Η συγκλονιστική ανάρτηση της Μαρίας Καρυστιανού για την άρνηση εκταφής του παιδιού της, η καταγγελία για συγκάλυψη και το «Κακόψυχο Αφεντικό» που προστατεύεται
Σε μια χώρα που θέλει να λέγεται μέλος της Ευρώπης και υπερασπιστής του Κράτους Δικαίου, οι περιγραφές της Μαρίας Καρυστιανού είναι κόλαφος. Η μάνα που ζητά το αυτονόητο –την εκταφή του παιδιού της για να μάθει την αλήθεια– βρίσκει μπροστά της δικαστές και εισαγγελείς που της το αρνούνται. Η ίδια καταγγέλλει ότι αυτό δεν είναι τυχαίο. Είναι μια οργανωμένη συγκάλυψη για να θαφτούν οι ευθύνες και να προστατευτεί το «Κακόψυχο Αφεντικό».
Η ανάρτηση της Μαρίας Καρυστιανού
Η Ελλάδα ακούει;;;
Στην χώρα μας, όπως την κατάντησαν, δικαστές και εισαγγελείς αρνούνται στον γονιό το πιο ιερό δικαίωμα του, την ΕΚΤΑΦΗ του παιδιού του για να μάθει από τι πέθανε και για να ελέγξει ότι τα μέρη της σωρού που έθαψε ανήκουν πράγματι στο παιδί του και όχι σε άλλον νεκρό!
Προσωπικά κατήγγειλα στον Εισαγγελέα ότι αναγνώρισα οστό στην σακούλα που μου παραδόθηκε και που ΔΕΝ περιγράφεται σε καμία από τις δύο ιατροδικαστικές (διαφορετικές!) εκθέσεις που έχω για την κόρη μου!
Πλην όμως η εισαγγελική αρχή μου ΑΡΝΗΘΗΚΕ ΤΗΝ ΕΚΤΑΦΗ και με παρέπεμψε στον Ανακριτή που επίμονα αρνείται να γίνει εκταφή χωρίς ΚΑΜΙΑ σοβαρή και νόμιμη αιτιολογία!!!!
Το γνωστό: Αποφασίζω και διατάζω καταπατώντας ιερά και όσια!!
Και αυτή η χώρα αυτοαποκαλείται Κράτος Μέλος της Ευρώπης και εφαρμοστής των αρχών Κράτους Δικαίου που αυτή υπηρετεί!
Ντροπή!
Στην Ελλάδα έχει αποδειχθεί ότι είναι ΟΛΟΙ συνεννοημένοι, ΟΛΟΙ αρνούνται την εκταφή γιατί θα ΔΕΙΞΕΙ τις χημικές ουσίες που έκαψαν τα παιδιά μας!!!
Και τότε πως θα μπαζωθούν οι ευθύνες και πως θα προστατευτεί το ΚΑΚΟΨΥΧΟ αφεντικό;;;
Η Ευρώπη ακούει;;;
Γιατί οι κεραίες της Ευρώπης είναι αδρανείς στις αναφορές που έχουμε καταθέσει;
Πρέπει να θρηνήσουμε και τον γονιό, τον Πάνο, που ξεκίνησε σήμερα απεργία πείνας;
Μέχρι που θα μας αναγκάσετε να φτάσουμε;;;
Ντροπή επίορκοι!
Μέχρι τέλους!
Το μήνυμα που ξεπερνά τα σύνορα
Η κραυγή αγωνίας της Μαρίας Καρυστιανού δεν είναι απλά προσωπική υπόθεση. Είναι ένα ηχηρό καμπανάκι για το πώς η Δικαιοσύνη, αντί να υπηρετεί την αλήθεια και το δικαίωμα των πολιτών, λειτουργεί ως μηχανισμός συγκάλυψης. Η αναφορά στο «Κακόψυχο Αφεντικό» αγγίζει το βαθύτερο πολιτικό και κοινωνικό υπόστρωμα: ποιος προστατεύεται και γιατί, ακόμη και πάνω από τον πόνο των γονιών.
