Τι ενώνει τον Γιάννη Μαρκόπουλο, τον Σίλβιο Μπερλουσκόνι και τον πρώην ποδοσφαιριστή και προπονητή του ΟΦΗ Τζενάρο Γκατούζο; Μα φυσικά το Protagon το οποίο δημοσίευσε ως αληθινή είδηση μία εμφανώς χιουμοριστική ανάρτηση στο διαδίκτυο.
«Όταν ο Ιταλός μεγιστάνας αγόρασε τη Μίλαν θέλησε να της χαρίσει και έναν καινούργιο ύμνο. Λίγα χρόνια νωρίτερα είχε ακούσει και λατρέψει το «Who Pays The Ferryman», που είχε κάνει διεθνώς γνωστό τον Μαρκόπουλο, και έτσι του πρότεινε συνεργασία. Ο λόγος που αυτή δεν ολοκληρώθηκε είχε να κάνει με το… σεξ» έγραψε το Protagon, αντιγράφοντας μία χιουμοριστική ανάρτηση που έκανε ο δημοσιογράφος Γιώργος Πουλιόπουλος.
Ακολουθούν η χιουμοριστική ανάρτηση και η «είδηση» που δημοσίευσε το Protagon (την κατέβασε στη συνέχεια):
«O Γιάννης Μαρκόπουλος και ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι που πέθαναν με λίγες μέρες διαφορά συνδέονται με μια ιστορία, μάλλον άγνωστη στους πολλούς. Την διηγήθηκε σε φίλους του Κρητικού συνθέτη ο παλιός παίκτης της Μίλαν, Τζενάρο Γκατούζο, ο οποίος για ένα μικρό διάστημα έζησε στο Ηράκλειο ως προπονητής του ΟΦΗ.
Το 1987 ο Μπερλουσκόνι έχει μόλις αγοράσει τη Μίλαν. Όντας σίγουρος πως με τα πολλά χρήματα που θα ξοδέψει θα την καταστήσει ξανά μεγάλη, μετά από χρόνια παρακμής, θέλει να συνθέσει τις μεγάλες επιτυχίες που είναι βέβαιος πως θα έρθουν με έναν καινούργιο ύμνο. Ο Μπερλουσκόνι έχει ακούσει και λατρέψει το Who Pays The Ferryman, που έκανε διεθνώς γνωστό τον Μαρκόπουλο λίγα χρόνια πριν και προτείνει στον Έλληνα συνθέτη να γράψει τον καινούργιο ύμνο της Μίλαν.
Ο Μαρκόπουλος ενθουσιάστηκε και μάλιστα ταξίδεψε έως το Μιλάνο για να συζητήσει με τον Ιταλό μεγιστάνα το πρότζεκτ. Εκεί πέρασε αρκετές μέρες μέρες με τον Μπερλουσκόνι και τους συνεργάτες του. Όμως ο έκλυτος, δηλαδή πέραν του μέτρου παρτουζιάρικος, τρόπος ζωής του Λομβαρδού επιχειρηματία έκανε τον Μαρκόπουλο, άνθρωπο συντηρητικό σεξουαλικά όπως όλη η ελληνική Αριστερά της εποχής, να αηδιάσει και να μη θέλει να συμμετάσχει στο εγχείρημα.
Έτσι χάθηκε η ευκαιρία να είναι έργο ενός πολύ σημαντικού Έλληνα συνθέτη ο ύμνος μίας από τις μεγαλύτερες και γνωστότερες παγκοσμίως ποδοσφαιρικές ομάδες του πλανήτη. Διασώθηκε όμως το ηθικό πλεονέκτημα της Αριστεράς».
