Του Μιχάλη Ψύλου
Το βραβείο Πούλιτζερ είναι ίσως η μεγαλύτερη τιμή για τους δημοσιογράφους, παγκοσμίως Στη φετινή, 108η απονομή, στο επίκεντρο ήταν ο πόλεμος στη Λωρίδα της Γάζας. Οι New York Times κέρδισαν το Πούλιτζερ στην κατηγορία του διεθνούς ρεπορτάζ για την «ολοκληρωτική και διορατική κάλυψη της φονικής επίθεσης της Χαμάς στο νότιο Ισραήλ στις 7 Οκτωβρίου», σύμφωνα με την επιτροπή. Αλλά και για τα ρεπορτάζ σχετικά με «τη συνολική, φονική απάντηση του ισραηλινού στρατού».
Η κριτική επιτροπή, με έδρα το Πανεπιστήμιο Columbia στη Νέα Υόρκη, που επιλέγει τους νικητές, τίμησε όλους τους δημοσιογράφους που έκαναν ρεπορτάζ από τη Λωρίδα της Γάζας. «Ένας μεγάλος αριθμός δημοσιογράφων έχασαν τη ζωή τους σε τρομερές συνθήκες, προσπαθώντας να πουν ιστορίες των Παλαιστινίων και των εργαζομένων στον τομέα της ανθρωπιστικής βοήθειας», ανακοίνωσε η κριτική επιτροπή.
Οι ιστορίες αυτές, συγκλονίζουν εδώ και 217 ημέρες που μαίνεται ο πόλεμος. Γιατί δεν μπορούμε να ξεχνάμε ότι κάπου δύο εκατομμύρια κάτοικοι της Γάζας, σχεδόν όλοι συγκεντρωμένοι πλέον στην περιοχή της Ράφα, προσπαθούν να επιβιώσουν σε μια κόλαση, χωρίς φαγητό, φάρμακα, στέγη ή στοιχειώδη περίθαλψη.
Οι περισσότεροι μένουν σε σκηνές. Λένε ότι πρέπει να επιστρέψουν στα σπίτια τους, αλλά το 70% των κτιρίων έχουν καταστραφεί. Στη Γάζα δεν υπάρχουν σπίτια, νοσοκομεία, σχολεία.
Οι ισραηλινές επιδρομές έχουν καταστήσει άχρηστες 36 δομές υγείας στη Γάζα. Λίγη περισσότερη ανθρωπιστική βοήθεια φτάνει πλέον, σε σχέση με πριν, αλλά δεν αρκεί για να χορτάσουν οι εκτοπισμένοι.
Ανθρωποι τρομοκρατημένοι στέκονται σε ατελείωτες ουρές για να πάρουν κάτι. Πολλοί έχασαν τη ζωή τους, μόνο και μόνο γιατί περίμεναν στην ουρά για λίγο ψωμί.
Πολλοί πεθαίνουν ακόμα και στη θάλασσα. Όταν οι Αμερικανοί στέλνουν βοήθεια με τα αεροπλάνα, πολλά φορτία πέφτουν στη θάλασσα και άνθρωποι πνίγονται, προσπαθώντας να τα φτάσουν.
Τα παιδιά είναι τα πρώτα που πληρώνουν τον πόλεμο. Πάνω από 10.000 έχουν σκοτωθεί ή απεβίωσαν λόγω έλλειψης φαρμάκων και τροφής.
Μια καταστροφή, που θα εξελιχθεί σε «γενοκτονία», αν συνεχιστεί η εισβολή στη Ράφα. Οι εκτοπισμένοι θα αναγκαστούν να εκτοπιστούν ξανά. Το μόνο μέρος που θα μπορούσαν να πάνε θα ήταν η γειτονική έρημος του Σινά. Αλλά η Αίγυπτος δεν θα δεχτεί ποτέ να τους καλωσορίσει.
Αλλά γιατί πρέπει να εκτοπιστούν πάλι; Η Γάζα είναι η γη τους, θέλουν να μείνουν στην πατρίδα τους.
Οι σύγχρονοι «Άθλιοι» που ζουν στη Γάζα είναι οργισμένοι με όλους, και με τις δύο εμπόλεμες πλευρές. Δεν έχουν κάνει τίποτα κακό, αλλά πληρώνουν για τις αμαρτίες της Χαμάς και της κυβέρνησης του Ισραήλ.
