Η προσπάθεια του πρώην πρωθυπουργού να παρουσιάσει τον εαυτό του ως «ασυμβίβαστο» ηγέτη διαλύεται από τις δημόσιες μαρτυρίες που δείχνουν ότι η δική του πλευρά ήταν αυτή που αναζητούσε στήριξη και όχι το αντίστροφο
Η Πυθία αποκαλύπτει
Η νέα δημόσια παρέμβαση του Ανδρέα Ψυχάρη αποτελεί καίριο πλήγμα στην αξιοπιστία του Αλέξη Τσίπρα και στην εικόνα που επιχειρεί να χτίσει μέσα από το βιβλίο του. Η αφήγηση Τσίπρα για μία «μοναδική» συνάντηση με τον Σταύρο Ψυχάρη καταρρέει όταν ο γιος του εκδότη δηλώνει ευθέως ότι οι συναντήσεις δεν ήταν μία — ήταν τέσσερις, και ότι η πρωτοβουλία της επικοινωνίας δεν ανήκε καθόλου στον ΔΟΛ. Αντιθέτως, ο ίδιος υπονοεί ότι ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν αυτός που ζητούσε πράγματα, διαψεύδοντας πλήρως το σενάριο που ο Τσίπρας προσπαθεί να προβάλει ως πολιτική ηρωοποίηση.
Ακόμη πιο αποκαλυπτική είναι η δήλωση του Ανδρέα Ψυχάρη ότι οι δημοσιογράφοι «δεν ζητούν favours από πολιτικούς», υπενθυμίζοντας την κλασική αλήθεια της διαπλοκής: χωρίς πρόθυμο πολιτικό, δεν υπάρχει διαπλοκή. Αυτό ανατρέπει την εικόνα που προσπαθεί να χτίσει ο Τσίπρας — ότι δήθεν ο εκδότης επιδίωκε ρυθμίσεις από έναν αρχηγό αξιωματικής αντιπολίτευσης που δεν είχε καμία δυνατότητα επιρροής την περίοδο εκείνη. Ο Ψυχάρης το θέτει ωμά: πως θα μπορούσε ο πατέρας του να ζητήσει ρύθμιση δανείων από έναν πολιτικό που δεν είχε κυβέρνηση, δεν είχε εξουσία και δεν είχε καν πρόσβαση στα κέντρα αποφάσεων της τότε περιόδου;
Η κριτική του Ανδρέα Ψυχάρη προς το βιβλίο «Ιθάκη» είναι επίσης απολύτως εύστοχη: χαρακτηρίζει το rebranding του Τσίπρα αποτυχημένο, κατηγορεί το βιβλίο ότι μετατρέπει τους πάντες σε λάθος επιλογές και τον ίδιο σε «μοναδικό σωστό», και επισημαίνει το πιο αμείλικτο πολιτικό συμπέρασμα: όταν όλοι οι συνεργάτες σου καταλήγουν να παρουσιάζονται λάθος, τότε δεν είναι το περιβάλλον προβληματικό — είναι το κριτήριό σου.
Η φράση ότι ο Τσίπρας «έμαθε πάνω στη μεσαία τάξη, την οποία βίασε» δεν είναι απλώς σκληρή· συνοψίζει την καταστροφική επίδραση της διακυβέρνησής του σε μια κοινωνική κατηγορία που αποτέλεσε τον μεγαλύτερο χαμένο της περιόδου. Παράλληλα, η σύγκριση της αφήγησης Τσίπρα με τη δική του εκδοχή για τον ΔΟΛ φανερώνει κάτι ακόμη πιο σημαντικό: ο πρώην πρωθυπουργός επιχειρεί να εμφανιστεί ως ο άνθρωπος που αντιστάθηκε στη διαπλοκή, αλλά οι μαρτυρίες δείχνουν ότι εκείνος ήταν που αναζητούσε στήριξη, πολιτική νομιμοποίηση και εύνοια.
Το βιβλίο «Ιθάκη» φιλοδοξεί να κατασκευάσει έναν ηγέτη που δεν υπήρξε. Οι αποκαλύψεις όμως δείχνουν έναν πολιτικό που ξαναγράφει το παρελθόν για να διασωθεί στο παρόν — και αποτυγχάνει.
