Με μια ανάρτηση αυτοθαυμασμού, ο Πρωθυπουργός προτάσσει την αμυντική θωράκιση ως προπέτασμα καπνού για την άρνησή του να ικανοποιήσει τα δίκαια αιτήματα των μπλόκων – Εμμονή στα «δημοσιονομικά όρια» για τους παραγωγούς, την ώρα που οι εξοπλισμοί δισεκατομμυρίων παρουσιάζονται ως επιτυχία
Σε έναν παράλληλο κόσμο, όπου οι αριθμοί ευημερούν και οι πολίτες ζουν σε καθεστώς απόλυτης ασφάλειας, φαίνεται πως κινείται ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Στην κυριακάτικη ανασκόπησή του (18 Ιανουαρίου 2026), ο Πρωθυπουργός επέλεξε να επενδύσει στον εθνικό συναισθηματισμό, χρησιμοποιώντας τη γέφυρα της φρεγάτας «Κίμων» ως φόντο για να κρύψει τις κοινωνικές πληγές που παραμένουν ανοιχτές. Αναφερόμενος στην ένταξη της Belharra, δήλωσε:
«Οι στιγμές που έζησα πάνω στη γέφυρα και στο κατάστρωμα του «Κίμωνα» με έκαναν να νιώσω μεγάλη χαρά και υπερηφάνεια. Και πιστεύω αυτό ένιωσαν και όλες οι Ελληνίδες και όλοι οι Έλληνες. Το πρώτο χρέος κάθε κυβέρνησης, κάθε πολιτικής ηγεσίας, και το δικό μου ως Πρωθυπουργού, είναι να παραδώσω μία πατρίδα πιο ασφαλή από ό,τι την παρέλαβα».
Αναλγησία πίσω από το πρόσχημα των «δημοσιονομικών ορίων»
Η προσπάθεια του Πρωθυπουργού να συνδέσει την «αμυντική ασφάλεια» με την ευημερία ακούγεται ως εμπαιγμός για τον αγρότη και τον κτηνοτρόφο που βλέπουν το εισόδημά τους να εξανεμίζεται. Παρά την «ουσιαστική συζήτηση» που ισχυρίζεται ότι είχε, το μήνυμά του παραμένει παγερό και απορριπτικό, κλείνοντας την πόρτα σε περαιτέρω ενισχύσεις:
«Οι αγρότες γνωρίζουν ότι το πλαίσιο των παρεμβάσεων που μπορεί να κάνει η κυβέρνηση έχει πρακτικά ήδη ανακοινωθεί. Και το πλαίσιο αυτό ορίζεται με σαφήνεια από τα δημοσιονομικά περιθώρια, τα οποία εξαντλήσαμε, την κοινωνική δικαιοσύνη και τους ευρωπαϊκούς κανόνες».
Με αυτή τη δήλωση, ο κ. Μητσοτάκης επιχειρεί να ενοχοποιήσει τον αγροτικό κόσμο που ζητά τα αυτονόητα, παρουσιάζοντάς τα ως απειλή για τη δημοσιονομική σταθερότητα, την ίδια στιγμή που οι εξοπλιστικοί δανεισμοί δισεκατομμυρίων βαφτίζονται «ένδειξη σοβαρότητας».
Η «εικονική πραγματικότητα» στην Υγεία και τις Μεταφορές
Προκαλεί εντύπωση η επιμονή του Πρωθυπουργού να μιλά για μείωση των αναμονών στο ΕΣΥ μέσω των απογευματινών χειρουργείων, όταν η πραγματικότητα στα δημόσια νοσοκομεία παραμένει τραγική λόγω υποστελέχωσης. Για τον σιδηρόδρομο, ο κ. Μητσοτάκης εμφανίζει ως επιτυχία την αγορά νέων τρένων, λέγοντας:
«Για πρώτη φορά από την περίοδο των Ολυμπιακών Αγώνων, η Ελλάδα αποκτά νέα -και όχι μεταχειρισμένα- τρένα. Με την έλευση των νέων συρμών και την ολοκλήρωση των έργων στον κεντρικό άξονα Αθήνα-Θεσσαλονίκη, ο στόχος είναι η διάρκεια των δρομολογίων να μειωθεί σε κάτω από 3,5 ώρες».
Ωστόσο, παραβλέπει ότι η ασφάλεια των σιδηροδρομικών μεταφορών παραμένει το μέγα ζητούμενο μετά την εθνική τραγωδία των Τεμπών, για την οποία η κοινωνία ακόμη περιμένει ουσιαστική δικαιοσύνη.
Η επικοινωνία πάνω από την κοινωνική ανάγκη
Ο κ. Μητσοτάκης έκλεισε την ανάρτησή του με μια επίκληση στο συναίσθημα, επιστρατεύοντας μέχρι και τον Διονύση Σαββόπουλο για να μιλήσει για «αλληλεγγύη», σημειώνοντας:
«Η αξία της ζωής είναι να μπορείς να ξεπερνάς τον εαυτό σου. Να τον μοιράζεσαι με τους άλλους, για να φτιάξεις κάτι ωραίο. Με αυτό σας αποχαιρετώ σήμερα. Καλημέρα!».
Ωστόσο, η κυβερνητική αλληλεγγύη φαίνεται να σταματά εκεί που αρχίζει ο δίκαιος αγώνας των αγροτών. Η ανασκόπηση αυτή δεν ήταν τίποτα περισσότερο από μια προσπάθεια πολιτικής απόδρασης από τα πραγματικά προβλήματα, την ώρα που οι άνθρωποι της παραγωγής παλεύουν να κρατήσουν ζωντανά τα χωριά τους.
