Tης Alexandra Schwartzbrod
Και αυτό που ήταν να συμβεί, συνέβη. Ξεκινώντας από ισραηλινούς εποίκους που ήθελαν να διώξουν Παλαιστίνιους από τα σπίτια τους στη Μέση Ανατολή, περνώντας από την Πλατεία των Τζαμιών και στη συνέχεια από τη Γάζα, η σύγκρουση μεταξύ Ισραηλινών και Παλαιστινίων μπορεί να εξελιχθεί σε εμφύλιο πόλεμο. Με όλους τους κινδύνους που έχει αυτό για τον υπόλοιπο κόσμο.
Μια σκηνή λιντσαρίσματος ενός ανθρώπου που εβραίοι εξτρεμιστές θεώρησαν Άραβα, κοντά στο Τελ Αβίβ, μεταδόθηκε ζωντανά από την τηλεόραση και σόκαρε τη διεθνή κοινότητα. Άλλες τέτοιες σκηνές εκτυλίχθηκαν σε άλλα σημεία του Ισραήλ, με Άραβες να λιντσάρουν επίσης Εβραίους, και μπορεί να επαναληφθούν το Σαββατοκύριακο. Ένα Σαββατοκύριακο υψηλού κινδύνου, καθώς τελειώνει το Ραμαζάνι, η Παρασκευή είναι η ημέρα προσευχής και το Σάββατο τιμάται η Νάκμπα («καταστροφή» στα αραβικά), η επέτειος δηλαδή της εξόδου των Παλαιστινίων μετά τη δημιουργία του κράτους του Ισραήλ, το 1948.
Εικόνες μιας άλλης εποχής μάς ήρθαν όμως και από τη Γερμανία, την Γκελσενκίρχεν, όπου ένα πλήθος συγκεντρωμένο μπροστά σε μια συναγωγή ούρλιαζε «σκ…εβραίοι». Χωριστές διαδηλώσεις υπέρ των Παλαιστινίων και των Ισραηλινών θα γίνουν και στη Γαλλία, αν κι εκείνες που είχαν προγραμματιστεί στο Παρίσι απαγορεύτηκαν.
Απέναντι στην κλιμάκωση της βίας, κινητοποιήθηκε έστω και καθυστερημένα η διεθνής διπλωματία. Μόνο οι Ηνωμένες Πολιτείες όμως, που στηρίζουν το Ισραήλ στρατιωτικά και οικονομικά, μπορούν να επαναφέρουν τη χώρα αυτή στον δρόμο της λογικής. Είναι άραγε αυτό δυνατό όταν είναι προφανείς οι εκρηκτικές ευθύνες του Μπέντζαμιν Νετανιάχου σε αυτή την κατάσταση; Ο ισραηλινός πρωθυπουργός, που ενθάρρυνε την πολιτική άνοδο της ακροδεξιάς, είναι έτοιμος για όλα, να θυσιάσει τους Παλαιστίνιους και να θέσει τον λαό του σε κίνδυνο, προκειμένου να κρατηθεί στην εξουσία.
