Ο Γιώργος Φλωρίδης υπερασπίστηκε με προκλητικές δηλώσεις το fast track κλείσιμο της ανάκρισης για τα Τέμπη, προκαλώντας οργή στους συγγενείς των θυμάτων που μιλούν για συγκάλυψη και ευτελισμό της Δικαιοσύνης
Με τη φράση «έχουν γίνει τα πάντα», ο υπουργός Δικαιοσύνης Γιώργος Φλωρίδης επιχείρησε να κλείσει κάθε συζήτηση γύρω από τις αποκαλύψεις και τα ανοιχτά ερωτήματα για την τραγωδία των Τεμπών. Η επιλογή του fast track κλεισίματος της ανάκρισης και η αποστολή της δικογραφίας στον εισαγγελέα Εφετών μοιάζουν περισσότερο με βεβιασμένη «εκκαθάριση» της υπόθεσης, παρά με πραγματική αναζήτηση της αλήθειας.
Η δίκη που μετατίθεται στο… 2026
Ο Φλωρίδης μίλησε για δίκη που θα ξεκινήσει την άνοιξη του 2026. Δηλαδή, τρία χρόνια μετά το έγκλημα και με τους συγγενείς να παλεύουν ενάντια στο χρόνο και την κρατική αδιαφορία. Το υποτιθέμενο «κατηγορητήριο» των 1.000 σελίδων και η αφαίρεση του σταδίου των δικαστικών συμβουλίων εμφανίζονται ως εργαλεία επίσπευσης, αλλά στην πράξη επιβεβαιώνουν την αγωνία της κυβέρνησης να κλείσει γρήγορα έναν φάκελο που καίει.
Πολιτικές αιχμές αντί για απαντήσεις
Αντί να σταθεί απέναντι στις οικογένειες που ζητούν δικαιοσύνη, ο υπουργός στράφηκε κατά όσων αποκάλυψαν τις παραλείψεις, φωτογραφίζοντας ακόμη και τη Ζωή Κωνσταντοπούλου. Μίλησε για «πολιτική εκμετάλλευση», αποσιωπώντας ότι η μεγαλύτερη εκμετάλλευση είναι να θάβεται η αλήθεια κάτω από fast track διαδικασίες.
Η Δικαιοσύνη στις «ράγες» της συγκάλυψης
«Η Δικαιοσύνη έχει τις δικές της ράγες», είπε ο Φλωρίδης. Μόνο που οι ράγες αυτές, όπως καταγγέλλουν οι συγγενείς, δεν οδηγούν στη δικαίωση, αλλά στη συγκάλυψη. Ο ίδιος μίλησε για «συκοφάντηση» της έρευνας, όμως τα πραγματικά συκοφαντημένα πρόσωπα είναι οι νεκροί των Τεμπών και οι οικογένειές τους που βλέπουν το κράτος να κλείνει βιαστικά τον φάκελο, αντί να αποδώσει ευθύνες σε βάθος.
«Όχι στα πεζοδρόμια» – Η προσβολή προς τα θύματα
Με την κυνική φράση «η δικαιοσύνη αποδίδεται στη δίκη, όχι στα πεζοδρόμια», ο υπουργός έδειξε το πραγματικό πρόσωπο της κυβέρνησης: απαξίωση, αλαζονεία και προσπάθεια φίμωσης της κοινωνικής οργής. Για τους συγγενείς που με αίμα και δάκρυα ζητούν αλήθεια, το πεζοδρόμιο δεν είναι επιλογή· είναι μονόδρομος απέναντι σε μια εξουσία που κλείνει τα μάτια.
Η κυβέρνηση επιχειρεί να κλείσει όπως–όπως το κεφάλαιο των Τεμπών, όμως η κοινωνία και οι οικογένειες των θυμάτων δεν ξεχνούν. Ο Φλωρίδης με τις δηλώσεις του δεν πρόσφερε διαφάνεια, αλλά ένα ακόμα λιθαράκι στη συγκάλυψη ενός εγκλήματος που σημάδεψε τη χώρα.
