Η απόλυτη διπλωματική κατάρρευση επιβεβαιώνεται ξανά. Μετά το φιάσκο του 2019 στη Λιβύη, όπου η ελληνική κυβέρνηση αρνήθηκε να στηρίξει τις δυνάμεις του στρατηγού Χαλίφα Χάφταρ κατά της φιλοτουρκικής Τρίπολης, η Τουρκία επιστρέφει θριαμβευτικά. Με κινήσεις-ματ, όχι μόνο διείσδυσε στην Ανατολική Λιβύη, αλλά ετοιμάζεται να «νομιμοποιήσει» το τουρκολιβυκό Μνημόνιο, αρπάζοντας ελληνική υφαλοκρηπίδα νότια και νοτιοανατολικά της Κρήτης.
Η λιβυκή Βουλή στο Τομπρούκ αποφάσισε τη συγκρότηση τεχνικής επιτροπής που θα μελετήσει την αναγνώριση του μνημονίου. Δηλαδή, το ίδιο κομμάτι της Λιβύης που στο παρελθόν θα μπορούσε να είχε σταθεί στο πλευρό της Ελλάδας, τώρα ετοιμάζεται να συνεργαστεί με την Τουρκία. Γιατί; Επειδή η Άγκυρα επένδυσε. Πολιτικά, οικονομικά και στρατιωτικά. Η Αθήνα, απλώς… παρακολούθησε.
Η Άγκυρα έκανε “άνοιγμα” εκεί που η Αθήνα απουσίαζε
Μέσα σε λίγους μήνες, η Τουρκία άνοιξε προξενείο στη Βεγγάζη, υποδέχθηκε τον Χάφταρ στην Άγκυρα και μετέτρεψε τον «εχθρό» σε εν δυνάμει σύμμαχο. Ο Τούρκος Υπουργός Άμυνας συναντήθηκε με τον στρατηγό, και πλέον αναζητούν τρόπους συνεργασίας για τη “σταθερότητα” της Λιβύης — με το τουρκολιβυκό Μνημόνιο να επιστρέφει στο προσκήνιο.
Τα οικόπεδα που προκήρυξε για αδειοδότηση η Λιβύη προς το παρόν ακολουθούν τη μέση γραμμή, όχι το μνημόνιο. Όμως όλα δείχνουν ότι η Άγκυρα «λαδώνει» με ανταλλάγματα για να περάσει τη συμφωνία.
Η Ελλάδα μόνη, ανίσχυρη και διπλωματικά ανύπαρκτη
Το 2019, όταν τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα πολεμούσαν στο πλευρό του Χάφταρ, η ελληνική κυβέρνηση προτίμησε να “μην ανακατευτεί”. Το αποτέλεσμα; Χάθηκε η ευκαιρία συμμαχίας, τα Εμιράτα έμειναν μόνα και η Τουρκία έσπευσε να τα αγκαλιάσει. Σήμερα, οι Εμιρατινοί επενδύουν δισεκατομμύρια στην Τουρκία, και η Ελλάδα απομονώνεται.
Η τακτική «δεν μπλέκουμε πουθενά» πληρώνεται τώρα με εθνικές απώλειες. Και το χειρότερο; Ο ΟΗΕ επικύρωσε επίσημα το τουρκολιβυκό Μνημόνιο — μετά από 10 μήνες σιωπής της Αθήνας.
Διπλωματία χωρίς ισχύ δεν υφίσταται
Η Άγκυρα απέδειξε για ακόμα μία φορά ότι τα όπλα και η αποφασιστικότητα φέρνουν αποτέλεσμα. Αντίθετα, η ελληνική στρατηγική της αναμονής και των διακηρύξεων χωρίς πράξεις οδηγεί από διπλωματική ήττα σε διπλωματική συντριβή.
Η νέα υποχώρηση νοτίως της Κρήτης αποτελεί ένα ακόμη κεφάλαιο στην αποτυχία της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής να προστατεύσει τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας.
