Η Δανή πρωθυπουργός Μέτε Φρεντέρικσεν προειδοποιεί για επικίνδυνο διεθνές προηγούμενο – Τουρκικές απειλές για κατάληψη του Καστελόριζου με «μοντέλο Τραμπ» και αμφισβήτηση του Διεθνούς Δικαίου
Η παγκόσμια γεωπολιτική σκακιέρα του 2026 δονείται από τις πρωτοφανείς αξιώσεις του Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος μετά την παρέμβαση στη Βενεζουέλα στρέφει πλέον το βλέμμα του στην προσάρτηση της Γροιλανδίας. Η Δανή πρωθυπουργός, Μέτε Φρεντέρικσεν, σε μια δραματική έκκληση προς τους Ευρωπαίους συμμάχους, υπογραμμίζει πως μια τέτοια κίνηση θα καταρρακώσει κάθε έννοια κυριαρχίας, δημιουργώντας μια «κερκόπορτα» για ανάλογες διεκδικήσεις σε κρίσιμες περιοχές, όπως το Αιγαίο Πέλαγος και οι Κανάριες Νήσοι. Σύμφωνα με την Κοπεγχάγη, η σχετικοποίηση των συνόρων από μια υπερδύναμη νομιμοποιεί επί της ουσίας τις αναθεωρητικές ορέξεις τρίτων χωρών εις βάρος ευρωπαϊκών εδαφών.
Η «γραμμή Τραμπ» εμπνέει την Άγκυρα για το Καστελόριζο
Οι προειδοποιήσεις των Δανών φαίνεται να επιβεβαιώνονται με τον πλέον κυνικό τρόπο από την Τουρκία. Ο Τούρκος αμυντικός αναλυτής Τουράν Ογκούζ, σε ανάρτησή του στις 11 Ιανουαρίου 2026, υιοθέτησε πλήρως τη ρητορική Τραμπ για να στοχοποιήσει το Καστελόριζο. Ισχυρίστηκε προκλητικά πως η Τουρκία οφείλει να δράσει άμεσα στο νησί, καθώς σε διαφορετική περίπτωση «η Ρωσία ή η Κίνα θα το καταλάβουν», ενώ έφτασε στο σημείο να αμφισβητήσει την ελληνική κυριαρχία υποστηρίζοντας πως η ιστορική παρουσία των Ελλήνων εκεί δεν συνιστά πλέον επαρκή τίτλο ιδιοκτησίας.
Η στρατηγική αυτή της Άγκυρας εδράζεται στην πλήρη περιφρόνηση των διεθνών κανόνων. Χαρακτηριστική είναι η στάση του διευθυντή της Yeni Şafak, ο οποίος διαμηνύει με ωμότητα:
«Δεν υπάρχει κάτι που να λέγεται διεθνές δίκαιο. Υπάρχει μόνο το μέλλον της Τουρκίας».
Ψυχολογικός πόλεμος και σενάρια προσάρτησης
Η τουρκική προπαγάνδα κλιμακώνεται με αβάσιμες κατηγορίες περί εγκατάστασης «ισραηλινών όπλων και στρατιωτών» στα ελληνικά νησιά, προσπαθώντας να κατασκευάσει ένα πρόσχημα για επέμβαση. Στο πλαίσιο αυτού του ψυχολογικού πολέμου, διακινούνται σενάρια για τη διενέργεια «δημοψηφίσματος» στο Καστελόριζο ή ακόμα και την εξαγορά της βούλησης των κατοίκων με χρηματικά κίνητρα και παροχή τουρκικής υπηκοότητας. Πρόκειται για μια μεθοδευμένη επιχείρηση αμφισβήτησης των ελληνικών συνόρων, που εκμεταλλεύεται τη διεθνή ρευστότητα και την υποχώρηση της ισχύος των διεθνών συνθηκών.
Η Ευρώπη μπροστά στο φάσμα της αδυναμίας
Ενώ η Δανία ενισχύει τη στρατιωτική της παρουσία στην Αρκτική με τη συνδρομή της Σουηδίας και άλλων μελών του ΝΑΤΟ, η στάση των μεγάλων ευρωπαϊκών δυνάμεων παραμένει αβέβαιη. Ο Γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν περιορίζεται σε φραστικές προειδοποιήσεις προς την Ουάσινγκτον, την ώρα που η Άγκυρα παρακολουθεί στενά τις αντιδράσεις της Δύσης. Η ελληνική πλευρά καλείται να διαχειριστεί μια εξαιρετικά επικίνδυνη συγκυρία, όπου η «ισχύς του ισχυρότερου» τείνει να αντικαταστήσει το Διεθνές Δίκαιο, θέτοντας την εθνική κυριαρχία σε περιβάλλον διαρκούς και άμεσης απειλής.
