Ανοιχτοί δίαυλοι επικοινωνίας με σκληρές μονές της Αθωνικής Πολιτείας – Πώς η Μαρία Γρατσία «χτίζει» το θρησκευτικό δίκτυο που τραντάζει το αντισυστημικό μέτωπο
Η ΠΥΘΙΑ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΙ
Το υπό σύσταση κόμμα της Μαρίας Καρυστιανού εξελίσσεται σε έναν πολιτικό «χαμαιλέοντα» που διαπερνά οριζόντια το αντισυστημικό φάσμα, προκαλώντας αναταράξεις σε ολόκληρο το πολιτικό σύστημα. Όμως, θα πρέπει να παρακολουθήσει κάποιος παράλληλα τον τρόπο με τον οποίο κινείται στον χώρο της Εκκλησίας. Η Μαρία Καρυστιανού διατηρεί ανοιχτούς διαύλους επικοινωνίας με το Άγιο Όρος με ορισμένες από τις πλέον σκληρές μονές διάκεινται πλέον φιλικά απέναντί της, προσφέροντας πνευματική και οργανωτική κάλυψη που απειλεί να αφανίσει εκλογικά το κόμμα «Νίκη» του Δημήτρη Νατσιού.
Η Μαρία Γρατσία και η «θρησκευτική» στρατηγική
Ο άνθρωπος-κλειδί πίσω από αυτή τη στροφή είναι η δικηγόρος Μαρία Γρατσία, η οποία, όπως έχουμε αναδείξει εδώ στο Periodista.gr, αποτελεί την πραγματική ηγέτιδα και τον εγκέφαλο του εγχειρήματος που είναι σαφές ότι θα κινείται στον χώρο της σκληρής Δεξιάς. Η Γρατσία, διαθέτοντας ισχυρούς δεσμούς με παρεκκλησιαστικούς κύκλους και έχοντας θητεύσει στο περιβάλλον της «Νίκης» στο παρελθόν, γνωρίζει άριστα πώς να ξεκλειδώνει τις πόρτες του Αγίου Όρους.
Είναι η ίδια η Γρατσία που φέρεται να οικοδομεί το δίκτυο υποστήριξης σε θρησκευτικές κοινότητες, αξιοποιώντας την προσωπική στροφή της κ. Καρυστιανού προς τον Θεό και τις επαφές της με ηγουμένη σε ορθόδοξο μοναστήρι στη Συρία. Αυτή η στρατηγική της Γρατσία στοχεύει στην πλήρη απορρόφηση των ψηφοφόρων που αναζητούν έναν συνδυασμό κοινωνικής δικαιοσύνης και ορθόδοξης ταυτότητας, θέτοντας τη «Νίκη» σε κατάσταση εκλογικής επιβίωσης.
Ένα «κόμμα-σκούπα» από την Αριστερά μέχρι τη Δεξιά
Η δυναμική αυτή δημιουργεί ένα πρωτοφανές πολιτικό μείγμα. Ενώ η Καρυστιανού παραμένει η «βιτρίνα» που συγκινεί τον προοδευτικό κόσμο και την Αριστερά με τον αγώνα για τα Τέμπη, η Γρατσία εργάζεται αθόρυβα στο παρασκήνιο για να εξασφαλίσει τη στήριξη της πολύ Δεξιάς και των θρησκευόμενων μαζών. Αυτό το διπλό παιχνίδι επιτρέπει στο κόμμα να εμφανίζεται ως ένας υπερκομματικός φορέας, την ίδια στιγμή που οι «σκληρά» συστήματα της Δεξιάς και παρεκκλησιαστικοί κύκλοι την χρησιμοποιούν για να διεισδύσουν σε πολιτικούς και κοινωνικούς χώρους πέραν αυτών.
