Λίγο μετά τη δεύτερη εκλογική του νίκη, στις προγραμματικές δηλώσεις της κυβέρνησης, ο Κυριάκος Μητσοτάκης είχε δώσει το στίγμα της πορείας που θέλει να ακολουθήσει μιλώντας για τον «πολυδιάστατο εκσυγχρονισμό».
Η λέξη «εκσυγχρονισμός» δεν άρεσε βέβαια σε αρκετούς εκπροσωπους της δεξιάς (και άκροδεξιάς) πτέρυγας της Νέας Δημοκρατίας, καθώς πολιτικά έχει συνδεθεί τον… Κώστα Σημίτη.
Παράλληλα, τότε ο Μητσοτάκης είχε αναφερθεί και στην βούληση του η Νέα Δημοκρατία να ψηφίσει μέσα στην τετραετία τον πολιτικό γάμο τον ομόφυλων ζευγαριών. Και στην εξαγγελία αυτή υπήρχε γκρίνια που κάλυψε το… 41%.
Μπορεί οι διαφορές, πολιτικές, ιδεολογικές, μορφωτικού και κοινωνιολογικού χαρακτήρα εντός της Νέας Δημοκρατίας, να «μακιγιαρίστηκαν», παρόλαυτα είναι υπαρκτές και δημιουργούν εντάσεις.
Ίσως να μην έχουν να κάνουν πάντα τόσο με τα ιδεολογικοπολιτικά «πιστεύω» των βουλευτών, όσο με τις εμπεδωμένες απόψεις των ψηφοφόρων του κόμματος, οι οποίες θα πρέπει να «κουμπώσουν» με την πολιτική στάση των βουλευτών που εκπροσωπούν.
Η τελευταία κυβερνητική τροπολογία κέρδισε 262 βουλευτές με τη διαχωριστική γραμμή να μπαίνει ανάμεσα στη Νέα Δημοκρατία και όλα τα κόμματα που βρίσκονται εξ αριστερών της από τη μια και τον πρώην πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά και τα κόμματα που βρίσκονται στα δεξιά της από την άλλη.
Ο πρωθυπουργός να έχει δείξει κάποιες φορές ότι είναι περισσότερο κεντρώος παρά δεξιός, δεν μπορεί όμως να πει κανείς το ίδιο και για το κόμμα της ΝΔ.
Ο Σαμαρας, που καταψήφισε την τροπολογία Καιρίδη είναι πρώην αρχηγός του κόμματος και πρώην πρωθυπουργός, ενώ αρκετοί βουλευτές υποχρεώθηκαν να υπερψηφίσουν μόνο και μόνο για λόγους κομματικής πειθαρχίας, ενώ είχαν ξεκαθαρίσει ότι διαφωνούν με τον Μητσοτάκη και συμφωνούν με τον Σαμαρά.
Παρά την εσωτερική σύγκρουση, το ζήτημα αυτό τελείωσε(;) για τη ΝΔ. Δεν ισχύει, όμως, τον ίδιο για άλλα θέματα που δείχνουν πόσο βαθύ και ουσιαστικό είναι το χάσμα ανάμεσα στη δεξιά, την κεντροδεξιά και την κεντρώα πτέρυγα του κόμματος.
