Του Γιώργου Λακόπουλου
Την επομένη το φιάσκο ολοκληρώθηκε: ο Μητσοτάκης δεν μπορεί να σβήσει φωτιές, δεν μπορεί να επουλώσει τις πληγές, δεν μπορεί να κάνει ούτε ανασχηματισμό. Άλλους έσωσεν, εαυτόν, ου δύναται σώσαι.
Την ώρα που οι πληγέντες από τις πυρκαγιές θρηνούσαν στα αποκαΐδια, ο Μητσοτάκης περνούσε ένα ανέμελο μεσημέρι, με δημοσιογράφους.
Φάνηκε από το είδος των ερωτήσεων και στον τρόπο των απαντήσεων: τις… διάβαζε!
Αυτό είναι που λένε ο «καλυτέρα προετοιμασμένος» Πρωθυπουργός.
Στον απόηχο της προκλητικής συνέντευξης Χαρδαλιά προσπάθησε να αυτό-αποκατασταθεί.
Κανείς άλλος Πρωθυπουργός δεν έχει ακούσει σε ζωντανή μετάδοση- από φίλια κανάλια μάλιστα- προτροπές πολιτών ανάμεσα σε χυδαιότητα και αριστοφανική αντίδραση.
Προσπάθησε αμήχανα, να το ξορκίσει… με το χαμόγελο.
Αλλά η δόση ήταν μεγαλύτερη από όση άντεχε το καμένο κοινό του .
Έτσι η προσπάθεια να διασκεδάσει την «προσβολή» που εισέπραττε από ένα συγκεκριμένο -κακόγουστο- #hashtag, εξελίχθηκε σε πρόκληση για όλους τους άλλους.
Την επομένη οι καλύτεροι κυβερνητικοί αρθρογράφοι στιγμάτιζαν με βδελυγμία την ασυδοσία του αντιμητσοτακικού λόγου.
Αλλά κανείς δεν διερωτήθηκε τις ακριβώς υποδήλωνε αυτό που εκτοξεύθηκε για τον Πρωθυπουργό και έγινε στη συνέχεια viral;
Ήταν λόγος καταγωγίου και πεζοδρομιακή αντίδραση; Έμπνευση γηπέδου και έλλειψη ατομικής ευπρέπειας;
Σίγουρα ήταν ότι χειρότερο μπορεί να παρεισφρήσει στο δημόσιο λόγο. Αλλά προήλθε ως λούμπεν απάντηση στο τραγικό που συνέβη στα καμένα, απόντος του κράτους.
Η προσπάθεια του Μητσοτάκη να το… εξωραΐσει και να πιστωθεί την αποκατάσταση… επί χάρτου, έδειχνε την ίδια έλλειψη σεβασμού στο κοινό , με το διαβόητο #hashtag .
Ντύθηκε, στολίσθηκε, έκανε ασκήσεις αυτοπεποίθησης, έμαθε τις ατάκες του, εξοικειώθηκε με τη πρόζα που έπρεπε να παίξει και βγήκε στη σκηνή μέσα στην καλή χαρά.
Δεν έχει υπάρξει χειρότερη συνέντευξη Τύπου μετά από φυσική καταστροφή στην ιστορία της πολιτικής.
Στην κακή πλευρά της ανέδειξε την ανατριχιαστική αίσθηση ότι ο άνθρωπος που κυβερνάει στη χώρα δεν έχει ιδέα τις συμβαίνει στους ανθρώπους της.
Ήταν ειλικρινής μόνο όταν εξέφραζε στη στεναχώρια του γιατί η πυρπόληση στα «βασιλικά κτήματα» , στο Τατόι, του στέρησε μια από τις απολαύσεις του.
Άλλοι δεν έχουν σπίτι να μείνουν και άλλοι δεν έχουν που να κάνουν ποδήλατο.
Η «καλή» πλευρά της συνέντευξης ήταν εκθέσεις ιδεών, ευχολόγια, θεωρητικολογίες, ευκολία υποσχέσεων, επίκληση σε ανύπαρκτους ιδιώτες-ευεργέτες και χαρούμενες αναφορές στο μέλλον.
Αρχής γενομένης από τον επόμενο χρόνο: υποσχέθηκε να κάνει καλύτερη πυρόσβεση- ως υπόμνηση της ελπίδας του ότι θα είναι ακόμη στα πράγματα.
Η συνέντευξη Μητσοτάκη ήταν κακοπαιγμένη παράσταση που έριξε κι άλλο λάδι στη φωτιά όσων λέγονται εναντίον του.
Ψευδολογούσε, δεν απαντούσε καθαρά, πουλούσε ανεμόμυλους – σαν να ήταν η Εύβοια μια Ντίσνεϊλαντ που θα ξαναστηθεί.
Την επομένη το φιάσκο ολοκληρώθηκε: δεν μπορεί να σβήσει φωτιές, δεν μπορεί να επουλώσει τις πληγές, δεν μπορεί να κάνει ούτε ανασχηματισμό.
Άλλους έσωσεν, εαυτόν, ου δύναται σώσαι.
