Ο πρόεδρος των ΗΠΑ δηλώνει «πολύ δυσαρεστημένος» με τη Ρωσία – Ανακοινώνει αυστηρούς δασμούς και αλλαγές στη στρατιωτική στήριξη προς την Ουκρανία
Ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ, σε κοινή συνέντευξη Τύπου με τον γενικό γραμματέα του ΝΑΤΟ Μάρκ Ρούτε, εμφανίστηκε εμφανώς ενοχλημένος από τη στάση της Ρωσίας και την απουσία προόδου στις διαπραγματεύσεις για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.
Σε μία από τις πιο σκληρές του τοποθετήσεις μέχρι σήμερα, ο Τραμπ έστειλε αυστηρό μήνυμα προς τη Μόσχα, λέγοντας:
«Θα επιβάλουμε πολύ αυστηρούς δασμούς αν δεν έχουμε συμφωνία σε 50 ημέρες».
Τελεσίγραφο Τραμπ – Οι ΗΠΑ πιέζουν για λύση στην Ουκρανία
Ο Ντόναλντ Τραμπ ουσιαστικά έθεσε χρονοδιάγραμμα 50 ημερών, εντός του οποίου, όπως υποστήριξε, θα πρέπει να υπάρξει ουσιαστική συμφωνία για τον τερματισμό των εχθροπραξιών στην Ουκρανία, αλλιώς οι Ηνωμένες Πολιτείες θα επιβάλουν αυστηρούς οικονομικούς περιορισμούς προς τη Ρωσία.
Η νέα αυτή στάση αντιστρέφει την αρχική «ουδέτερη» γραμμή του Τραμπ στο ουκρανικό ζήτημα, υποδηλώνοντας έντονη δυσαρέσκεια για την ακινησία των διαπραγματεύσεων και πιθανώς ανοίγει τον δρόμο για πιο ενεργή εμπλοκή των ΗΠΑ.
Όπλα στην Ουκρανία μέσω ΝΑΤΟ – Ο νέος μηχανισμός στήριξης
Αναφερόμενος στην προμήθεια στρατιωτικού υλικού, ο Τραμπ παρουσίασε ένα νέο μοντέλο διανομής όπλων, σε άμεσο συντονισμό με το ΝΑΤΟ. Όπως είπε χαρακτηριστικά:
«Εμείς κατασκευάζουμε όπλα κορυφαίας τεχνολογίας. Θα τα πουλάμε στο ΝΑΤΟ, και το ΝΑΤΟ θα τα στέλνει όπου χρειάζονται».
Η τοποθέτηση αυτή ενισχύει το σενάριο πως οι ΗΠΑ προτίθενται να μεταβάλουν τη δομή της στρατιωτικής τους στήριξης, αποφεύγοντας άμεσες εμπλοκές και μεταθέτοντας τον ρόλο του προμηθευτή στο ΝΑΤΟ, και ιδιαίτερα στους Ευρωπαίους συμμάχους.
Ερμηνείες και επιπτώσεις – Μπρα ντε φερ ΗΠΑ – Ρωσίας μέσω… δασμών
Η απειλή δασμών εντός 50 ημερών αποτελεί μια στρατηγική κίνηση του Τραμπ με πολλαπλούς αποδέκτες: προς το εσωτερικό κοινό του, προς το ΝΑΤΟ που πιέζει για πιο σκληρή στάση, αλλά κυρίως προς τη ρωσική ηγεσία, η οποία μέχρι στιγμής δεν έχει επιδείξει διάθεση συμβιβασμού.
Η σύνδεση οικονομικών κυρώσεων με τις εξελίξεις στο πεδίο του πολέμου δείχνει ότι η Ουάσιγκτον αλλάζει τακτική και πιθανόν επιχειρεί να εκβιάσει μια τεχνητή ανακωχή, κυρίως για λόγους εσωτερικής εκλογικής διαχείρισης.
