Η εκπρόσωπος του ρωσικού ΥΠΕΞ χαρακτήρισε ανυπόστατους τους ισχυρισμούς περί ρωσοκινεζικής απειλής στην Αρκτική, στρέφοντας τα βέλη της κατά των αμερικανικών αξιώσεων.
Σε επίσημη τοποθέτησή της την Πέμπτη 15 Ιανουαρίου 2026, η Μαρία Ζαχάροβα ξεκαθάρισε ότι η Ρωσία και η Κίνα δεν έχουν εκφράσει ποτέ, με οποιονδήποτε τρόπο, σχέδια ή προθέσεις για την κατάληψη της Γροιλανδίας. Η εκπρόσωπος του ρωσικού υπουργείου Εξωτερικών διέψευσε κατηγορηματικά τη φιλολογία που αναπτύχθηκε το τελευταίο διάστημα, η οποία παρουσίαζε τις δύο χώρες ως εν δυνάμει απειλές για την κυριαρχία της αυτόνομης περιοχής της Δανίας.
Διάψευση των αμερικανικών αιτιάσεων
Η δήλωση της Ζαχάροβα ήρθε ως άμεση απάντηση στη ρητορική του Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι ο έλεγχος της Γροιλανδίας από τις ΗΠΑ είναι επιβεβλημένος για λόγους εθνικής ασφαλείας, προκειμένου να αποτραπεί η διείσδυση της Μόσχας και του Πεκίνου. Η Ρωσίδα αξιωματούχος υπογράμμισε ότι:
- Δεν υφίσταται κανένα επίσημο έγγραφο ή δήλωση που να τεκμηριώνει επιθετικές βλέψεις της Ρωσίας ή της Κίνας στην περιοχή.
- Η στοχοποίηση των δύο χωρών χρησιμοποιείται ως πρόσχημα από την Ουάσινγκτον για να δικαιολογήσει τις δικές της βλέψεις προσάρτησης και τη στρατιωτικοποίηση της Αρκτικής.
Η θέση της Μόσχας για τη διεθνή νομιμότητα
Η Μαρία Ζαχάροβα επέκρινε τη στάση της Δύσης, σημειώνοντας την αντίφαση ανάμεσα στην προάσπιση της εδαφικής ακεραιότητας σε άλλες περιπτώσεις και την ανοχή που επιδεικνύεται απέναντι στις αξιώσεις του Λευκού Οίκου για τη Γροιλανδία. Η Μόσχα υποστηρίζει ότι η πραγματική απέναντι στη σταθερότητα του Βορρά δεν προέρχεται από τη Ρωσία, αλλά από την προσπάθεια μονομερούς αλλαγής του καθεστώτος κυριαρχίας ενός αυτόνομου εδάφους.
Στρατιωτική παρουσία και Αρκτική
Παράλληλα με τη διπλωματική διάψευση, η ρωσική πλευρά επισήμανε ότι η ενίσχυση των δυνάμεων του ΝΑΤΟ γύρω από τη Γροιλανδία, με τη συμμετοχή της Δανίας και της Σουηδίας, αποτελεί μια κίνηση που κλιμακώνει την ένταση χωρίς πραγματική αιτία. Η Ζαχάροβα κατέληξε ότι η Ρωσία παραμένει προσηλωμένη στη διατήρηση της Αρκτικής ως ζώνης χαμηλής έντασης, απορρίπτοντας κάθε σενάριο που εμπλέκει τη χώρα σε σχέδια κατάληψης εδαφών που ανήκουν σε άλλες κυρίαρχες χώρες.
