Η εισβολή στο Καράκας ως η απόλυτη επιβεβαίωση του Δόγματος Μονρόε και η κυνική ομολογία της Ουάσιγκτον ότι η «απελευθέρωση» περνά μέσα από την υφαρπαγή του πετρελαίου και του λιθίου
Η αποστολή του πυρηνοκίνητου αεροπλανοφόρου USS Gerald Ford στα ύδατα της Καραϊβικής δεν υπήρξε ποτέ μια «απότομη» κίνηση της κυβέρνησης Τραμπ, αλλά η βίαιη υλοποίηση ενός μακροχρόνιου ιμπεριαλιστικού σχεδιασμού για τον απόλυτο έλεγχο της Βενεζουέλας και του δυτικού ημισφαιρίου. Τα επιτελεία του ευρωατλαντικού άξονα και οι δεξαμενές σκέψης τύπου Atlantic Council ομολογούν πλέον κυνικά ότι η δήθεν αντιμετώπιση των ναρκωτικών ήταν απλώς το προπέτασμα καπνού για την επιβολή του εδαφικού ελέγχου στη Βενεζουέλα. Η στρατηγός Λάουρα Ρίτσαρντσον, εκπροσωπώντας τη δολοφονική μηχανή της SOUTHCOM, ξεκαθάρισε πως η αμερικανική στρατιωτική εμπλοκή στοχεύει στην «ειρήνη μέσω της ισχύος», απαξιώνοντας κάθε έννοια νομιμότητας προκειμένου να αναχαιτιστεί η κινεζική επιρροή στην περιοχή.
Η Ουάσιγκτον αντιμετωπίζει τη Λατινική Αμερική ως την «πίσω αυλή» της, όπου οι λαοί και οι ηγέτες τους θεωρούνται αναλώσιμοι μπροστά στα ζωτικά συμφέροντα των ΗΠΑ. Η κυνική παραδοχή των στελεχών του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας ότι η αλλαγή καθεστώτος είναι το «ιδανικό» σενάριο, αποδεικνύει ότι ο ανταγωνισμός των μεγάλων δυνάμεων διεξάγεται πάνω στα συντρίμμια της εθνικής ανεξαρτησίας. Η αμερικανική υπερδύναμη, τρομοκρατημένη από την παρουσία της Κίνας και της Ρωσίας «κάτω από τη μύτη της», επιλέγει τον δρόμο της ωμής στρατιωτικής επέμβασης, μετατρέποντας τη Βενεζουέλα σε πεδίο δοκιμών για τη νέα φάση της παγκόσμιας κυριαρχίας της, όπου οι διεθνείς οργανισμοί και ο Χάρτης του ΟΗΕ αποτελούν πλέον περιττά διακοσμητικά στοιχεία.
Το πλιάτσικο των πόρων στη Βενεζουέλα: Όταν το αίμα των λαών γίνεται καύσιμο για το αμερικανικό κεφάλαιο
Πίσω από τις βαρύγδουπες λέξεις περί «προάσπισης της δημοκρατίας», κρύβεται η πιο αισχρή ληστεία φυσικών πόρων που έχει γνωρίσει ο πλανήτης στον 21ο αιώνα. Η στρατηγός Ρίτσαρντσον ήδη από το 2023 είχε ονοματίσει τους πραγματικούς στόχους: το τρίγωνο του λιθίου (Αργεντινή, Βολιβία, Χιλή) και τα γιγαντιαία κοιτάσματα πετρελαίου της Βενεζουέλας και της Γουιάνας. Η Ουάσιγκτον «αγρυπνά» όχι για τα ανθρώπινα δικαιώματα, αλλά για το 60% του παγκόσμιου λιθίου και το 31% του γλυκού νερού που βρίσκονται στην περιοχή. Η παραδοχή ότι η περιοχή «έχει σημασία για την εθνική ασφάλεια» επειδή διαθέτει σπάνιες γαίες και ενέργεια, αποτελεί την πιο ξεκάθαρη ομολογία ιμπεριαλιστικής βουλιμίας.
Η επιθετικότητα των ΗΠΑ δεν σταματά στην αιχμαλώτιση του Μαδούρο, αλλά επεκτείνεται σε κάθε υποδομή που τολμά να μην είναι αμερικανικών συμφέρων. Ο Ντάνιελ Ελκινς, επικεφαλής των Ειδικών Δυνάμεων, δήλωσε ανερυθρίαστα ότι η αλλαγή καθεστώτος στη Βενεζουέλα είναι 100% ο στόχος, χαρακτηρίζοντάς την μάλιστα ως «καλή» για τα συμφέροντα της Ουάσιγκτον. Η στρατιωτικοποίηση της εξωτερικής πολιτικής και η χρήση των ειδικών δυνάμεων ως οργάνων ανατροπής κυβερνήσεων, αποκαλύπτει ότι η Pax Americana δεν είναι τίποτα άλλο από μια παγκόσμια τυραννία. Όταν οι ΗΠΑ μιλούν για «ασφάλεια του ημισφαιρίου», εννοούν την αποικιοκρατική υποταγή των λαών, την υφαρπαγή του ορυκτού τους πλούτου και τη μετατροπή ολόκληρων κρατών σε προτεκτοράτα που θα τροφοδοτούν αδιάκοπα την αμερικανική πολεμική και οικονομική μηχανή.
