Το Documento του Κώστα Βαξεβάνη άρχισε την περίπου επτάχρονη έντυπη πορεία του την Κυριακή 20 Νοεμβρίου 2016 με το υπ’ αριθμόν 1 φύλλο και την ολοκλήρωσε την Κυριακή 11 Ιουνίου 2023 με την 343η έκδοσή του.
Διαβάστε το πολύ ενδιαφέρον άρθρο του harddog-sport.blogspot.com:
Κάθε φορά που βγαίνει μια νέα εφημερίδα το ερώτημα είναι, τουλάχιστον από τον δημοσιογραφικό κόσμο, για το «αν» και «πόσο» θα αντέξει σε μια εποχή δύσκολη και δυσοίωνη για τη δημοσιογραφία τού χαρτιού. Και, εν τέλει, υπάρχει ένα «γιατί» και ένα «πώς». Γιατί βγαίνει μια νέα εφημερίδα και πώς θα αντέξει σε περιβάλλον συνεχούς αγώνα επιβίωσης των εφημερίδων.
Το Documento τόλμησε να κάνει το βήμα και μάλιστα με μια δέσμευση που αναλάμβανε και στην οποία δεν μπόρεσε να ανταποκριθεί έως το τέλος: ότι δεν θα είχε προσφορές, αλλά θα κέρδιζε το κοινό με την αμιγώς δημοσιογραφική του δουλειά –κάτι δηλαδή που εδώ και χρόνια δεν συμβαίνει με τις εκδόσεις του Σαββατοκύριακου.
Μάλιστα, η διαφημιστική εταιρία στην οποία είχε απευθυνθεί τότε η εφημερίδα για να την οργάνωση της καμπάνιας προβολής της, σε ένα από τα σχέδια που πρότεινε ήταν η φράση (ακριβώς ή περίπου): «Είναι τρελός; Βγάζει εφημερίδα τέτοια εποχή;» Ο Κώστας Βαξεβάνης στο εντιτόριαλ της πρώτης έκδοσης αναφερόταν στη διαφημιστική πρόταση και σημείωνε ότι τελικά «προτιμήσαμε καμπάνια πιο αντιπροσωπευτική».
Πώς είχαμε δει το πρώτο φύλλο
Σε τούτο το μπλογκ είχαμε παρουσιάσει την ημέρα της έκδοσης, στις 20 Νοεμβρίου 2016 δηλαδή, αναλυτικά το πρώτο φύλλο και είχαμε αναφέρει τι μας άρεσε και σε ποια σημεία είχαμε επιφυλάξεις . Στο τι μας άρεσε γράφαμε:
Κατ’ αρχάς μου αρέσει η υπόσχεση του Κ.Β. ότι «θα δώσουμε μάχη για να συντριβούν τα συστημικά στερεότυπα που κάνουν τη δημοσιογραφία να ασφυκτιά και να εξαπατά τον εαυτό της». Περιμένουμε τη μάχη και το νικηφόρο αποτέλεσμά της. Θα βοηθήσουμε και ως αναγνώστες με τον κυριακάτικο οβολό μας, αλλά και ως άνθρωποι του χώρου –με τις μικρές δυνάμεις μας- για την προβολή της προσπάθειας, αν αποδειχτεί συνεπής στις διακηρύξεις.Ο σχεδιασμός που είναι καθαρός, με όμορφες γραμματοσειρές. Κάνουν ευκολοδιάβαστη τη νεογέννητη.
Ο πολύ σύντομες περιλήψεις για τα ρεπορτάζ με την ένδειξη «Εν συντομία» και η επεξήγηση «Γιατί με ενδιαφέρει». Σε μια εποχή που έχουμε καταρράκτες κειμένων που κατακρημνίζονται κάθε στιγμή και χάνονται σε έναν ωκεανό ενημέρωσης (και «ενημέρωσης») είναι καλό να ξέρουμε «στα γρήγορα», εν είδει λιντ, τι θα διαβάσουμε και γιατί είναι χρήσιμο να αφιερώσουμε σε αυτό το χρόνο μιας καλής και όχι διαγώνιας ανάγνωσης
Η καλή γλώσσα, οι δυνατές υπογραφές, η επιστροφή στη εφημερίδα των πολλών συντακτών –σε εκατό τους ανεβάζει και η διαφήμιση και η αναφορά στο εντιτόριαλ.
Η τιμή των δύο ευρώ
Το Hot Doc που δεν το λες εξωδημοσιογραφική προσφορά (και το οποίο θα καταναλώσω σιγά σιγά στη διάρκεια της εβδομάδας).
Και οι επιφυλάξεις
Πλούσια η θεματολογία, αλλά δεν ξεπερνά το μέτρο της ύλης των κυριακάτικων εφημερίδων. Περίμενα κάτι πιο δυνατό. Περίμενα οι περισσότερες από τις άλλες κυριακάτικες «να δουν τη σκόνη της». Πιστεύω –και είμαι κοντά στη βεβαιότητα, αλλά μένει να αποδειχτεί– ότι τα επόμενα φύλλα θα είναι πολύ πιο δυνατά.
Υπάρχει μια μεγάλη –από αυτές που ξεχωρίζουν– αποκλειστική συνέντευξη (Κουφοντίνας), αλλά «λίγη» για το πρώτο φύλλο μιας φιλόδοξης εκδοτικής προσπάθειας σαν αυτή. Μαζί υπάρχει συνέντευξη του Πωλ Μέισον.
Στο παρελθόν έχουν αναγγελθεί πολλές φορές «μετατηλεοπτικές εφημερίδες», αλλά δεν θυμόμαστε κάποια που να έκανε πράξη την αναγγελία. Τώρα θέλουμε «μεταδιαδικτυακές» εφημερίδες, αλλά το εγχείρημα να ξεπεραστεί ο κυβερνοχώρος από το χαρτί είναι εξαιρετικά δύσκολο. Ο Κ.Β. αναφέρει στο άρθρο με το οποίο συστήνεται το Documento, ότι «δεν εκδίδουμε εφημερίδα για αναμασήσουμε ειδήσεις που ήδη υπάρχουν στο διαδίκτυο». Είναι προφανής η προσπάθεια προς αυτή την κατεύθυνση, αλλά δεν αποφεύγονται οι βουτιές στο διαδικτυακό πέλαγος προς ανάσυρση πληροφοριών που έχουν διαβαστεί. Παράδειγμα το θέμα για την Μπέτυ Μπαζιάνα, τη σύζυγο του Αλέξη Τσίπρα. Είναι αριστοτεχνικά και προσεκτικά γραμμένο (Όλγα Μπατή) για να ισορροπεί ανάμεσα στην αίσθηση – μόνο αίσθηση– ότι πρόκειται για συνέντευξη και στην εντύπωση ότι πρόκειται για προφίλ (το οποίο ένας συνάδελφος, με πολλή αυστηρότητα είναι αλήθεια, χαρακτήρισε στο fb «αγιογραφία την οποία δεν χρειάζεται η σύζυγος του πρωθυπουργού»). Ενδεχομένως να υπήρξε και μια άτυπη συνομιλία με την κυρία Μπαζιάνα (ενδεχομένως, ξαναλέω), αλλά το κομμάτι είναι μια διαρκής αναφορά σε παλιές δηλώσεις, απαντήσεις, επιστολές της. Θα ήταν πολύ καλύτερα μια δια ζώσης, ανοικτή συνέντευξη για όλα όσα θα ενδιέφεραν γύρω από την «Πρώτη Κυρία», τίτλο τον οποίο ή ίδια αποποιείται στο θέμα τού Documento.
