Πιερρακάκης, Τσίπρας και το σχέδιο που σπρώχνεται όχι από την κοινωνία, αλλά από τη διαπλοκή
Η ΠΥΘΙΑ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΙ
Η εκλογή του Κυριάκου Πιερρακάκη στην προεδρία του Eurogroup άνοιξε αμέσως μια συζήτηση συγκεκριμένους κύκλους, σε επιχειρηματικούς κύκλους, σε αυτούς τους κύκλους που παραδοσιακά χαρακτηρίζουμε διαπλοκή και εδώ στο Periodista.gr μας αρέσει να τους αποκαλούμε Δομημένα Συμφέροντα. Το σενάριο; Πιερρακάκης διάδοχος του Μητσοτάκη στη ΝΔ και απέναντι –ή δίπλα– ένα κόμμα Τσίπρα σε ρόλο ρυθμιστή. Κοινός παρονομαστής: το πολιτικό κέντρο. Χρόνος; Το μέλλον… 2027 (αν ο Μητσοτάκης δεν γίνει πρωθυπουργός), το 2028 (αν ο Μητσοτάκης μεταπηδήσει στις Βρυξέλλες), το 2031…
Η τηλεφωνική συγχαρητήρια κλήση του Τσίπρα δεν ήταν αθώα. Διαβάστηκε ως σήμα συμβατότητας. Όχι ιδεολογικής, αλλά λειτουργικής. Και οι δύο πλέον κινούνται σε ένα ασφαλές, απονευρωμένο κέντρο, μακριά από αιχμές, κοντά στη «σταθερότητα». Εκεί ακριβώς όπου αισθάνεται άνετα η διαπλοκή.
Γιατί αυτό το σενάριο δεν γεννήθηκε στη βάση. Δεν το ζητά η κοινωνία. Συζητείται και προκρίνεται από επιχειρηματικούς κύκλους, που αναζητούν προβλεψιμότητα, χαμηλό πολιτικό ρίσκο και κυβερνήσεις χωρίς εκπλήξεις. Μια εξουσία χωρίς ιδεολογία, χωρίς συγκρούσεις, χωρίς κόκκινες γραμμές. Με τεχνοκράτες μπροστά και πολιτικούς «στρογγυλεμένους» στο πλάι.
Στο παρασκήνιο υπάρχουν δίαυλοι, πρόσωπα-γέφυρες, κοινές παρέες. Όχι για πολιτικό πρόγραμμα, αλλά για γεωμετρία εξουσίας. Η συγκυβέρνηση ΝΔ–Τσίπρα, με μπροστάρη τον Πιερρακάκη, δεν είναι πολιτικό όραμα. Είναι επιθυμία του συστήματος, το οποίο ελέγχει πλήρως τον Αλέξη Τσίπρα.
Και γι’ αυτό ακριβώς είναι επικίνδυνη. Γιατί δεν υπόσχεται λύσεις. Υπόσχεται ηρεμία για τους λίγους για τους επιχειρηματίες της διαπλοκής και τους τραπεζίτες.
