Στην τρέχουσα συγκυρία το τμήμα της κοινωνίας που θέλει πολιτική αλλαγή, περίμενε από τον Τσίπρα να αναδείξει με συγκεκριμένα κριτήρια όσα πολιτικά στελέχη από το κόμμα του έχουν διαυγές προφίλ και πολιτική επάρκεια ως άξονα της πιθανής κυβέρνησης του και αυτοί με τη σειρά τους να λειτουργήσουν ως κράχτες, που θα συσπειρώσουν ό,τι καλύτερο διαθέτει η χώρα και η Δημοκρατική Παράταξη.
Διαβάστε τι γράφει μεταξύ άλλων ο Γιώργος Λακόπουλος σε άρθρο του στο anoixtoparathyro.gr:
Για να διαμορφωθεί διακριτή κυβερνητική ομάδα στην οποία θα εναποθέσουν τις ελπίδες τους οι πολίτες, για να υλοποιήσει ένα ευκρινές πρόγραμμα ανάπτυξης και ευημερίας και όχι να ικανοποιήσουνε απωθημένα «να ξαναρθεί ο ΣΥΡΙΖΑ και να είναι αλλιώς».
Ο ρεβανσισμός είναι θηλιά στο λαιμό του Τσίπρα για τον οποίο στη συνείδηση του μέσου πολιτική ισχύει το εξής: θα είναι κέρδος για τη χώρα να επιστρέψει, αλλά όχι με «σκύβαλα» δίπλα του. Χωρίς αποδεκτή κυβερνώσα ομάδα δεν θα το καταφέρει ποτέ.
Αυτή η ομάδα μεταξύ άλλων θα αποτελέσει και κριτήριο επιλογής προσώπων και από τα άλλα κόμματα που θα κληθούν για τον σχηματισμό προοδευτικής κυβέρνησης.
Αντί γι’ αυτό το μήνυμα οι πολίτες είδαν ένα συνονθύλευμα να εμφανίζεται ως ανώτερο κομματικό όργανο: αποτυχημένοι, ρεβανσιστές, ιδεοληπτικοί, παρακμιακοί, ανίδεοι, «καμένοι» πνίγουν με την παρουσία τους και όσους έχουν τα χαρακτηριστικά που απαιτούνται πρώτα για να νικήσει στις επόμενες εκλογές ο Τσίπρας, ως βασικός εκφραστής της Δημοκρατικής Παράταξης, και στη συνέχεια να κυβερνήσει.
Μόνοι τυφλοί δεν βλέπουν ότι από αυτή την άποψη, παρά την ενίσχυση της επιρροής του στις 15 Μαΐου και παρά τις εύστοχες πολιτικές τοποθετήσεις του, οι επιλογές προσώπων στα υπερμεγέθη κομματικά όργανα απογοήτευσαν.
Αυτος ο κύκλος στελεχών δεν μπορεί να γίνει δεκτός ως επίδοξη ομάδα διακυβέρνησης, και να κερδίσει εκλογές, ελκύοντας και άλλους δίπλα της. Τι δεν καταλαβαίνουν στην Κουμουνδούρου;
«Τους απογοήτευσε όλους, γιατί;» ήταν το βράδυ την ανάδειξης της ΠΓ το ερώτημα σε συναναστροφές δημοκρατικών πολιτών όταν ανακοινώθηκαν τα κομματικά όργανα. Η απογοήτευση διευρύνθηκε με το λεγόμενο Εκτελεστικό Γραφείο.
Γιατί έπρεπε να μετέχει η Δούρου και γιατί δεν έμειναν να κάνουν τη δουλειά τους στη Βουλή η Αχτσιόγλου με την Μαριλίζα και χρίστηκαν «καθοδήγηση». Με αυτή την ομάδα θα «μανατζάρει» ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ το κόμμα του; Δεν υπήρχαν πολιτικά στελέχη με επάρκεια για να τον συνδράμουν;
Από το πολιτικό ρεπορτάζ των ΜΜΕ καταγράφεται ότι εκτός από τους πολίτες, απογοητευτήκαν και οι ομαδάρχες και οι πάσης φύσεως φραξιονιστές. Ουδείς ενδιαφέρεται. Απλώς όσο οι περισσότεροι -ως μετέχοντες στο κομματικό όργανο- θα εμφανίζονται ως μέλλοντες υπουργοί, τ΄όσο η εκλογική επιρροή του ΣΥΡΙΖΑ θα συρρικνώνεται.
Αν ο στόχος είναι η «συσπείρωσή προς τα κάτω», θα επιτευχθεί. Αλλά κυβερνητική προσδοκία δεν υπάρχει με αυτά τα ονόματα στη μαρκίζα.
Το ερώτημα τώρα είναι αν υπάρχουν περιθώρια να αναζητήσει ο Τσίπρας πρόσωπα που έχουν έρεισμα στην κοινωνία, να στηρίξουν την πορεία του προς την εκλογική νίκη. Αν υπάρχουν πολλοί που με αυτή την κομματική ηγεσία θα θέσουν στη διάθεσή του τον εαυτό τους.
Όπως και αν υπάρχουν στο εκλογικό σώμα κορόιδα να ψηφίσουν τον ΣΥΡΙΖΑ για να φύγει ο Μητσοτάκης, αλλά να γίνουν υπουργοί γνωστοί και μη εξαιρετέοι από τις προηγούμενες κυβερνήσεις του, όσοι προκαλούν με τη συμπεριφορά και το λόγο τους, ή όσοι παρότι διορίστηκαν «κεντρικά» στελέχη δεν πείθουν για την επάρκειά τους.
Άραγε τα 110.000 νέα κομματικά μέλη μπορούν να αισθάνονται ότι εκπροσωπούνται από τη σύνθεση της της Πολιτικής Γραμματείας -που ανέδειξε ο παλιός ΣΥΡΙΖΑ- το «Εκτελεστικό Γραφείο» με το οποίο θα οργανώνει ο Τσίπρας, ως εν δυνάμει Πρωθυπουργός, την καθημερινότητά του;
Πολύ το δυσκόλεψε η… αλλαγή.
