσιάζεται στον βωμό των «συμμαχικών» ισορροπιών, η ταινία υπενθυμίζει με σκληρό τρόπο ότι η Βρετανία και η Γαλλία αντιμετώπισαν την επαναστατημένη Ελλάδα με αμιγώς αποικιοκρατικούς όρους, βλέποντας στον Καποδίστρια έναν επικίνδυνο εχθρό των συμφερόντων τους. Η ταινία επίσης, δείχνει, τον ρόλο που διαδραμάτισαν πρόσωπα, όπως ο Μαυροκορδάτος, οι ιδεολογικοί πρόγονοι του ντόπιου κατεστημένου που παρασιτεί σε βάρος της πατρίδας. Η ανάδειξη της φιλορωσικής πλευράς του Καποδίστρια —που υπήρξε Υπουργός Εξωτερικών της Ρωσίας— θεωρήθηκε από το δυτικόπληκτο κατεστημένο ως «ρωσική προπαγάνδα», πυροδοτώντας ένα μένος που ξεπερνά τα όρια της κινηματογραφικής κριτικής.
Βλαχομπαρόκ ξενόδουλοι και οι «χρήσιμοι ηλίθιοι» της Αριστεράς
Το πρόβλημα στην Ελλάδα παραμένει διαχρονικό: μια ελίτ βλαχομπαρόκ ξενόδουλων και δυτικόπληκτων, που σπεύδουν να λοιδορήσουν οτιδήποτε αναδεικνύει την εθνική κυριαρχία και τον πραγματικό ρόλο των «προστατών» μας. Δίπλα σε αυτούς, στοιχίζονται οι «χρήσιμοι ηλίθιοι» της Αριστεράς, οι οποίοι, όντας πλήρως άσχετοι από ιστορία, γεωπολιτική και πολιτική πραγματικότητα, επιτίθενται στην ταινία με όρους ιδεολογικού φονταμενταλισμού. Για αυτούς, ο Καποδίστριας είναι ένας «αυταρχικός ηγεμόνας» και η ταινία μια «αγιογραφία», την ώρα που αγνοούν επιδεικτικά ότι η εξόντωσή του ήταν η πρώτη μεγάλη επιτυχία των ξένων μυστικών υπηρεσιών στην προσπάθειά τους να μετατρέψουν την Ελλάδα σε προτεκτοράτο. Η «συμμαχία» αυτή των κριτικών και των δημοσιογράφων στόχευε στην αποδόμηση του μηνύματος της ταινίας, ώστε να μην ακουστεί η αλήθεια για τα συμφέροντα που ακόμη και σήμερα κρατούν τη χώρα δέσμια.
Η αλήθεια που πονάει: Η αποικιακή αντιμετώπιση και η γεωπολιτική πραγματικότητα
Παρά τις όποιες καλλιτεχνικές αστοχίες που μπορεί να εντοπίσει κανείς, η ουσία παραμένει μία: η ταινία του Σμαραγδή ενόχλησε γιατί δεν είναι πολιτικά ορθή. Η αλήθεια είναι πως βρέθηκε στο στόχαστρο επειδή έδειξε τον βρετανικό παράγοντα ως τον βασικό υπεύθυνο της δολοφονίας Καποδίστρια και επειδή τόλμησε να μιλήσει για τον ρόλο της Ρωσίας ως αντίβαρο στον δυτικό επεκτατισμό εκείνης της εποχής. Ο Καποδίστριας δολοφονήθηκε επειδή ήθελε μια ανεξάρτητη Ελλάδα, και όχι ένα υποχείριο των τραπεζών και των πρεσβειών του Λονδίνου και του Παρισιού. Αυτό το μήνυμα είναι που τρέμει το σύγχρονο πολιτικό και δημοσιογραφικό σύστημα, καθώς οι όροι της υποτέλειας παραμένουν ίδιοι. Τελειά και παύλα: η επίθεση στον «Καποδίστρια» είναι μια επιχείρηση ιστορικής συγκάλυψης από εκείνους που φοβούνται ότι ο λαός μπορεί να συνδέσει το παρελθόν με το παρόν.
