Σκάνδαλο με τη «βίλα-γραφείο» του Κύπριου ευρωβουλευτή αποκαλύπτουν οι Cyprus Times – Πληρώνει το ενοίκιο της κατοικίας του με την Αποζημίωση Γενικών Εξόδων της Ε.Ε. – Το συμβόλαιο που τον «καίει»: Τέσσερα υπνοδωμάτια, πισίνα και ρητή απαγόρευση εισόδου στο κοινό
Νέες διαστάσεις προσλαμβάνει η προκλητική συμπεριφορά του Φειδία Παναγιώτου, καθώς έγγραφα που φέρνει στο φως ο κυπριακός Τύπος αποδεικνύουν ότι ο ευρωβουλευτής χρησιμοποιεί το ευρωπαϊκό χρήμα για να χρηματοδοτεί την ιδιωτική του ζωή. Ενώ ο ίδιος ισχυριζόταν δημόσια ότι ενοικιάζει «γραφείο» στη Λεμεσό έναντι 2.300 ευρώ, εκ των οποίων τα 1.600 ευρώ καλύπτονται από το Ευρωκοινοβούλιο, η πραγματικότητα που περιγράφει το συμβολαιογραφικό έγγραφο είναι εντελώς διαφορετική.
Πρόκειται για μια πολυτελή κατοικία τεσσάρων υπνοδωματίων με πισίνα και κήπο, την οποία ο ευρωβουλευτής μίσθωσε ως «ερωτικός μετανάστης» για να συζήσει με τη σύντροφό του. Το συμβόλαιο είναι κόλαφος, καθώς αναφέρει ρητά ότι το ακίνητο προορίζεται αποκλειστικά για «οικιστικούς σκοπούς». Αν ο Φειδίας Παναγιώτου παρουσιάζει αυτή τη βίλα ως επαγγελματική έδρα στο Ευρωκοινοβούλιο για να εισπράττει την αποζημίωση, τότε βρίσκεται αντιμέτωπος με βαρύτατες κατηγορίες για απάτη και απόσπαση χρημάτων με ψευδείς παραστάσεις.
Απαγορευτικό στους πολίτες στο δήθεν «γραφείο»
Το πλέον εξωφρενικό στοιχείο της υπόθεσης αφορά τη λειτουργικότητα του χώρου ως γραφείου αντιπροσώπου των πολιτών. Σύμφωνα με την παράγραφο 9(c) του συμβολαίου, απαγορεύεται ρητά η πρόσβαση στο κοινό και οι συχνοί επισκέπτες.
- Η αντίφαση: Ένα γραφείο ευρωβουλευτή οφείλει εξ ορισμού να είναι προσβάσιμο στους πολίτες.
- Η παρανομία: Η ύπαρξη αυτής της ρήτρας αποδεικνύει ότι το ακίνητο δεν θα μπορούσε ποτέ να λειτουργήσει νόμιμα ως έδρα πολιτικής δραστηριότητας.
- Το επίδομα: Τα 4.950 ευρώ που λαμβάνει μηνιαίως κάθε ευρωβουλευτής ως Αποζημίωση Γενικών Εξόδων προορίζονται αυστηρά για λειτουργικά έξοδα γραφείου και όχι για την παροχή ιδιωτικής πολυτέλειας και άνεσης στον εκάστοτε αιρετό.
Ο Φειδίας Παναγιώτου, που εξελέγη με σημαία τη διαφάνεια και την «αντισυστημικότητα», φαίνεται πως προσαρμόστηκε ταχύτατα στις χειρότερες πρακτικές του παλαιοκομματισμού. Η μετατροπή του επιδόματος γραφείου σε «προίκα» για τη διαμονή του στη Λεμεσό εκθέτει ανεπανόρθωτα τον ίδιο, αλλά και το θεσμικό πλαίσιο ελέγχου των δαπανών των ευρωβουλευτών.
