Με μια εμφάνιση που ξεχείλιζε από πολιτική αλαζονεία, ο πρωθυπουργός επιχείρησε να βαφτίσει το «κενό» ως στρατηγική – Από τη Γροιλανδία μέχρι τον Μαδούρο και τον εκλογικό νόμο, ο κ. Μητσοτάκης απέδειξε πως η μόνη του σταθερά είναι η επικοινωνιακή διαχείριση της παρακμής
Σε μια συζήτηση με τον Ηλία Κανέλλη που έμοιαζε περισσότερο με «μονόλογο» παρά με ουσιαστικό έλεγχο, ο Κυριάκος Μητσοτάκης παρουσίασε σήμερα, μια Ελλάδα που παρακολουθεί τις διεθνείς εξελίξεις ως αμήχανος θεατής. Η ρητορική του περί «δοκιμασίας της Δύσης» δεν ήταν παρά μια ομολογία αποτυχίας της ευρωπαϊκής ηγεσίας να χαράξει αυτόνομη πορεία, την ώρα που ο ίδιος δήλωνε πως «θα εξαντλήσει τις πιθανότητες να πείσει τις ΗΠΑ», λες και η εξωτερική πολιτική των υπερδυνάμεων εξαρτάται από τις παραινέσεις του Μαξίμου.
Γροιλανδία και Μαδούρο: Διπλωματία του «ναι σε όλα»
Η στάση του πρωθυπουργού στα διεθνή ζητήματα υπήρξε μνημείο υποκρισίας. Ενώ για την Ουκρανία επικαλείται το Διεθνές Δίκαιο, για τη σύλληψη του Μαδούρο από τις ΗΠΑ δήλωσε κυνικά πως «δεν ήταν η στιγμή να σχολιάσει τη νομιμότητα». Πρόκειται για μια επικίνδυνη παραδοχή: το Δίκαιο είναι α λα καρτ, ανάλογα με το ποιος κρατάει το ρόπαλο.
Όσο για τη Γροιλανδία, ο κ. Μητσοτάκης επιχείρησε να εμφανιστεί ως εγγυητής του στάτους κβο, την ώρα που οι ΗΠΑ του Τραμπ αμφισβητούν ανοιχτά την κυριαρχία της Δανίας. Η αναφορά του ότι μια αλλαγή θα ήταν «η σταγόνα που θα ξεχείλιζε το ποτήρι» ηχεί ως ανέκδοτο, όταν η ελληνική κυβέρνηση έχει αποδεχθεί κάθε αμερικανική αξίωση στην περιοχή μας χωρίς το παραμικρό αντάλλαγμα.
Εσωτερική πολιτική: Οχυρωμένος πίσω από το 41%
Στο εσωτερικό μέτωπο, ο πρωθυπουργός εμφανίστηκε ως ο «αρχιτέκτονας» ενός διαλόγου που ο ίδιος έχει δηλητηριάσει με την τοξικότητα της περιφρόνησης προς την αντιπολίτευση.
- Εκλογικός Νόμος: Η «εμπιστοσύνη» του στην κρίση των πολιτών και η άρνηση αλλαγής του νόμου είναι η ομολογία ενός ηγέτη που φοβάται τη φθορά του και οχυρώνεται πίσω από τους κανόνες που ο ίδιος έφτιαξε.
- Συνταγματική Αναθεώρηση: Η σπουδή του να αλλάξει τα άρθρα για την Παιδεία (Άρθρο 16) και την ευθύνη υπουργών (Άρθρο 86) την άνοιξη του 2026, δεν είναι παρά μια απόπειρα να επιβάλει την ατζέντα των ιδιωτικών συμφερόντων με μανδύα θεσμικότητας.
- Ακρίβεια: Για ακόμη μια φορά, η απάντηση στην οικονομική εξαθλίωση ήταν το «μένουμε Ευρώπη», την ώρα που οι πολίτες αδυνατούν να καλύψουν βασικές ανάγκες.
Η «ιερή υποχρέωση» των εξοπλισμών
Ο κ. Μητσοτάκης υπεραμύνθηκε της δαπάνης του 3% για την άμυνα, υποστηρίζοντας ότι μπορούμε ταυτόχρονα να κόβουμε φόρους. Η πραγματικότητα τον διαψεύδει: οι φόροι που «κόβονται» είναι για τους λίγους, ενώ τα δισεκατομμύρια των εξοπλισμών στερούνται από την Υγεία και την Παιδεία. Η «ισχυρή Ελλάδα» που περιέγραψε στο Ωδείο Αθηνών είναι μια χώρα με πανάκριβες φρεγάτες και διαλυμένα νοσοκομεία, μια χώρα όπου η κυριαρχία προστατεύεται με δάνεια και η κοινωνική συνοχή θυσιάζεται στον βωμό των διεθνών ισορροπιών.
