Με αφορμή την επέτειο της Άλωσης της Κωνσταντινούπολης, ο Νίκος Δένδιας από τον Μυστρά προχώρησε σε μια ηχηρή παρέμβαση, αφήνοντας σαφείς αιχμές κατά της στάσης Ευρωπαίων εταίρων, της Τουρκίας, αλλά και της ελληνικής κυβέρνησης στο θέμα του κανονισμού SAFE.
Η δήλωση για «Κανονισμό της Κερκόπορτας» δεν έμοιαζε απλώς με διπλωματική διαφοροποίηση, αλλά περισσότερο με προγραμματική δήλωση αρχών.
Απέναντι στη ρητορική «ψυχραιμίας» του Μαξίμου και του ΥΠΕΞ, ο Υπουργός Άμυνας σήκωσε τους τόνους.
Πρόκειται για πολιτικό σήμα προς το εσωτερικό της Ν.Δ.;
Είναι ο SAFE απλώς η αφορμή για μια πιο ευθεία αποτύπωση διαφορετικής στρατηγικής;
Συνιστά η στάση Δένδια πρόλογο για ηγετικό ρόλο στη «μετά Μητσοτάκη» εποχή;
Και αν ναι, ποια Ν.Δ. έχει στο μυαλό του;
Η ουσία παραμένει: ο Νίκος Δένδιας δεν περιορίστηκε σε τεχνικές παρατηρήσεις. Μίλησε για απειλές, για αξίες, για αυτοϋπονόμευση της Ευρώπης.
Έδειξε, δηλαδή, ότι δεν θέλει απλώς να διαχειριστεί την άμυνα. Θέλει να διαμορφώσει αφήγημα.
Και αυτό, στην πολιτική, λέγεται μανιφέστο.
