Του Μιχάλη Ψύλου
Υπό τον «βρυχυθμό» των τρακτέρ ξύπνησαν σήμερα οι Βρυξέλλες. Τουλάχιστον 1000 τρακτέρ κατέκλυσαν την πρωτεύουσα του Βελγίου «για να καταγγείλουν την ασυνέπεια των ευρωπαϊκών πολιτικών σε θέματα γεωργίας», όπως γράφει η βελγική Le Soir, τονίζοντας χωρίς περιστροφές ότι είναι «νόμιμη η οργή τους».
Η ελπίδα των εξεγερμένων αγροτών σε όλη την Ευρώπη είναι να ακουστούν από τους 27 ηγέτες της ΕΕ που συνεδριάζουν στις Βρυξέλλες για να συζητήσουν την παροχή οικονομικής βοήθειας 50 δισ. ευρώ για την Ουκρανία. Και όχι δυστυχώς, για τους Ευρωπαίους πολίτες, που είναι οι αγρότες.
«Λεφτά για τους αγρότες και όχι για τον Ζελένσκι», έγραφε ένα πλακάτ των Βέλγων αγροτών. Για τους Ευρωπαίους όμως, οι 27 έχουν να τους στείλουν μόνο …λιτότητα.
Στην έκτακτη σύνοδο κορυφής θα συζητηθεί το πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο της ΕΕ. Τι προτείνει η Κομισιόν; Αύξηση αυτού του «πλαισίου» κατά 66 δισεκατομμύρια ευρώ και τα 50 δισεκατομμύρια θα δοθούν στην Ουκρανία σε βοήθεια. Ώστε η κυβέρνηση του Κιέβου να μπορέσει να αντιμετωπίσει τις πιο σημαντικές κρατικές δαπάνες, από τους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων μέχρι τις συντάξεις και το σύστημα υγείας. Κάπου 17 δισ. θα είναι δωρεάν χρήμα και 33 δισ. δάνεια στον Ζελένσκι.
Από την έναρξη του πολέμου στην Ουκρανία πριν από δύο χρόνια, περίπου 1,5 δισεκατομμύρια ευρώ τον μήνα στέλνει η ΕΕ στο Κίεβο.
Και το ερώτημα που θέτουν οι Ευρωπαίοι αγρότες είναι πολύ απλό: Τι κάνει η Ευρώπη για τους πολίτες της;
Οι ελπίδες είναι στραμμένες στον Γάλλο πρόεδρο Μακρόν που αξιώνει από την Κομισιόν περισσότερα προσοχή στις ανάγκες των αγροτών, οι οποίοι έχουν ήδη πληγεί σοβαρά από τους κανόνες της Πράσινης Συμφωνίας που δρομολόγησε η Επιτροπή.
Υπό την απειλή των τρακτέρ που πολιορκούν το Παρίσι, ο Μακρόν, ο πιο φιλοευρωπαίος από όλους τους αρχηγούς κρατών και κυβερνήσεων της ΕΕ, ένθερμος υπερασπιστής της κοινοτικής λογικής, βγάζει αυτή τη φορά το γάντι στις Βρυξέλλες για να αποφύγει το χάος.
Η ΕΕ έκανε όμως το ένα λάθος μετά το άλλο. Όχι μόνο στην Ουκρανία, αλλά σε όλους τους φακέλους εξωτερικής πολιτικής. Σε σημείο που ό,τι υπήρχε από μια κοινή εξωτερική πολιτική, να μην υφίσταται πλέον.
Και στην Ουκρανία άλλωστε, η Δύση έχει ήδη χάσει τον πόλεμο. Χωρίς φυσικά να έχει κερδίσει η Ρωσία. Δυστυχώς, πρέπει να το παραδεχθούμε: Ευρώπη δεν υπάρχει: Μόνο ίσως, ως ευρωπαϊκό ΝΑΤΟ, ως παράρτημα των Ηνωμένων Πολιτειών.
