Υποκλοπές, Pegasus, Predator και η σιωπή απέναντι στη γενοκτονία στη Γάζα
Η πρόσφατη συνέντευξη του Ισραηλινού πρέσβη στην Ισπανία, Νταν Ποράζ, ξεπερνά κάθε προηγούμενο. Δεν πρόκειται απλώς για διπλωματική «δυσαρέσκεια» στην απόφαση της Ισπανίας να αναγνωρίσει την Παλαιστίνη ως κράτος. Η δήλωσή του περί του σκανδάλου Pegasus —«η κυβέρνησή μου ακόμη δεν έχει απαντήσει»— δεν αφήνει περιθώρια παρερμηνείας. Πρόκειται για ευθεία απειλή. Ένας ωμός, απροκάλυπτος εκβιασμός, με φόντο υλικό παρακολουθήσεων Ισπανών πολιτικών.
Η συνέντευξη Ποράζ έρχεται σε μια στιγμή όπου η διεθνής κοινότητα βρίσκεται σε αναβρασμό λόγω της κατάστασης στη Γάζα, με χιλιάδες νεκρούς και εικόνες πολιορκίας. Η αναγνώριση της Παλαιστίνης από την Ισπανία και άλλες χώρες της ΕΕ θεωρείται επιβεβλημένη, από την σκοπιά της ηθικής και όχι μόνο, πολιτική πράξη.
Όμως, το Ισραήλ αντιδρά σκληρά, επιδιώκοντας είτε να τρομοκρατήσει, είτε να σιγήσει όσους διαφωνούν με την επίσημη πολιτική του.
Το ερώτημα πλέον δεν είναι τι γνώριζε το Ισραήλ. Είναι ποιος εκβιάζεται και πώς σιωπά.
Ας περάσουμε στα δικά μας.
👉 Είναι ο Κυριάκος Μητσοτάκης ένας από τους εκβιαζόμενους ηγέτες;
👉 Έχει το Ισραήλ υλικό από το λογισμικό Predator που χρησιμοποιήθηκε στην Ελλάδα κατά δημοσιογράφων, επιχειρηματιών, ακόμα και υπουργών;
👉 Και αν ναι, χρησιμοποιείται σήμερα αυτό το υλικό για να διασφαλίζεται η απόλυτη στήριξη της Αθήνας στις θηριωδίες του ισραηλινού στρατού στη Γάζα;
Το σκάνδαλο των υποκλοπών στην Ελλάδα –που ποτέ δεν φωτίστηκε πλήρως– περιλάμβανε ένα κοινό νήμα: το ισραηλινό λογισμικό παρακολούθησης Predator. Το ίδιο λογισμικό που χρησιμοποίησε η ΕΥΠ για να παρακολουθεί πολιτικούς και δημοσιογράφους. Το ίδιο λογισμικό που απέκτησαν μέσω τρίτων οι ελληνικές αρχές, σε συνεργασία ή/και με την ανοχή του Ισραήλ.
Και σήμερα, ο Μητσοτάκης παραμένει ατάραχος απέναντι σε μια γενοκτονία στη Γάζα, τη στιγμή που ευρωπαϊκές κυβερνήσεις αρχίζουν να παίρνουν αποστάσεις ή να αναγνωρίζουν το κράτος της Παλαιστίνης. Μήπως δεν είναι απλώς πολιτικός υπολογισμός; Μήπως είναι φόβος; Μήπως πρόκειται για σιωπηλό εκβιασμό;
Πόσα ξέρει το Τελ Αβίβ για συνομιλίες, διαπραγματεύσεις και αποφάσεις πίσω από κλειστές πόρτες στο Μαξίμου;
Γιατί η ελληνική κυβέρνηση δεν έφερε ποτέ στο φως ποιοι ακριβώς παρακολουθούνταν και με ποια εντολή;
Γιατί δεν ζητήθηκε ποτέ επισήμως από το Ισραήλ να δώσει εξηγήσεις για το ρόλο των εταιρειών του στα ελληνικά λογισμικά παρακολούθησης;
Γιατί η Ελλάδα είναι από τις ελάχιστες χώρες στην Ευρώπη που όχι μόνο δεν αντιδρά αλλά ενισχύει στρατιωτικά, πολιτικά και διπλωματικά ένα κράτος που κατηγορείται για εγκλήματα πολέμου;
Η «ανοχή» που δείχνει η ελληνική κυβέρνηση στη φρίκη της Γάζας, δεν είναι πια ουδέτερη. Είναι πολιτική συνενοχή.
Αν ο πρέσβης του Ισραήλ μπορεί να απειλεί την Ισπανία με τις αποκαλύψεις του Pegasus, τι μπορεί να κάνει με τα δεδομένα που συγκεντρώθηκαν μέσω Predator στην Ελλάδα;
Αυτό δεν είναι απλώς ένα ερώτημα ηθικής τάξης. Είναι ερώτημα εθνικής κυριαρχίας.
Η σιωπή, σε αυτή την περίπτωση, δεν είναι μόνο ενοχή. Είναι και υποταγή.
Η ελληνική δημοκρατία οφείλει απαντήσεις. Και ο ελληνικός λαός έχει δικαίωμα να τις απαιτήσει.
