Με στυλ βγαλμένο απ’ τις ένδοξες πίστες των 80s και αποφασιστικότητα συνδικαλιστή παλιάς κοπής, ο άνθρωπος-πουκάμισο έκλεψε την παράσταση στο συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ, διεκδικώντας δεδουλευμένα με φόντο… ντεκόρ Ταμτάκου
Η Πυθία καταγράφει την παρακμή
Σε μια από τις πιο αυθεντικές εμφανίσεις του συνεδρίου του ΣΥΡΙΖΑ, ο συνδικαλιστής των ΜΜΕ- μου διαφεύγει το όνομα αυτής της επίγειας ΘΕΟΤΗΤΑΣ – έκανε είσοδο που θα ζήλευε ακόμη και ο Ταμτάκος στο απόγειο της κινηματογραφικής του καριέρας. Με πουκάμισο που φωνάζει «άνοιξε πίστα», μισό μαύρο-μισό άσπρο, με σχέδιο που μοιάζει να βγήκε απευθείας από ρακοσυλλογή της οδού Αθηνάς circa 1987, ο εκπρόσωπος του αγώνα υπέρ των δεδουλευμένων δεν διεκδίκησε μόνο τα δικαιώματα των εργαζομένων, αλλά και τον τίτλο του στυλιστικού τιμητή του συνεδρίου. Το μόνο που έλειπε ήταν ένα ζευγάρι λευκά λοφούρ παπούτσια και μια κονσόλα με σιντί του Χριστόδουλου Σιγανού.
Και όμως, μέσα στο κατακόκκινο φόντο του μεταμοντέρνου μπολσεβικισμού, το outfit αυτό δεν ξένισε — αντιθέτως, έδεσε ιδανικά με το πνεύμα του κόμματος του… μπουζουξίδικου. Ποιος είπε ότι η ταξική πάλη δεν μπορεί να συνυπάρξει με λίγη στυλιστική έξαρση από το παρελθόν της Αλλαγής; Ο εν λόγω συνδικαλιστής απέδειξε ότι στην πολιτική δράση ένα σωστά επιλεγμένο cult πουκάμισο είναι αρκετό για να γίνει η είσοδος σου αξέχαστη. Αν ο ΣΥΡΙΖΑ ψάχνει τον επόμενο γραμματέα, μόλις τον βρήκε — με dress code: “Λάρισα, πίστα, ’88”.
