Η απαγωγή Μαδούρο απελευθερώνει τα χέρια του Πούτιν για την τελική εκκαθάριση – Οι Ρώσοι σταματούν κάθε συζήτηση για την τύχη του Ουκρανού ηγέτη, θεωρώντας τον ήδη παρελθόν, καθώς η Ουάσινγκτον θυσιάζει τα πιόνια της για το πετρέλαιο της Βενεζουέλας
Η ΠΥΘΙΑ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΙ
Η γεωπολιτική «πειρατεία» των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα και η απαγωγή ενός εκλεγμένου προέδρου σήμανε το οριστικό τέλος της διπλωματικής ευγένειας από την πλευρά της Ρωσίας. Στο Κρεμλίνο, η απόφαση έχει ήδη ληφθεί: οι Ρώσοι πλέον δεν θα συζητήσουν για την τύχη του Ουκρανού ναζί Ζελένσκι, καθώς τον θεωρούν έναν πολιτικά νεκρό ηγέτη που περιμένει απλώς την ανακοίνωση της καταδίκης του. Η Μόσχα αξιοποιεί την κατάλυση του διεθνούς δικαίου από τον Τραμπ ως το απόλυτο «πράσινο φως» για να τελειώσει τη δουλειά στην Ουκρανία με τους δικούς της όρους. Η ρητορική περί διαπραγματεύσεων έχει δώσει τη θέση της στην προετοιμασία για την άνευ όρων παράδοση ενός καθεστώτος που έκανε το λάθος να πιστέψει στις αμερικανικές εγγυήσεις.
Η κυνική στάση της Ουάσινγκτον, που εγκατέλειψε κάθε πρόσχημα νομιμότητας για να βάλει χέρι στα 303 δισεκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου, αποδεικνύει στη Μόσχα ότι η τύχη των «τοποτηρητών» τύπου Ζελένσκι είναι προδιαγεγραμμένη. Η Ρωσία είναι βέβαιο πως έχει πάρει την απόφαση ότι «το Ουκρανικό θα τελειώσει αλλιώς», χωρίς καμία θέση στο τραπέζι για την παρούσα ηγεσία του Κιέβου. Ο Ζελένσκι, έχοντας απολέσει τον ρόλο του ως «πολεμικού ήρωα» της Δύσης, μετατρέπεται σε ένα άβολο βαρίδι που ο Τραμπ είναι έτοιμος να πετάξει στα σκουπίδια προκειμένου να κλειδώσει τη συμφωνία του με τον Πούτιν και να επικεντρωθεί στη λεηλασία της Λατινικής Αμερικής.
Το «άσχημο τέλος» και η αναπόφευκτη πτώση του Κιέβου υπό το βάρος της αμερικανικής προδοσίας
Η στρατηγική της Ρωσίας είναι πλέον πιο δεικτική και σκληρή από ποτέ: δεν υπάρχει χώρος για συμβιβασμούς με ένα «καθεστώς» που η Μόσχα έχει ορίσει προς εκκαθάριση. Η τύχη του Ζελένσκι δεν αποτελεί πια αντικείμενο διαπραγμάτευσης αλλά δικαστικής και ιστορικής εκκρεμότητας. Με τις ΗΠΑ να δίνουν το παράδειγμα της βίαιης ανατροπής ηγετών, η Ρωσία αισθάνεται πλήρως νομιμοποιημένη να ολοκληρώσει την αποναζιστικοποίηση της Ουκρανίας χωρίς να δίνει λογαριασμό σε μια Δύση που έχει χάσει κάθε ηθικό πλεονέκτημα. Το άσχημο τέλος του Ουκρανού ηγέτη θεωρείται βέβαιο.
Η προειδοποίηση του Κρεμλίνου είναι σαφής: όσοι ταυτίστηκαν με τον αμερικανικό ιμπεριαλισμό θα έχουν την τύχη των αναλώσιμων εξαρτημάτων. Η Ρωσία κλειδώνει τη νίκη της, γνωρίζοντας ότι ο Τραμπ έχει ήδη επιλέξει το «λάφυρο» της Βενεζουέλας, παραδίδοντας την Ουκρανία στη μοίρα της. Η επόμενη ημέρα θα βρει τον Ζελένσκι είτε στην εξορία είτε αντιμέτωπο με τη ρωσική δικαιοσύνη, καθώς οι μεγάλες δυνάμεις προχωρούν σε μια βίαιη αναδιανομή του κόσμου, όπου τα πιόνια δεν έχουν πλέον καμία αξία. Το Ουκρανικό τελειώνει με τον πιο σκληρό τρόπο για το Κίεβο, επιβεβαιώνοντας ότι η μοίρα όσων εμπιστεύονται την Ουάσινγκτον είναι πάντα η ίδια: η απόλυτη και εξευτελιστική εγκατάλειψη.
