Στο νέο του βιβλίο, ο Αλέξης Τσίπρας κάνει μόλις δύο αναφορές στον πρώην κυβερνητικό του εταίρο, Πάνο Καμμένο. Και οι δύο, ωστόσο, αποκαλύπτουν κρίσιμες πτυχές μιας θυελλώδους πολιτικής σχέσης
Ο πρώην πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας στο νέο του βιβλίο αναφέρεται μόλις δύο φορές στον πρώην κυβερνητικό του εταίρο, Πάνο Καμμένο.
Η πρώτη αναφορά αφορά το παρασκήνιο πριν από τον σχηματισμό της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ–ΑΝΕΛ το 2015.
Σύμφωνα με τον Τσίπρα, ο Καμμένος δέχθηκε να στηρίξει την κυβέρνηση χωρίς να ζητήσει αντάλλαγμα, κίνηση που, όπως σημειώνει, τον διέκρινε από άλλους πολιτικούς αρχηγούς.
Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει, άλλοι πολιτικοί αρχηγοί, όπως η Φώφη Γεννηματά και ο Σταύρος Θεοδωράκης, είχαν θέσει σαφείς όρους και προϋποθέσεις για οποιαδήποτε πιθανή συνεργασία.
Η αναφορά αυτή επιχειρεί να αναδείξει τον ρόλο του Καμμένου ως καταλύτη για τη δημιουργία της πρώτης κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και να δικαιολογήσει τη στρατηγική επιλογή της συγκυβέρνησης εκείνης της περιόδου, η οποία προκάλεσε αντιδράσεις τόσο εντός όσο και εκτός της Αριστεράς.
Η δεύτερη αναφορά – Η θυελλώδης σύγκρουση Καμμένου – Κοτζιά
Η δεύτερη φορά που ο Τσίπρας αναφέρεται στον πρώην εταίρο του αφορά το επεισόδιο της 17ης Οκτωβρίου 2018 στο Υπουργικό Συμβούλιο, όπου σημειώθηκε σφοδρή αντιπαράθεση μεταξύ Πάνου Καμμένου και Νίκου Κοτζιά.
Το περιστατικό, που οδήγησε τελικά στην αποχώρηση του Κοτζιά από την κυβέρνηση, περιγράφεται με λεπτομέρεια και ενδεικτικό ύφος.
Η ένταση, σύμφωνα με το βιβλίο, είχε προσωπικό χαρακτήρα, ενώ συνοδεύτηκε από βαριές αιχμές για μυστικά κονδύλια και υπαινιγμούς σχετικά με τον ρόλο του Τζορτζ Σόρος στην περίοδο της Συμφωνίας των Πρεσπών.
Ο Κοτζιάς φέρεται να αντέδρασε ζητώντας έλεγχο και στα κονδύλια του Υπουργείου Άμυνας, γεγονός που πυροδότησε περαιτέρω ένταση στο τραπέζι του Υπουργικού Συμβουλίου.
Η στάση Τσίπρα – «Ενότητα απέναντι στις πιέσεις της Δεξιάς»
Ο Αλέξης Τσίπρας, όπως ο ίδιος περιγράφει, επέλεξε να μην πάρει θέση υπέρ κανενός.
Φοβούμενος ότι η σύγκρουση θα μπορούσε να οδηγήσει σε κυβερνητική κρίση, προτίμησε να καλέσει σε ψυχραιμία και ενότητα.
Ο ίδιος φέρεται να ζήτησε από τα μέλη του Υπουργικού Συμβουλίου «ενότητα απέναντι στις πιέσεις της Δεξιάς και της Ακροδεξιάς», οι οποίες –όπως είπε– «επιδιώκουν να ανατρέψουν την κυβέρνηση με πρόσχημα το ονοματολογικό, αλλά με στόχο να σταματήσουν τη διαδικασία κάθαρσης και ανάκαμψης της χώρας».
Η στάση αυτή, αν και επικοινωνιακά προσεκτική, αντικατοπτρίζει το εύθραυστο ισοζύγιο δυνάμεων μέσα στη συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ–ΑΝΕΛ, ειδικά στο φόντο της Συμφωνίας των Πρεσπών, που είχε προκαλέσει έντονες πολιτικές και κοινωνικές αντιδράσεις.
Το μυστήριο της Λέσχης Αξιωματικών – Συνάντηση ή φήμη;
Πολιτικές πηγές της εποχής επισημαίνουν ότι παραμένει ασαφές αν στο βιβλίο γίνεται έμμεση αναφορά στη φημολογούμενη μυστική συνάντηση του Τσίπρα και του Καμμένου στη Λέσχη Αξιωματικών, μία ημέρα πριν από το θυελλώδες Υπουργικό Συμβούλιο.
Κατά τις ίδιες πηγές, η συνάντηση εκείνη, αν πραγματοποιήθηκε, είχε στόχο να επιβεβαιώσει τη μεταξύ τους πολιτική συνεργασία και να αποτραπεί η πτώση της κυβέρνησης πριν την άνοιξη του 2019.
Αν και το γεγονός ουδέποτε επιβεβαιώθηκε επισήμως, παραμένει κομμάτι του πολιτικού παρασκηνίου εκείνης της περιόδου — ενός παρασκηνίου όπου οι ισορροπίες μεταξύ ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ κρέμονταν από λεπτές κλωστές.
