Του Πέτρου Κόκκαλη
Ένα μήνα και μία μέρα πριν την Κακοκαιρία Daniel, στις 3 Αυγούστου του 2023, πλημμύρισαν τα 2/3α της έκτασης της Σλοβενίας. Η κυβέρνηση της Σλοβενίας, σε μία μέρα, απέστειλε συγκεκριμένη ενημέρωση για την κατάσταση στην Κομισιόν ζητώντας την βοήθεια και την αρωγή της Ένωσης. Την τρίτη ημέρα, Αυστρία, Κροατία, Τσεχία, Γαλλία, Γερμανία, Ιταλία και Σλοβακία προσέτρεξαν στη βάση αυτής της ενημέρωσης με εξοπλισμό, σωστικά μέσα, εξειδικευμένο προσωπικό και άλλο.
Την πέμπτη ημέρα υπήρξε επίσκεψη της Επιτρόπου, ενώ την έκτη ημέρα ανακοινώθηκαν τα πρώτα βήματα της Κομισιόν για χρηματοδότηση άνω των 2,7 δις. ευρώ.
Στον αντίποδα αυτών η ελληνική κυβέρνηση. Είμαστε ήδη στην όγδοη μέρα και ακόμα δεν έχει γίνει το αυτονόητο της καταγραφής και δημοσιοποίησης με σκοπό την ανοιχτή ενημέρωση όλων όσων πρέπει να γνωρίζουν, ή μπορούν να βοηθήσουν. Το επιτελικό κράτος, ή δεν μπορεί να παράξει τα απαραίτητα δεδομένα μετά την πενταετία Μητσοτάκη, ή εμποδίζεται από ένα Μαξίμου που αναζητεί επικοινωνιακές τακτικές εκεί που επείγουν οι παρεμβάσεις.
Ο χρόνος δεν συγχωρεί σε συγκυρίες σαν αυτή, τόσο σε ό,τι έχει να κάνει με την διάσωση, όσο και με την επόμενη μέρα εκατοντάδων χιλιάδων εσωτερικών μεταναστών, καθώς και όσων έπονται επισιτιστικά, υγειονομικά, κοινωνικά, οπωσδήποτε οικονομικά.
Σε στιγμές σαν και αυτή, αλλά και όσες δύσκολες θα ακολουθήσουν, η κυβέρνηση οφείλει να λειτουργήσει εθνικά, όχι κομματικά, με απόλυτη διαφάνεια. Να ενημερώσει του Έλληνες πολίτες, να ενεργοποιήσει τους μηχανισμούς του κράτους, να άρει τα εμπόδια που η ίδια έχει δημιουργήσει στη λειτουργία των φορέων και να απευθυνθεί στην ΕΕ.
Για να είμαι σαφής, απαιτείται διαφάνεια και όχι ΙΧ διπλωματία καταστροφής. Έχει ή δεν έχει αποστείλει η Ελληνική Κυβέρνηση αίτημα συνδρομής από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Αλληλεγγύης ή/και τον Μηχανισμό Πολιτικής Προστασίας;
