Για πρώτη φορά η Μόσχα αναγνωρίζει επισήμως τον καθοριστικό ρόλο των Μπολσεβίκων στην ήττα του Ελληνισμού το 1922 – «Ένδοξη σελίδα» χαρακτήρισε ο Ρώσος ΥΠΕΞ την ενίσχυση της Άγκυρας με όπλα και χρυσό – Η ιστορική αλήθεια πίσω από τη στρατηγική συμμαχία Λένιν-Κεμάλ και το «φάλτσο» του Άδωνι Γεωργιάδη
Σε μια κίνηση με τεράστιο ιστορικό και διπλωματικό βάρος, ο Ρώσος Υπουργός Εξωτερικών, Σεργκέι Λαβρόφ, προχώρησε στην επίσημη παραδοχή ότι η Σοβιετική Ρωσία υπήρξε ο βασικός χρηματοδότης και εξοπλιστής του Μουσταφά Κεμάλ κατά τη διάρκεια της Μικρασιατικής Εκστρατείας. Αν και ο ρόλος των Μπολσεβίκων ήταν γνωστός στους ιστορικούς, η Ρωσία απέφευγε επί έναν αιώνα να αναγνωρίσει δημόσια ότι η δική της υλική βοήθεια έκρινε την έκβαση του πολέμου υπέρ της Τουρκίας.
Ο Λαβρόφ, μιλώντας για την 105η επέτειο της αναγνώρισης της κεμαλικής κυβέρνησης, δήλωσε κυνικά: «Δεν περιοριστήκαμε μόνο στην αναγνώριση, αλλά παρείχαμε επίσης υλική βοήθεια, όπως όπλα, πυρομαχικά και χρυσό. Πιστεύω ότι αυτή η ένδοξη σελίδα της στρατηγικής μας συνεργασίας θα θυμάται τόσο στη χώρα μας όσο και στην Τουρκία». Η παραδοχή αυτή αποκαλύπτει ότι η Μόσχα προσέφερε στην Άγκυρα τη «σανίδα σωτηρίας» που χρειαζόταν σε μια στιγμή που ο Κεμάλ ήταν διπλωματικά απομονωμένος.
Τα νούμερα της προδοσίας: 10 εκατομμύρια χρυσά ρούβλια
Η βοήθεια των Μπολσεβίκων δεν ήταν συμβολική, αλλά μαζική και ικανή να ανατρέψει τους συσχετισμούς στο μέτωπο. Την ώρα που ο Ελληνικός Στρατός εγκαταλειπόταν από τους «συμμάχους» του και οδηγούνταν σε οικονομική εξάντληση, η Μόσχα έστελνε:
- Χρυσό: Περίπου 10 εκατομμύρια χρυσά ρούβλια, τα οποία χρησιμοποιήθηκαν για τη μισθοδοσία του τουρκικού στρατού και την αγορά πολεμικού υλικού από τη Γαλλία και την Ιταλία.
- Οπλισμό: Πάνω από 39.000 τυφέκια, 327 πολυβόλα και 54 πυροβόλα.
- Πυρομαχικά: Περίπου 63 εκατομμύρια σφαίρες, καύσιμα και εφόδια που επέτρεψαν στον Κεμάλ να εξαπολύσει τη Μεγάλη Επίθεση (Büyük Taarruz) τον Αύγουστο του 1922.
Η ανάρτηση Γεωργιάδη και η αποσιώπηση των «συμμάχων»
Η δήλωση Λαβρόφ προκάλεσε την άμεση αντίδραση του Υπουργού Υγείας, Άδωνι Γεωργιάδη, ο οποίος με ανάρτησή του στο Χ σχολίασε σκωπτικά: «Εδώ ο Ρώσος ΥΠΕΞ αναγνωρίζει επισήμως και υπερηφανεύεται μάλιστα για το ότι… η ΕΣΣΔ εξόπλισε την Τουρκία… σας ευχαριστούμε δεν το ξεχνάμε».
Ωστόσο, η προσέγγιση του κ. Γεωργιάδη κρίνεται από αναλυτές ως ελλιπής, καθώς «ξεχνά» να αναφέρει ότι η Ελλάδα προδόθηκε εξίσου από τους υποτιθέμενους συμμάχους της. Οι Βρετανοί, Γάλλοι και Ιταλοί, όχι μόνο σταμάτησαν τη στήριξη προς την Ελλάδα, αλλά άρχισαν να προμηθεύουν τον Κεμάλ με όπλα, εξαργυρώνοντας τον ρωσικό χρυσό.
Η αιτία της ρωσικής εκδίκησης: Η εκστρατεία στην Ουκρανία
Η στήριξη των Μπολσεβίκων στον Κεμάλ δεν ήταν τυχαία, αλλά αποτέλεσμα μιας λανθασμένης γεωπολιτικής εκτίμησης του Ελευθέριου Βενιζέλου. Το 1919, ο Βενιζέλος έστειλε ελληνικό εκστρατευτικό σώμα στη μεσημβρινή Ρωσία (σημερινή Ουκρανία) για να πολεμήσει κατά των Κόκκινων, υποστηρίζοντας τους Λευκούς.
Ο Βενιζέλος πόνταρε στην ήττα των Μπολσεβίκων, όμως εκείνοι επικράτησαν στον εμφύλιο και δεν «ξέχασαν» την ελληνική επέμβαση. Μόλις βρήκαν την ευκαιρία, ανταπέδωσαν πλήττοντας την Ελλάδα εκεί που πονούσε περισσότερο: στη Μικρά Ασία. Το αποτέλεσμα ήταν η μεγαλύτερη καταστροφή στην ιστορία του Ελληνισμού, με τη σφραγίδα του ρωσικού οπλισμού και της συμμαχικής αδιαφορίας.
