Κατάρρευση στην εστίαση: Η ακρίβεια πνίγει τα νοικοκυριά – Βουτιά 7,6% στον τζίρο το 2025

Την ώρα που η κυβέρνηση προβάλλει θετικά σενάρια για την πορεία της οικονομίας, τα επίσημα στοιχεία αποκαλύπτουν μια κοινωνία σε οικονομική ασφυξία. Η ραγδαία αύξηση του κόστους διαβίωσης, σε συνδυασμό με τη διαρκή απώλεια αγοραστικής δύναμης, οδηγεί σε ισχυρό πλήγμα στον κλάδο της εστίασης, φανερώνοντας τις συνέπειες ενός μοντέλου ανάπτυξης που βασίζεται στην πληθωριστική φορολόγηση και την ανοχή στην αισχροκέρδεια.

Σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ, ο κύκλος εργασιών στην εστίαση για το πρώτο τρίμηνο του 2025 ανήλθε σε 1,84 δισ. ευρώ, παρουσιάζοντας μείωση 7,6% σε σχέση με το αντίστοιχο διάστημα του 2024 (1,99 δισ. ευρώ). Κι αυτό, παρά την αύξηση των τουριστικών αφίξεων, που θα ανέμενε κανείς να ενισχύσει την κατανάλωση σε φαγητό, ποτό και διασκέδαση.

Παράδοξο: Αύξηση του τουρισμού – μείωση στον τζίρο

Την ίδια περίοδο, οι επιχειρήσεις παροχής καταλυμάτων κατέγραψαν αύξηση 7,5% στον κύκλο εργασιών τους, υπογραμμίζοντας το παράδοξο: περισσότεροι τουρίστες, λιγότερη κατανάλωση στην εστίαση. Η εξήγηση βρίσκεται στο γεγονός ότι η αισχροκέρδεια στα τρόφιμα (+30% από το 2021), τα καύσιμα, και το ηλεκτρικό ρεύμα, έχει οδηγήσει τα νοικοκυριά να μειώσουν δραστικά τις εξόδους τους.

Το “success story” της κυβέρνησης και η πραγματικότητα

Η ΑΑΔΕ και το υπουργείο Οικονομικών πανηγυρίζουν για την πάταξη της φοροδιαφυγής μέσω της διασύνδεσης POS – ταμειακών μηχανών, ωστόσο η πραγματικότητα είναι πιο σύνθετη:

• Αν η φοροδιαφυγή μειώθηκε, τα στατιστικά έπρεπε να αυξηθούν.
• Αν οι τουρίστες αυξήθηκαν, έπρεπε να αυξηθεί η κατανάλωση.
• Αν παρ’ όλα αυτά μειώθηκε ο τζίρος, τότε η αγοραστική δυνατότητα των πολιτών έχει καταρρεύσει.

Ο κλάδος της εστίασης (περίπου 80.000 επιχειρήσεις και 400.000 εργαζόμενοι) βρίσκεται σε δομικό αδιέξοδο, την ώρα που η επίσημη αφήγηση κάνει λόγο για “ανάπτυξη”.

Σύγκριση με το λιανικό εμπόριο – Η «σιωπηλή» ένδειξη

Η ΕΛΣΤΑΤ κατέγραψε ότι ο δείκτης όγκου στο λιανικό εμπόριο τροφίμων – ποτών – καπνού αυξήθηκε κατά 4,7% τον Φεβρουάριο 2025 (σε σχέση με το 2024), αλλά εξακολουθεί να υπολείπεται σημαντικά του 2021. Η κατανάλωση γίνεται στο σπίτι, με στόχο την εξοικονόμηση πόρων για λογαριασμούς και βασικές ανάγκες.

Ουσιαστικά, η κοινωνική συμπεριφορά αλλάζει: οι έξοδοι περιορίζονται, η ψυχαγωγία εξαφανίζεται, και η ευτυχία υποχωρεί – μετρήσιμα.

Η μείωση του τζίρου στην εστίαση δεν είναι απλώς ένα στατιστικό στοιχείο. Είναι ένδειξη ότι το μοντέλο της αισχροκέρδειας έχει διαλύσει την εγχώρια ζήτηση. Και το χειρότερο: η Ευρώπη δείχνει να χάνει πλέον και τη διάθεση – και τη δυνατότητα – να “σώσει” ξανά την Ελλάδα. Το οικοδόμημα που παρουσιάζεται ως επιτυχία, στηρίζεται σε μια καθημερινότητα που καταρρέει.